Recentelijk lijkt de vulkanische activiteit in Costa Rica toe te nemen. Zo was er na de aardbeving van januari tijdelijk wat verhoogde activiteit bij de vulkaan Poás en werd er een paar maanden geleden gewaarschuwd voor een activere vulkaan Arenal.

Een uitbarsting van de vulkaan Arenal

Dat deze laatste waarschuwing niet voor niets was bleek gisteren. Tussen half 5 en 10 over half 5 ‘s middags spuugde de vulkaan een hoeveelheid pyroclastisch materiaal (as, lava, gas en stoom) uit en werden er avalanches waargenomen op de vulkaan. Dit alles zorgde ervoor dat men direct besloot het nationale park te evacueren. Later bleek dat de as van de vulkaan tot op de parkeerplaats van het nationale park is gevallen.

Buiten het nationale park om zijn er geen (gedwongen) evacuaties geweest en men heeft ook geen waarschuwing uit doen gaan voor de gebieden rondom de vulkaan. De vulkaan wordt goed in de gaten gehouden door diverse binnen- en buitenlandse instanties en men had niet het idee dat er een grote uitbarsting aan zat of zit te komen. De avalanches van gisteren werden overigens voorafgegaan door een tremor, een constante vibratie die vanuit de vulkaan komt, en die werd opgemerkt door diverse instrumenten.

Paniek bij Irazu en Turrialba

Grotere paniek was er echter gisteren ook bij de vulkanen Irazu en Turrialba. De laatste is recentelijk, de afgelopen maanden, actief geworden en voorziet de omgeving van giftige dampen waardoor langzaam alle begroeiing afsterft. De Irazu is een actieve vulkaan die voor het laatst in 1963 is uitgebarsten en er nu rustig bij (lijkt) te liggen. Gisteren echter zagen parkwachters iets door de lucht dwarrelen wat leek op as. Men had het vermoeden dat dit afkomstig was van de 3340 meter hoge Turrialba vulkaan.

Nadat men met spoed onderzoekers naar beide vulkanen had gestuurd bleek echter dat er geen sprake was van as in de lucht. Men spreekt van een geluk omdat as uit een van deze 2 vulkanen een gigantische eruptie aan zou kondigen en het constateren van as zou dus betekenen dat men direct zou moeten beginnen met het evacueren van mensen en vee uit het gebied. Wel rook men in het gebied een vieze geur waarvan men het vermoeden heeft dat deze uit de vulkaan afkomstig is.

Geluk

Gelukkig voor Costa Rica was het dus niet meer dan paniek. Toch blijft waakzaamheid geboden. De toeristen die gisteren in de buurt van de Arenal vertoefden hebben in ieder geval waar voor hun geld gehad en een uniek schouwspel mogen aanschouwen.

Ondanks dat de vulkaan na de aardbeving wat verhoogde activiteit liet zien zijn de autoriteiten van mening dat er geen gevaar meer bestaat voor een uitbarsting en het park is dan ook per direct weer open. Een van de redenen om het park weer te openen is dat de regio zwaar afhankelijk is van alle toeristen die de Poas bezoeken. Vooral eigenaren van restaurants en souvenirwinkels in de getroffen regio voelden zich dubbel slachtoffer nadat niet alleen hun huizen en winkels waren beschadigd maar er ook nog eens geen toeristen meer langs kwamen en er dus geen inkomen binnen kwam.

Nu het park weer is heropend hoopt men erop dat de toeristen weer terug komen. De Póas is een van de meest bezochte attracties van Costa Rica en staat op het programma van menig touroperator.

Niet helemaal open

Toch is het niet helemaal waar dat ‘de Póas’ weer geopend is. De krater van de vulkaan (toch hetgeen waar iedereen eigenlijk voor komt) is weliswaar weer toegankelijk, de rest van het park blijft gesloten. De wandelpaden, die bijvoorbeeld van de krater naar het Botos meer lopen, zijn en blijven gesloten. Effectief betekend dit dat bezoekers echt alleen de krater kunnen bekijken. Een bezoek aan de Póas wordt hiermee wel een kort en voor sommigen zeer teleurstellend bezoek.

De vaak verkochte combinatie van de Póas en de La Paz watervallen is niet langer beschikbaar omdat de watervallen gesloten zijn voor alle bezoekers.

