Het Instituto Nacional de Seguros, bekend onder de afkorting INS, was sinds 1924 de enige partij door verzekeringen in Costa Rica aan kon en mocht bieden. Zoals in vrijwel elke gesloten markt waren en ieder jaar klachten over de service van dit (staats) bedrijf en de tarieven die men hier rekende. Een van de aangeboden -verplicht voor autobezitters- verzekeringen bedroeg de autoverzekering. Voor een in mijn ogen uiterst redelijke prijs was een auto een heel jaar verzekerd tegen schade aan derden.

Nu de markt niet langer het monopolie is van het INS zijn er vele andere maatschappijen. Deze leveren autoverzekeringen tegen uiterst scherpe prijzen. Vele autobezitters stapten en stappen dan ook over. De nieuwe verzekeringsmaatschappijen mogen echter hun eigen voorwaarden bepalen. Een van deze voorwaarden is dat alleen voertuigen vanaf 1996 en nieuwer kunnen worden verzekerd.

In een land waar een groot gedeelte van de voertuigen van voor 1996 is levert dit problemen op. Het INS is een groot gedeelte van zijn klanten kwijtgeraakt. Klanten met een voertuig van 1996 of nieuwer. Klanten die vaak wat meer te besteden hebben dan personen in een voertuig van voor 1996. Het INS is hierdoor genoodzaakt om de premie voor zijn nog bestaande klanten op te hogen met percentages tussen de 30 en soms wel 70%.

Voor mensen met een laag inkomen is deze verhoging fors. Het risico is dat men zich niet langer verzekert, met alle gevolgen van dien. Een aanrijding met een pre 1996 voertuig kan dus nog wel eens ongunstig uitpakken. Want wat als de andere partij geen verzekering heeft? Dan zal een gang naar de rechtszaal moeten bepalen hoeveel men moet betalen aan schadevergoeding. Een gang naar de rechtszaal duurt een aantal jaren in Costa Rica en de kans dat men iets terugziet is, zeker na aftrek van alle kosten, gering.

De taxi kost niet veel in Costa Rica in vergelijking met taxi’s in Europa en men neemt hier dan ook gauw een taxi. Wij waren echter van mening dat de bus nóg goedkoper was en dus wilden we de gok wagen en de afstand van hemelsbreed 6,81 kilometer (thanks Google Earth!) per bus afleggen. Dit heeft ons uiteindelijk ruim 1,5 uur gekost én een ritje met de taxi.

Waar stopt de bus

Alles begon bij het zoeken van de juiste opstapplaats. Bushaltes zijn er niet veel in Costa Rica en vaak moet men maar gewoon de hand opsteken als er een bus voorbij komt. Omdat we wisten dat “onze” bus echter langs een bepaalde weg zou komen besloten we hier naartoe te lopen. De wandeling van een kilometer verliep vlot. Het was nog redelijk licht buiten en het uitzicht was zoals vaker in Costa Rica subliem. Eenmaal bij de *kuch* bushalte kon het eerste wachten beginnen. Na ruim 20 minuten kwam de bus de hoek omgedraaid en mochten we instappen.

De bus zat propvol met forenzen. Om toch zoveel mogelijk passagiers in te laten stappen probeerde de chauffeur op zijn tafeltje te gaan zitten zodat men hem vanaf buiten kon betalen en vervolgens achterin kon stappen, waar nog wat ruimte bleek te zijn. Wij hadden het geluk voorin te passen. De bus was echter zo vol dat de deuren niet meer dichtkonden. Voor de chaffeur was dit geen enkel probleem en de reis werd met open deuren voortgezet. Om de haverklap stopte de bus, ook omdat er geen bushaltes zijn en je maar hoeft te roepen als je er uit wilt, en de reis wilde niet echt vlotten. Daarnaast was er weinig houvast in de bus en viel ik letterlijk van voren naar achteren.

Na een hobbelige rit riep de chauffeur dat we op het overstappunt waren aangekomen. Welk overstappunt? We stonden op een kruising stil, toevallig omdat de bus geen voorrang had, en mochten hier uitstappen. Vervolgens bleek de volgende bus te vertrekken vanaf een punt ruim een kilometer verderop. Het was weer wandelen geblazen.

Gevaarlijk verkeer op weg naar ons overstappunt

Inmiddels was het donker en liepen wij langs de kant van de weg. Zoals zo vaak in Costa Rica was er geen stoep te bekennen en we liepen zo goed en kwaad als het ging richting ons tweede vertrekpunt. Auto’s, bussen en vrachtwagen zoefden ons voorbij, soms op slechts enkele centimeters. Voor mij was de wandeling nog wel te doen, maar voor Laura -met hakken- was het lopen door gras, verpulverd beton (van wat ooit opritten naar woningen waren geweest) geen pretje.

