Varkensgriep nu ook in Costa Rica

Posted on April 28th, 2009 in Algemeen by Tamar

Geheel onverwacht is het natuurlijk niet te noemen maar de varkensgriep is inmiddels ook officieel vastgesteld in Costa Rica. Vanochtend heeft het ministerie van volksgezondheid bekend gemaakt dat een 21 jarige vrouw het virus heeft opgelopen.

Afgelopen zaterdag is zij uit Mexico in Costa Rica aangekomen. Omdat ze zich niet lekker voelde en de zaak niet vertrouwde is ze naar het ziekenhuis gegaan. Ze is een dag opgenomen geweest en de laboratorium onderzoeken die gedaan zijn wezen inderdaad uit dat ze het H1N1 virus uit Mexico had meegenomen.

Herstellen van de varkensgriep

Op dit moment gaat het goed met de patiënt en is ze thuis herstellende van de griep. Aanvullende medicijnen waren en/of zijn niet nodig en ze hersteld op eigen kracht. Volgens het ministerie van volksgezondheid wordt haar gezondheid “nauwlettend in de gaten gehouden”.

Het ministerie gaf tevens aan dat Costa Rica het eerste midden-Amerikaanse land is waar de griep officieel is vastgesteld. 16 Andere mogelijke gevallen bleken na laboratoriumonderzoek geen varkensgriep te zijn.

Uit het ziekenhuis

Posted on February 23rd, 2009 in Algemeen by Tamar

Laura is inmiddels een paar dagen thuis en maakt het naar omstandigheden prima. Het ophalen in het ziekenhuis bleek al bijna net zo’n avontuur als haar wegbrengen naar de eerste hulp en de communicatie bleef ook deze keer weer volledig achterwege.

De dag nadat Laura in het ziekenhuis was opgenomen en ik de eerste hulp uitgestuurd werd had ik nog niets gehoord uit hetzelfde ziekenhuis. Geen update over een geslaagde operatie, geen details over bezoek, geen bericht over wanneer ze mogelijk naar huis zou mogen. Omdat ik inmiddels weer dat face-to-face véél beter werkt ben ik direct in de ochtend naar het ziekenhuis gegaan om zo te proberen wat informatie los te krijgen.

In de uitslaapkamer

Het enige dat ik los kreeg van de dame die de balie bij de eerste hulp bemande was dat ze nog in de uitslaapkamer zou liggen. Bezoek was helaas niet mogelijk en ik kon proberen om bij de informatiebalie (zeer handig: geheel aan de andere kant van het ziekenhuis) een bezoekpas los te krijgen. Een bezoekpas is nodig om personen in het ziekenhuis te bezoeken. Zonder pas kom je simpelweg niet voorbij de bewakers.

De informatiebalie, overigens ook bewaakt door een vervaarlijk uitziende bewaker in het bezit van een vuurwapen, wist mij te vertellen dat Laura -herhaling- nog op de uitslaapkamer lag. Ik zou vanaf 16.00 een bezoek kunnen plegen. Dat duurde mij natuurlijk veel te lang maar helaas was de verpleegster die mij eerder naar binnen had geloodst niet aan het werk en dus stond ik machteloos. Na het afgeven van mijn identiteitsbewijs kreeg ik een bezoekpas voor 16.00 tot 19.00 en droop ik af richting huis.

Een bezoekschema

Omdat de familie en vrienden van Laura natuurlijk ook graag een bezoek aan het ziekenhuis wilden brengen begon ik vrijwel direct te bellen met iedereen om een bezoekschema te maken. In Costa Rica mag er slechts 1 bezoeker per patiënt naar binnen en om te voorkomen dat iedereen om 16.00 in het ziekenhuis staat is een schema wel zo handig.

Het schema was nog niet af of ik werd gebeld door Laura. Een vriendelijke arts had haar zijn mobiele telefoon geleend en ze mocht even snel naar buiten bellen. Zo hoorde ik van de geslaagde operatie en van het feit dat ze diezelfde dag nog het ziekenhuis uit mocht. Aan het begin van de middag zou ze klaarstaan bij de eerste hulp en kon ik haar mee naar huis nemen. Vriendelijk natuurlijk van de arts, maar een vreemde gang van zaken! Officieel had ik nog helemaal niets gehoord namelijk.

Klik hieronder op “Continue Reading” om verder te lezen.