Tips voor de bezoeker

Tot slot nog een tip voor iedereen die de Póas wil bezoeken: wees er vroeg bij! De vulkaan is het grootste gedeelte van de dag in wolken gehuld en menig toerist gaat naar huis zonder de krater ook maar gezien te hebben. Voor 10 uur ‘s ochtends is het zicht vaak nog in orde, maar daarna verdwijnt alles al gauw in een melkwitte mist die de rest van de dag blijft hangen.

Ook de bezoekersaantallen van mijn website, die een recordhoogte bereikten op de dag na de aardbeving, beginnen inmiddels wat terug te zakken naar de getallen die ik gewend was te zien. De aardbeving heeft niet alleen veel bezoekers gebracht, maar deze bezoekers hebben ook commentaar achtergelaten. Mijn oproep om geld te doneren aan het rode kruis (dat zijn vrijwel allemaal vrijwilligers in Costa Rica) heeft in ieder geval voor gezorgd dat een aantal personen geld op mijn bankrekening heeft overgemaakt en daar wil ik iedereen natuurlijk super voor bedanken!

Michael Schumacher

De afgelopen 2 dagen is er weinig nieuws te melden over de aardbeving. Het nieuws dat nu nog doorkomt is vrijwel hetzelfde als de dagen daarvoor. Nog steeds zijn niet alle vermisten terecht en waarschijnlijk zullen een aantal nooit meer gevonden worden. De schade is groot: huizen, bedrijven, natuur, boerderijen, alles wat in de getroffen regio ligt / lag is kapot of voor langere tijd niet toegankelijk. Michael Schumacher, die in het land is om veilig autorijden te promoten, heeft met een helikopter het gebied bezocht en was erg onder de indruk. Hij heeft toegezegd geld te zullen doneren voor hulp en wederopbouw.

Kleine uitbarsting vulkaan Poas

De vulkaan Poás heeft nog wel van zich laten horen door middel van een kleine uitbarsting. Volgens geologen hoeft men echter niet bang te zijn voor een échte uitbarsting. Toch is het park nog gesloten tot nader bericht. Overigens heeft een studie van de Oxford universiteit aangetoond dat er een verband is tussen sterke aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. Men ziet een stijging in het aantal uitbarstingen bij vulkanen die binnen 500 kilometer van een epicentrum liggen. De Poas ligt op nog geen 10 kilometer. Alleen de tijd zal ons leren of men hier of bij de universiteit gelijk heeft.

Meer updates

Doordat mijn weblog de afgelopen week in het teken stond van de aardbeving zijn er ook wat andere verhalen blijven liggen. Deze zal ik proberen langzaam bij te werken en ook te plaatsen. Er is immers genoeg gebeurt, ook in de weken voor de aardbeving!

Zo zou vandaag de (in Costa Rica) beroemde kermis van Palmares van start gaan. De kermis van Palmares is te vergelijken met de kermis van Tilburg, maar dan aangevuld met allerlei muziekoptredens en typische zaken als paardenshows. Deze kermis gaat nu de 21e januari van start.

100 miljoen dollar schade

De schade die de aardbeving heeft aangericht bedraagt inmiddels meer dan 100 miljoen dollar. In dit bedrag zit alle schade aan infrastructuur, huizen, bedrijven maar ook de vernietigde oogsten van bijvoorbeeld aardbeien. Niet alle schade is echter in geld uit te drukken. Zo zal het toerisme in de regio nog jaren last hebben van de aardbeving, onder andere doordat de (natuurlijke) toeristische trekpleisters zijn vernietigd.

Vermiste personen

Goed nieuws is er deze keer ook te melden. Het aantal vermiste personen is drastisch gedaald en staat inmiddels op iets meer dan 20. Een speciale afdeling van de politie heeft een groot aantal vermisten weten te achterhalen. De meesten verbleven bij vrienden op familie en wisten zelf niet dat ze vermist werden.

Onder de nog vermiste personen bevinden zich ook 5 buitenlanders. Het gaat hier om Engelsen die op het moment van de beving de La Paz watervallen stonden te bekijken. Men heeft nog geen idee waar hun lichamen zijn. Eerder was ook sprake van 2 vermiste Canadezen, maar die zijn inmiddels terecht.