Eenmaal bij de tweede bushalte bleek de bus al snel te arriveren. Gelukkig maar wat met het windje buiten werd het al gauw fris. De temperatuur was gedaald tot een graad of 18 en met alleen een T-shirt is dat toch best fris. Helaas bleek de bus over geen enkele aanwijzing welke richting hij op zou gaan te bezitten. Boven het verkeer uit naar de chauffeur schreeuwen was dus de enige oplossing. Gelukkig ging hij in de juiste richting. Na betaling mochten we in de bus plaatsnemen.

Na een wat vlottere en meer comfortabele, al is dat nog steeds heel erg oncomfortabel, rit kwamen we aan bij het eindpunt van de bus. Helaas niet het eindpunt van onze rit. Het bleek dat er verder geen bussen reden naar ons huis deze avond en dus hadden we de keuze: ruim 2 kilometer wandelen of de taxi nemen. De keuze viel op het laatste.

Thuis!

Na ruim 1,5 uur konden we de deur van onze woning openen en aan het avondeten beginnen. Op zich was het interessant om met de bus deze route eens af te leggen. Met de auto is het normaal gesproken zo’n 20 minuten en de bus is dus geen serieuze vervanger voor dergelijk ritjes. Daarnaast waren de kosten ook niet bepaald goedkoper dan met de auto: 2x een busrit + een taxiritje. Toch hebben we ons vermaakt.

Wat is er aan de hand? De nieuwe wet is voor Costa Ricaanse begrippen erg streng en brengt boetes met zich mee die per delict kunnen oplopen tot meer dan een maandsalaris voor een gemiddelde Costa Ricaan. Daarnaast heeft Costa Rica op vele plekken langs de weg de slogan “Costa Rica houdt van de vrede maar heeft een oorlog op haar wegen” staan en dat is niet voor niets. De meeste chauffeurs rijden als idioten en hebben geen respect voor wat voor regels dan ook. Al deze chauffeurs zien zich nu genoodzaakt om zich wel aan de wet te houden, want niemand wil het risico lopen zo’n boete te ontvangen.

Rijden onder invloed van alcohol

Een extra streng onderdeel van de wet is het onder invloed van alcohol besturen van een voertuig. Waar men voorheen in Costa Rica vrij makkelijk wegkwam met dronken rijden, zelfs na het veroorzaken van een ongeval, voorziet de nieuwe wet direct in een gevangenisstraf als je met meer dan 5 promille in je bloed gepakt wordt. Gezien de voorliefde van een groot aantal Costa Ricanen voor drank in combinatie met auto- of motorrijden is dit een doorn in het oog van een groot aantal liefhebbers.

Hoewel de wet nu nog van kracht is is men in het kabinet al bezig om de poten onder de wet vandaan te zagen. Bij nader inzien is men toch tot de conclusie gekomen dat de boetes wel erg hoog zijn en ook rijden onder invloed -ach, dat valt toch wel mee?-. Hoe het verder gaat uitpakken zullen we moeten afwachten. Gezien enkele andere ronduit opvallende beslissingen van de overheid hier zal het me niet verbazen als de nieuwe wet sneuvelt voor men er goed en wel bekend mee heeft kunnen raken.

Verkiezingsstunt?

Toch vind ik het opvallend dat hetzelfde kabinet dat eerst een wet goedkeurt na minder dan een maand ineens met hangende pootjes terugkrabbelt. Heeft men de wet niet gelezen en simpelweg een handtekening geplaatst omdat men liever andere dingen deed dan dikke pillen doorwerken? Of zou de periode van verkiezingen hebben meegespeeld in de beslissing om de wet er doorheen te drukken (“kijk eens, wij zijn een daadkrachtige partij!”) en probeert men nu de verkiezingen gewonnen zijn de schade te beperken door de wet aan te passen?

Een BTW nummer opzoeken? Geen probleem. De eigenaar van een voertuig opzoeken? Geen probleem. Het aantal kinderen, inclusief namen, van dezelfde eigenaar opzoeken? Geen probleem. Weten of de eigenaar getrouwd is of niet en zo ja hoe vaak? Geen probleem. En vanaf vandaag komt daar nog een extra optie bij: boetes die je hebt gekregen opzoeken? Geen probleem.