Spoedeisende hulp

Posted on February 17th, 2009 in Algemeen by Tamar

Iedereen kent wel de afdeling spoedeisende hulp van het ziekenhuis. Vandaag mocht ik een bezoek brengen aan deze afdeling in het ziekenhuis Calderon Guardia in San José. Laura, mijn vrouw, had/heeft namelijk last van een acute blindedarmontsteking en moest dus naar de spoedeisende hulp toe.

Nadat Laura vanochtend eerst naar een privé ‘huisarts’ was geweest voor aanhoudende buikpijn, misselijkheid en koorts bleek na een echo (ja, dat kan de huisarts ook, als je maar betaald) dat er waarschijnlijk een ontstoken blindedarm in haar lichaam zat. Een dergelijk iets is dusdanig ernstig dat er meteen actie ondernomen moet worden en dus kreeg ze een verwijzing mee voor de spoedeisende hulp van het ziekenhuis. Een publiek ziekenhuis in plaats van een privé kliniek.

Slechte informatievoorziening

Eenmaal aangekomen bij het ziekenhuis werden Laura en ik al snel van elkaar gescheiden. Laura mocht doorlopen naar de ‘wachtkamer voor patiënten’ terwijl ik in de wachtkamer plaats mocht nemen waar het bedompt en warm was en tevens iedere 10 minuten een flinke dot smog naar binnen werd geblazen door een passerende bus. Met iedere minuut die passeerde werd ik echter ongeruster. Ik hoorde niets, ik zag niets, en zat in een wachtkamer waar ik gewoon niet wilde zijn. De bewaker was echter nors en stug en ik mocht simpelweg niet doorlopen naar ‘de wachtkamer voor de patiënten’ om mijn vrouw te zien.

Informatievoorziening is een woord dat in Costa Rica soms nog uitgevonden moet worden lijkt het. Niet alleen bij de immigratiedienst maar ook in het ziekenhuis is blinkt men uit in het verstrekken van non-informatie. Niemand weet wat. Een passerende zuster niet, een dokter niet, de bewaker niet. Zelfs de ‘patiënten informatie balie’ geeft nul op het rekest wanneer je informeert naar de status van een patiënt.

Op een illegale manier het ziekenhuis in

Uiteindelijk bleek ik via-via op een semi-illegale manier naar binnen geloodst te kunnen worden. De tante van Laura heeft een nichtje dat als verpleegster in hetzelfde ziekenhuis werkt (jaja) en zij was zo vriendelijk om de bewaker te vertellen dat ik even met haar meeging, om vervolgens nooit meer terug te keren. Eenmaal aangekomen in de ‘wachtkamer voor patiënten’ viel ik echter van de ene verbazing in de andere.

Klik hieronder op “Continue Reading” om verder te lezen.

Ziekenhuis geeft korting op behandeling

Posted on March 4th, 2008 in Algemeen by Tamar

Het CIMA ziekenhuis is jarig en trakteert! Inmiddels staat dit ziekenhuis al 8 jaar in Escazu en daarom krijg je 15% korting op de ‘huur’ van een kamer en alle onderzoeken.

Bovenstaande is geen grap! In Costa Rica is de gezondheidszorg opgesplitst in 2 delen: een privaat deel en een publiek deel. De publieke ziekenhuizen bieden een goede gezondheidszorg maar zijn vaak druk, overbevolkt en traag. Daarnaast zijn de gebouwen vaak verouderd en weinig onderhouden. De private ziekenhuizen zijn precies het tegenovergestelde: nieuw, luxe en snel maar ook duur.

Omdat de private ziekenhuizen nu eenmaal klanten moeten trekken zie je deze ziekenhuizen actief adverteren in de verschillende media. Zo stond er vandaag dus een paginagrote advertentie in de krant van het CIMA ziekenhuis. Omdat ze inmiddels 8 jaar bestaan krijg je 15% korting op de huur van een kamer, wat overigens ook echt jouw kamer is want je deelt hem met niemand anders. Uiteraard stonden er ook kleine lettertjes onderaan de advertentie met lachende gezichten van verpleegsters in blauwe uniformen: de korting geldt niet voor noodgevallen, is niet toepasbaar op het tarief van de arts en is ook niet te combineren met andere kortingen.

Op zich natuurlijk wel jammer. Kun je je voorstellen: je hebt net een aanrijding gehad, ligt te sterven op straat en het personeel van de ambulance vraagt je waar je heen wilt. “Breng mij maar naar het CIMA, want daar krijg ik korting” is je semi-vrolijke antwoordt. Tot je in het ziekenhuis aankomt… “Sorry meneer, de korting is niet van toepassing op spoedgevallen”…