Vernietigde dorpen

De dorpen Vara Blanca en Cinchona zijn beiden zo goed als vernietigd en zien er tegenwoordig uit als spookdorpen waar geen mens meer woont. Vrijwel alle huizen en bedrijven daar zijn ingestort of zwaar beschadigd. Net als eerder een bedrijf probeerde te profiteren door helikoptervluchten te verkopen (zie dit artikel) zijn er ook in deze dorpen weer duistere sujeten actief. Zo heeft de politie een aantal personen opgepakt die tussen het puin van de ingestorte woningen op zoek waren naar geld, sieraden en andere waardevolle artikelen.

Tijdelijke opvangkampen

Doordat veel huizen onbewoonbaar zijn zitten er nu in totaal 2248 mensen in opvangkampen verspreid over de regio. Sommigen zitten goed, in gebouwen, maar anderen zijn opgevangen in tentenkampen die in aller haast door het rode kruis zijn opgebouwd.

Inmiddels is de overheid ook druk bezig met het herstellen van wegen, waar mogelijk. Bruggen die zijn ingestort worden vervangen door tijdelijke noodexemplaren (zogenaamde Bailey Bridges). Voor routes die niet (snel) te herstellen zijn is de overheid op zoek naar alternatieve routes. Men heeft al aangekondigd in de toekomst alle vernietigde wegen te willen herbouwen.

Kleine uitbarsting van de Poas gemeld

De vulkaan Poás blijft de gemoederen ondertussen wel bezig houden. Vanochtend om 10.30 heeft het rode kruis gemeld dat men een kleine uitbarsting heeft gezien. Het OVSICORI onderzoekt op dit moment deze melding. Verder blijkt dat de regio rondom de Póas nog steeds, inmiddels 4 dagen na de beving, nog steeds naschokt. Zo zijn er vandaag 4 kleine aardbevingen geweest met een kracht van 3.5 tot 4 op de schaal van Richter. Niet geheel verrassend is het park nog steeds gesloten.

Help Costa Rica!

Het rode kruis heeft vanochtend iedereen opgeroepen om te helpen waar mogelijk. Er zijn 2 rekeningnummers geopend waar men geld kan storten, maar men vraagt ook goederen als houdbare melk, kleding en voorverpakt (houdbaar) voedsel om de getroffenen mee te helpen. Laura en ik hebben inmiddels wat geld op de rekening gedeponeerd. Mocht er vanuit Nederland interesse zijn om te helpen, dan hoor ik dat graag. Men kan bijvoorbeeld geld overmaken naar mijn (Nederlandse) rekening waarna ik het bedrag hier stort op de rekening van het rode kruis. Als hier animo voor is dan zie ik dat graag in de commentaren terug zodat ik details kan plaatsen.

Meer informatie is ook te vinden op de (niet zo heel erg mooie) website van het rode kruis.

De foto’s van de dag

Van 8 vermisten wordt vrijwel zeker aangenomen dat deze zijn overleden. Alle 8 personen bevonden zich op het moment van de beving in een soda (een klein restaurant) toen het instortte en naar beneden viel. Omdat de lichamen nog niet zijn gevonden staan ze officieel nog te boek als vermist. Gisteren is er een tractor in een Chinook helikopter, aangeboden door de Verenigde Staten, geladen om naar de plaats te gaan waar de resten van de soda liggen. De tractor zal vervolgens puin gaan ruimen waarna men hoopt de lichamen te vinden (zie ook de foto van de Chinook).

Nog steeds aardverschuivingen

Volgens de overheid is het zeer moeilijk werken voor de reddingswerkers. De grond is nog zeer onstabiel en regelmatig glijden er stukken berg en puin de afgronden in. Reddingswerkers die ‘s avonds de plek des onheils verlaten en er ‘s ochtends weer terug komen treffen een heel andere situatie aan. Men is zelfs bang dat als er nu een kleine beving met de kracht van 3 op de schaal van Richter volgt alles in elkaar zakt en er niemand meer gevonden gaat worden.