Boeten online opzoeken

Via deze website (van de overheid) kun je eenvoudig opzoeken of jezelf (of anderen) nog boetes open hebben staan. Boetes worden in Costa Rica geregistreerd op je kenteken of op je rijbewijs en daarom kan je -makkelijk- op beiden zoeken op deze website. Niets blijft meer geheim en je kunt dus zo nagaan of de vorige eigenaar van je auto een beetje netjes reed of dat je nieuwe vriend(in) geen verborgen boetes heeft.

Probeer voor de grap eens te zoeken (consultar) naar kenteken (placa) ’404750′, van wie ik geen idee heb van wie het is. Dit voertuig heeft 4 bekeuringen in totaal gehad en deze zijn allemaal voldaan. De twee oudste bekeuringen a 5000 colones (€ 6,12) waren voor fout parkeren. De derde bekeuring (in 2005) was wegens niet werkende remlichten en heeft de bestuurder maar liefst 2000 colones gekost (€ 2,45). De laatste bekeuring tenslotte was een dure en is wegens het niet tijdig APK laten keuren van het voertuig.

Informatie ligt op straat

Het blijft idioot voor mij dat deze informatie allemaal zomaar op straat ligt maar de gemiddelde Costa Ricaan interesseert het weinig. Als ik hier over begin met Costa Ricanen dan worden de schouders opgehaald. Het is nu eenmaal zo. Gelukkig maakt de zon een hoop goed in dit prachtige land waar ik nog steeds met veel plezier woon!

Op weg naar een winkelcentrum om daar de noodzakelijk kerstinkopen te doen kwamen Laura ik in de file terecht. De file leek geheel onlogisch omdat er normaal gesproken in het weekend nooit een file op deze weg staat, maar een ongeluk zit in een klein hoekje en wellicht was er wel iets aan de hand waardoor er enkele rijbanen geblokkeerd waren.

Een nieuw dessert van de KFC

Zo langzaam voortkruipend in de file passeerden we een bord van de KFC waarop een nieuw dessert werd aangekondigd. Een soort McFlurry met Oreo achtige koekjes. Het zag er lekker uit maar verder kon het ons weinig interesseren. Tot we daadwerkelijk de KFC passeerden.

De file bleek te worden veroorzaakt doordat personeelsleden van de KFC midden op de weg (!) ijsjes stonden uit te delen aan passerende automobilisten. Uiteraard sloeg niemand een ijsje over bij 28+ graden en een file was het gevolg. Omdat wij ook een hele poos in de file hadden gestaan besloten wij ook maar even te stoppen om de twee ijsjes in ontvangst te nemen.

Dat kan toch alleen in Costa Rica: ijs (en een folder met kortingsbonnen voor de KFC) uitdelen midden op de weg. Niet op de vluchtstrook of een parkeerplaats maar gewoon in het midden. De file die werd veroorzaakt, ach, kleinigheid toch?

Kerstinkopen

Oh, en de kerst inkopen? We zijn gedeeltelijk geslaagd EN ik weet zeker dat de komende jaren NOOIT meer 2 weken voor kerst inkopen gaan doen. Crisis bestaat niet in Costa Rica en met geld werd gesmeten leek het wel. Volgende week, het laatste weekend voor kerst, blijven Laura en ik lekker binnen. Men voorspelt dat het land in een gekkenhuis gaat veranderen en gezien de drukte die overal dit weekend al heerste willen wij dat niet meemaken.

Men verwacht dat de APK keuring, die hier bekend staat als Riteve of RTV, op een typische Costa Ricaanse manier gebeurt, maar niets is minder waar. Mijn mening is zelfs dat de keuring hier in Costa Rica netter, sneller en vooral eerlijker gebeurt dan in Nederland. Omdat ik vandaag zelf voor de keuring ben langs geweest bij Riteve bij deze mijn verslag.

Stap 1

Eenmaal aangekomen bij het gebouw van Riteve parkeer ik op de duidelijk aangegeven parkeerplaatsen. Het is nog vroeg en er staan vrijwel geen auto’s. Als echte Nederlander ben ik veel te vroeg voor mijn afspraak maar in plaats van in de auto te wachten besluit ik gewoon te proberen hoe ver ik kan komen. De eerste stap is een bezoek aan een duidelijk aangegeven loket (voorzien van een sticker met de tekst ‘STAP 1′ waar men mijn afspraak verifieert. Mijn voertuig staat op de lijst en ik krijg een leeg keuringsformulier mee en mag daarna naar loket 2.

Stap 2

Loket 2 is weliswaar in een ander gebouw maar staat ook duidelijk aangegeven waardoor het geen probleem is om het gebouw te vinden. De vriendelijke medewerker controleert wat gegevens van mijn voertuig als merk, kleur en type alsmede de autopapieren en mijn cedula. Vervolgens maakt hij een factuur en geeft op het keuringsformulier aan dat ik betaald heb. Ik moet echter nog wel naar Loket 3 om te betalen. Gelukkig zitten de loketten naast elkaar en het betalen is dan ook zo gedaan.