De hoop dat er nog overlevenden gevonden gaan worden vervliegt met de minuut doordat de reddingswerkers simpelweg niet overal kunnen komen. Men schat nu in dat het uiteindelijke dodental op de 80 uit zal komen. Toch waarschuwt de overheid dat de kans groot is dat niet alle overledenen gevonden zullen worden. Sommigen zijn bedolven onder het puin, dat (zoals ik al eerder schreef) nog steeds beweegt.

De aandacht verschuift naar het bergen van de doden

Omdat de hoop snel vervliegt is een deel van de aandacht verschoven van het zoeken naar overlevenden naar het bergen van doden. Ook dit is zeer moeilijk doordat een aantal doden op zeer, zeer moeilijk te bereiken plaatsen liggen. Volgens een medewerker van het rode kruis ruikt het op een aantal plekken zeer sterk naar lijken, die inmiddels al 3 dagen in de zon liggen. Er zijn speciale honden ingezet om meer doden te vinden, die door de sterke geur makkelijker te vinden zijn.

Hulp van Colombia

Niet alleen de Verenigde Staten heeft hulp gestuurd in de vorm van een Chinook helikopter, ook Colombia heeft een Black Hawk helikopter inclusief een special getraind search and rescue team gestuurd om Costa Rica te helpen bij het zoeken naar doden en/of overlevenden. Costa Rica zelf heeft geen leger en is dus niet in het bezit van dergelijk materiaal. Wat de meesten ook niet weten is dat bij het Cruz Roja (het rode kruis) voor het merendeel vrijwilligers werken. Deze vrijwilligers zijn inmiddels al dagen op de been met het zoeken naar overlevenden. Gisteren is er ook een ploeg ‘gewone burgers’ op quads vertrokken naar het getroffen gebied om te helpen zoeken.

Tragisch geval

Een tragische dode is een moeder die haar twee kinderen probeerde te redden terwijl de aardbeving haar huis deed schudden. Zo probeerde naar buiten te redden maar werd bedolven onder het puin, met haar dochter in de armen en haar zoontje vlak achter haar. Extra tragisch is het feit dat als ze 2 meter verder was gekomen ze het had kunnen navertellen.

La Paz watervallen

Ook bij de La Paz watervallen is het nog steeds een en al ellende. Iedereen die zich de prachtige kristalheldere watervallen kan herinneren heeft geluk. Tegenwoordig is een aantal watervallen verdwenen en diegene die er nog zijn hebben nu de kleur van chocolade. Op foto 1201-01 (hieronder) is een van de watervallen te zien. De rode auto die duidelijk zichtbaar naar beneden is gevallen bevat nog 3 overledenen die op het moment van schrijven nog niet geborgen waren.

Vulkaan Póas weer rustig

De vulkaan Póas is op dit moment rustig. Net na de beving werd er verhoogde activiteit waargenomen maar die is inmiddels weer verdwenen. Toch kunnen toeristen de vulkaan nog niet bezoeken. Niet doordat de vulkaan gevaarlijk is maar doordat de wegen zo goed als onbegaanbaar zijn.

Enkele foto’s

Hieronder staat een selectie van voor en na foto’s. Duidelijk zichtbaar is de schade die de aardbeving heeft aangericht. Men verwacht dat het maanden tot jaren gaat duren voor alles weer op het niveau van voor de aardbeving is.

Meer nieuws

Mocht er vandaag meer nieuws komen van de aardbeving van 6,2 op de schaal van Richter die Costa Rica 3 dagen geleden enorm veel schade en leed heeft bezorgd dan zal ik een nieuw artikel plaatsen. Gezien het tijdsverschil met Nederland zal dit artikel in Nederland in de ochtenduren verschijnen.

De laatste voor/na foto is correct. Er is een nieuwe rivier ontstaan doordat dit nu de snelste en eenvoudigste weg voor het water naar de zee is. Duidelijk zichtbaar is dat er veel bos verloren is gegaan en dat het er nu allemaal kaal en dor uit ziet.

Helaas kon ik vandaag niet eerder een update plaatsen met het laatste nieuws over de aardbeving. Omdat Laura, mijn vrouw, haar verjaardag vierde ben ik de hele dag in de weer geweest met visite. Voor ons was het een leuke dag, maar voor een groot aantal inwoners en bezoekers van Costa Rica is ook deze dag niet zo leuk verlopen.

Stroom en drinkwater

In het zwaarst getroffen gebied zitten nog 76.000 huishoudens zonder drinkwater en zijn er zo’n 1.500 huishoudens waar nog geen elektriciteit is. De eerste prioriteit van het calamiteitenteam van de overheid is de evacuatie van de personen maar zowel het waterbedrijf (AyA) als het elektriciteitsbedrijf (CNFL) proberen de dienstverlening zo snel mogelijk te hervatten, ook om eventuele epidemieën voor te zijn. Wanneer de watervoorziening niet snel hersteld wordt zal AyA de bewoners van water voorzien door middel van vrachtwagens, voor zover mogelijk.

Schade aan de infrastructuur

De schade aan wegen, bruggen en andere infrastructuur wordt op dit moment geschat op zo’n $ 12.000.000 (€ 8,900,000). Een groot aantal wegen is beschadigd of volledig verdwenen. Daarnaast zijn er ook maar liefst 14 bruggen ingestort. Dit is echter alleen de infrastructuur. Schade aan huizen, scholen en bijvoorbeeld de elektriciteitsvoorzieningen is in het genoemde bedrag niet meegenomen.

Vrijwilligers

Zowel gisteren als vandaag zijn duizenden vrijwilligers bezig geweest met het puinruimen maar ook met het zoeken naar vermiste personen. Op dit moment zitten er nog steeds personen, waaronder toeristen, vast op moeilijk bereikbare plekken. Vooral in Vara Blanca en in Cinchona is dit het geval. Heel treurig vind ik zelf dat het Nederlandse spreekwoord “de een zijn brood is de ander zijn dood” ook in Costa Rica blijkbaar wordt gehanteerd. Zo is er een bedrijf dat ingesloten toeristen met de helikopter wil airliften. De toeristen mogen echter pas instappen na het betalen van $700. Niet betalen? Dan mag je wachten op de hulp van de overheid. Gelukkig heeft de overheid zowel van Colombia als van de Verenigde Staten helikopters geleend gekregen.

Het effect van de aardbeving

Het effect van de aardbeving is veel heftiger dan men in eerste instantie dacht volgens de teamleider van de reddingsteams. Hij verwacht tevens dat gezien het hoge aantal vermiste personen het dodental nog verder zal oplopen. Ook zijn er geluksvogels onder de slachtoffers. Zo zijn 16 personen levend en wel uit een bus gehaald die meer dan 200 meter naar beneden is gevallen.

Gisteren werd Costa Rica nog regelmatig opgeschrikt door naschokken, waarvan sommigen tot kracht 3 op de schaal van Richter hadden. Doordat men toch nog bang is voor nóg een krachtige beving hebben weer vele personen de nacht buiten doorgebracht, al dan niet in een tent.

Vulkaan Poás

Bij de vulkaan Poás zijn gisteren onderzoekers langs geweest om te onderzoeken wat de aardbeving teweeg heeft gebracht. Duidelijk zichtbaar zijn scheuren van soms meer dan 100 meter in de wand van de vulkaan. Ook is duidelijk dat het water in het meer dat zich gevormd heeft in de 2e krater sinds de aardbeving gestegen is van 40 graden Celsius naar 53 graden Celsius. De vulkaan lijkt wat actiever geworden en stoot meer van het giftige sulfiet uit dan normaal. Toch is er volgens de experts geen gevaar voor een uitbarsting van de vulkaan. Komende zondag zal men opnieuw de vulkaan inspecteren. Het nationale park is inmiddels voor alle bezoekers gesloten tot nader bericht.

Economische schade

Op langere termijn verwacht de overheid economische schade in het gebied. Zo hebben vele hotels alle reserveringen afgelast omdat ze niet meer of heel lastig te bereiken zijn, en voorlopig zullen blijven. Ook een aantal restaurants, bijvoorbeeld het populaire Freddo Fresas in Poasito, heeft dusdanige schade dat ze voorlopig niet opengaan. Niet alleen het toerisme is getroffen. Het gebied kent ook een grote bedrijvigheid in de agricultuur. Doordat een groot deel van de oogst is vernietigd en omdat een aantal fabrieken schade heeft opgelopen zal de opbrengst dit jaar nihil zijn.

De grootste energiecentrale van Costa Rica, de Cariblanco waterkrachtcentrale, is door de aardbeving dusdanig beschadigd dat deze pas over een jaar weer in gebruik genomen kan worden. Dit gaat problemen opleveren aan het einde van het droge seizoen (waar we nu in zitten) wanneer er standaard al meer stroomproblemen zijn doordat de hoeveelheid water enorm is afgenomen. Costa Rica, dat het overgrote deel van zijn stroom milieuvriendelijk opwerk met bijvoorbeeld water- en windkracht, zal stroom moeten importeren of overgaan op het opwekken van stroom door middel van fossiele brandstoffen.

Dagelijkse update

Morgen zal er weer een update verschijnen op deze website. Om eenvoudig het laatste nieuws te ontvangen kan er echter ook een abonnement genomen worden op de zogenaamde RSS feed of op de nieuwsbrief. Beiden zijn uiteraard gratis en zonder enige vorm van reclame.

Foto materiaal

Enkele minuten geleden begon ik vrij heftig te schudden op mijn stoel. Hoewel aardbevingen mij niet vreemd meer zijn (wie had dat 2 jaar geleden kunnen bedenken!) blijft het iedere keer een apart gevoel.

Al tijdens het schudden kreeg ik via MSN berichten door in de trant van “voelde jij dat ook?”. Blijkbaar is de aardbeving in heel San José, en ongetwijfeld verder in het land, gevoeld. Zodra ik meer informatie heb zal ik die in dit artikel verwerken. Hou dus dit artikel in de gaten voor het laatste aardbevingsnieuws uit Costa Rica.

Update 11:09: de aardbeving was een 4.0 op de schaal van Richter en vond plaats op 6 kilometer ten westen van de bekende (actieve) vulkaan Poás, niet al te ver van waar ik woon. Volgens het OVSICORI (Observatorio Vulcanológico y Sismológico de Costa Rica) heeft men de beving alleen in de centrale vallei gevoeld. Schade is er niet gemeld.

Een 4.0 aardbeving is natuurlijk niet zo heel erg krachtig. Ongetwijfeld heeft het voor de toeristen die zich op dat moment op de top van de vulkaan bevonden een mooi moment opgeleverd. Altijd leuk om thuis te vertellen dat je op het epicentrum van een aardbeving hebt gestaan.

Update 11:25: volgens Mauricio Carballo van OVSICORI heeft de beving niets te maken met de activiteit van de vulkaan. Het is een afzonderlijk ‘incident’.

Overigens heeft de VS een mooie dienst genaamd U.S. Geological Survey Earthquake Hazards Program. De website van deze dienst wordt door velen gebruikt om te kijken waar ook ter wereld er aardbevingen plaatsvinden. Van klein tot groot, ze worden allemaal genoemd op de website. Helaas blijkt de website lang niet zo actueel als ik (en met mij vele anderen) altijd dacht. Zo is de aardbeving van zojuist nog nergens op deze site terug te vinden (wel is er informatie over een beving ergens in de zee bij Fiji, slechts 2.5 op de schaal van Richter). Ik heb een “Did you feel it?” rapport ingediend over een “onbekende aardbeving”. Ben benieuwd of ze hem nog gaan publiceren daar. Zo nee, dan heeft deze site volledig afgedaan voor mij…

Om bij de vulkaan Arenal te komen mochten we een mooi stuk rijden. De route van San José naar La Fortuna ging eerst een stuk over de interamericana, een van de weinige ‘snelwegen’ in Costa Rica. Wij hadden geluk dat het verkeer prima door reed waardoor we geen oponthoud hebben gehad achter vrachtwagens en andere langzame verkeersdeelnemers. Soms is dat wel anders… Gelukkig is de interamericana op sommige plaatsen, voornamelijk bergopwaarts, voorzien van een inhaalstrook waardoor het eenvoudiger wordt om langzame personen in te halen.

Rijden door het nevelwoud

Pas echt mooi werd de route pas na San Carlos. San Carlos ligt vrij hoog en de wolken bevinden zich vaak op slechts een paar meter boven je hoofd. Soms ligt San Carlos zelfs al in de wolken. In San Carlos stond de route naar de Arenal al goed en duidelijk aangegeven. De route liep via het tropische nevelwoud (‘cloud forest’) van San Lorenzo via wat andere prachtige kleine plaatsjes direct naar La Fortuna, en het was een plezier om hier te rijden. De wegen zijn uitermate goed onderhouden en het landschap is prachtig groen, waar je ook kijkt. Al gauw zaten we echter in de wolken, wat een hele andere ervaring is. De wolken waren zo dicht dat het zicht minder dan 20 meter betrof en wij konden dus slechts 10 á 20 km per uur rijden. Waar wij ook keken: alles was prachtig melkwit. Al met al is deze route voor iedereen een aanrader! Wij hebben er vanuit San José slechts 2,5 uur over gedaan om bij de vulkaan Arenal te komen.

Nationaal Park vulkaan Arenal

Omdat we lekker vroeg waren vertrokken en de reistijd enorm meeviel hadden we nog een hele dag over. De rest van de dag hebben we doorgebracht in het Parque Nacional Volcan Arenal. De nationale parken in Costa Rica zijn van de overheid en men vind ze vaak van mindere kwaliteit dan de private parken. Ik ben het niet met deze mening eens. Alle parken die ik tot nu toe heb bezocht waren prachtig en deden zeker niet onder voor de commerciële varianten. Zo ook het park bij de vulkaan. Daar komt nog bij dat de prijs ook zeer gunstig is, voor ons als inwoners van Costa Rica slechts $2 (1000 colones) per persoon (als toerist betaal je $10 per persoon).

Het park heeft een prachtig uitzichtpunt op de vulkaan vanaf waar we de lava naar beneden konden zien stromen. Helaas was er wel wat bewolking zodat we de vulkaan nooit in zijn geheel hebben kunnen zien (geeft niet, hebben we vorig jaar al :p). Omdat er naast ons slechts 1(!) ander koppel aanwezig was was het doodstil in het park. Hierdoor waren de geluiden die de vulkaan produceerde nog indrukwekkender. Ook bezit het park enkele wandelpaden die je door de tropische vegetatie laten lopen. Een van deze paden eindigde bij gestold lava uit 1992 waar we een stuk op geklommen hebben. Gestold lava is eigenlijk niets anders dan zwart steen en ik had me er wat anders bij voorgesteld. Blijkbaar is het ook een goede voedingsbodem voor orchideeën, want die groeiden er in overvloed (uiteraard natuurlijk, en niet gepland).

Klik hieronder op “continue reading” om verder te lezen.

Oud en nieuw

Aan het einde van de dag moest er ook gegeten worden. Omdat we slechte ervaringen hebben met eten op de 31e van december (veel restaurants zijn dan gesloten of hebben een verplicht menu waarbij je dus niet echt een keuze hebt) vreesden we het ergste. Gelukkig heeft toerisme ook een voordeel: omdat La Fortuna zó toeristisch is was alles open. Van restaurants tot souvenirshops en van het tankstation tot de supermarkt.

Ook in Costa Rica steekt men vuurwerk af. Vanaf ons balkon konden wij genieten van het (vaak professionele) vuurwerk dat de hotels afstaken. De vulkaan zorgde voor een mooie echo waardoor het vuurwerk erg indrukwekkend klonk. Alle knallen leken luider dan normaal en we hoorden ze nog dubbel ook.

Baldi Hot Springs

De 1e dag van het nieuwe jaar hebben we doorgebracht in Baldi. Baldi is een complex met 30 verschillende natuurlijk verwarmde baden voorzien van heet en helend water. Het water schijnt rechtstreeks uit de grond aan de voet van de vulkaan gepompt te worden en, naast kokend heet, ook nog eens erg gezond te zijn. Naast de baden is Baldi ook nog eens prachtig aangelegd met verschillende tropische planten.

De toegangsprijs voor Baldi is $25 per persoon. Gelukkig wonen wij in Costa Rica en konden wij dus, wederom, profiteren van het feit dat toeristen nou eenmaal meer betalen. Wij hoefden voor een dag Baldi slechts $12 entree af te rekenen. Het is overigens verboden om eten en drinken mee naar binnen te nemen en men maakt daar handig gebruik van door voor het eten, dat overigens wel prima smaakt, schandalig hoge prijzen te vragen. Voor een eenvoudig bord arroz con pollo (rijst met kip), iets dat in een willekeurig restaurant vaak niet meer dan $5 kost, mag in Baldi $19 worden neergelegd. Toch blijft Baldi een absolute aanrader voor iedereen die in de buurt is.

De terugreis

Onze terugreis verliep zonder noemenswaardige problemen, al was het rijden in het nevelwoud een van mijn spannendste ritjes ooit. In het pikkedonker, in de wolken en dus met minder dan 20 meter zicht, proberen een weg te volgen was een uitdaging. De weg was dan wel voorzien van ‘kattenogen’, het bleef ontzettend moeilijk. Vrijwel de hele tocht reed ik van kattenoog naar kattenoog, wetende dat naast mij niets anders was dan berghelling. Gelukkig heb ik inmiddels wel ervaring met vreemde situaties, iedereen die niet van hier is kan ik afraden hier in het donker te rijden.

Na een uur lang de vulkaan / berg op gereden te zijn komen we uit bij de poort van het Parque Nacional Volcan Irazu. Na de toegangsprijs betaald te hebben mogen we doorrijden voor de laatste kilometer omhoog. Aan het einde van de weg kunnen we parkeren of naar rechts afslaan richting de hoofdparkeerplaats. De meesten zullen op de hoofdparkeerplaats parkeren en genieten van het uitzicht op de vulkaan, de soevenirwinkel, etcetera. Vanaf de hoofdparkeerplaats is dat allemaal prima te doen.

We kunnen echter ook compleet rechtdoor rijden. Deze weg staat niet aangegeven en het is ook bijna onmogelijk om hier te rijden. Omdat wij deze route al eens gelopen hebben besloten we ditmaal de auto te nemen. Met de vierwielaandrijving en een slakkengangetje komen we uiteindelijk aan bij het einde van de weg. Gedurende de rit hebben we niet één keer een ander persoon gezien. Het lijkt compleet uitgestorven op de vulkaan.

Aan het einde van de weg staan we bij het voormalige bezoekerscentrum, althans: daar lijkt het voor mij het meeste op. Een ijzige wind blaast om ons heen en de wolken lijken allemaal haast te hebben, op weg naar nergens heen. We voelen ons nietig en alleen en een luguber gevoel knaagt langzaam aan de maag. We zijn hier alleen… Op de top van een vulkaan…

Het bezoekerscentrum is compleet verlaten. Er is geen enkel teken van menselijk leven. Het gebouw ruikt muf van binnen en is in geen jaren meer onderhouden. Buiten liggen de resten van het prikkeldraad dat waarschijnlijk ooit aanwezig is geweest. Er groeien naast enkele paardenbloemen en spookachtige bomen helemaal geen planten op de rotsachtige ondergrond.

Vanuit het verlaten bezoekerscentrum is het slechts enkele meters naar de rand van de krater. De krater zelf is vanwege de wolken niet te zien. Eens stond hier een goed sluitend hek dat de bezoekers behoedde voor een val in de krater. Van dit hek is echter weinig meer over en een val in de krater is dan ook een risico, zeker als je te dicht bij de rand loopt. Naast het hek treffen we een soort logo aan van een Amerikaanse overheidsdienst. Wat hebben die hier te zoeken?

Na enkele minuten hebben we er genoeg van. Dit gebied is weinig uitnodigend en het lugubere gevoel blijft. We besluiten dan ook weer naar beneden af te reizen. Naar de hoofdparkeerplaats. Naar de toeristen. Naar de veiligheid.

Bij bovenstaand verhaal hoort deze mooie fotoserie over de vulkaan Irazu(klik op de link!).

Voor de ‘normale’ toerist: de Irazu is een prachtige vulkaan om te bezoeken. De wegen er naar toe zijn prima en ook het ‘park’ is prima onderhouden. Er is natuurlijk altijd de kans dat er wolken aanwezig zijn. Voor ons was dat geen probleem, wij hebben de Irazu al eens bij een strakblauwe lucht gezien, en voor u waarschijnlijk ook niet. Er komt altijd wel een gaatje in de wolken waardoor u een prachtig uitzicht heeft op de krater en zijn gifgroene meer. Geduld is een schone zaak. Reist u niet georganiseerd? U kunt ook altijd bellen met het park voordat u vertrekt. Zij kunnen u informeren over het weer op de vulkaan.