(lees meer / zie hieronder)

Stap 3

Met al het papierwerk in orde mag ik met mijn auto naar het keuringsstation rijden. Het station heeft wel wat weg van een McDonalds McDrive. Ik ben meteen aan de beurt en mag doorrijden naar het eerste meetpunt. Een vriendelijke medewerker controleert hier wat essentiële zaken aan het voertuig, waarbij je zelf overigens in je voertuig blijft zitten. Groot licht, stadslicht, toeter, gordels, ruitenwissers, et cetera. De controle duurt een paar minuten en ik mag doorrijden naar het tweede meetpunt.

Bij meetpunt 2 aangekomen wordt er direct een slang op mijn uitlaat aangesloten. Men verzoekt of ik netjes 2.500 RPM wil aanhouden om zo de uitstoot van gassen uit mijn uitlaat te meten. Ondertussen gebruikt men een soort trilplaat die volledig automatisch mijn schokdempers test. Alles is duidelijk te volgen op de grote monitoren die voor je staan. Nadat de test is afgelopen mag ik naar het derde testpunt waar ik door een nieuwe medewerker wordt opgewacht, eveneens een vriendelijk persoon.

Het derde meetpunt bestaat uit een soort rollerbank waar ik de voorwielen van mijn voertuig in mag zetten. De rollerbank komt op snelheid en op aanwijzingen van het personeel moet ik zachtjes steeds dieper de rem intrappen tot ik van de rollerbank afschiet. Hetzelfde herhaald zich met de achterwielen en wederom zie ik allemaal mooie waarden verschijnen op een monitor. Het is echter alweer tijd voor het vierde en laatste onderdeel en dus rij ik naar het volgende punt.

Het laatste punt is wat apart omdat ik mijn voertuig hier over een kuil moet manoeuvreren. In deze kuil zit constant een monteur. Naast mij heb ik een grote speaker staan die door de monteur onder mijn voertuig gebruikt wordt om instructies te geven. Stuur links, stuur rechts, snel heen en weer, remmen, handrem, et cetera. Nadat de monteur klaar is mag ik naar het laatste hokje doorrijden voor het eindresultaat.

Stap 4

Het eindresultaat is direct bekend en mijn auto is goedgekeurd! Ik krijg een sticker en een keuringsrapport mee en kan weer een jaar lang tevreden rondrijden. De hele keuring, inclusief betalen heeft nog geen 45 minuten in beslag genomen.

Waarom beter?

Waarom vind ik deze aanpak beter dan in Nederland? Allereerst ben je gedurende de hele keuring aanwezig en alles is transparant: de computer laat zien wat er gemeten is en of deze waardes goed of slecht zijn. Daarnaast is de keuringsinstantie onafhankelijk. Als het voertuig wordt afgekeurd dan moet je terug naar een garage. Men is zelf echter geen garage en heeft er dus geen belang bij om je af te keuren (zoals dat in Nederland wel is: een garage die je APK afkeurt kan zelf wat verdienen door de reparaties uit te voeren)

Ook krijg je bij het afkeuren van je voertuig een aantal dagen de tijd om je voertuig op dat punt te laten herkeuren, wat een onnodige (dubbele) keuring voorkomt. Tot slot de tijd die je kwijt bent aan de keuring: 45 minuten. In Nederland kost een APK keuring je al gauw een hele dag, of minstens een paar uur.

Naast het feit dat de straten vaak in slechte staat verkeren, denk hierbij aan gaten in de weg, ontbrekende belijning, ‘verdwenen’ stukken weg of het ontbreken van verkeersborden ligt het probleem ook voor een groot deel aan de instelling van de bestuurders. Men lapt hier en masse de wet aan de laars. Rood licht? Gewoon even opletten en je kan doorrijden. Een stopbord? Dat betekent niets meer dan even extra opletten. Richting aangeven? Niet nodig. Licht aan in het donker? Ook volledig overbodig. Dronken achter het stuur? Moet kunnen. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Lage verkeersboetes

In vele gevallen kan de politie niets doen omdat je niets doet dat verboden is (richting aangeven is niet verplicht, je auto pimpen tot een spuuglelijk monster en daarmee je mede weggebruikers verblinden). En als men je al staande weet te houden en je krijgt een boete dan is die eerlijk gezegd om te lachen en zeker geen aanleiding om het niet nog een keer te doen. De boetes liggen nu, afhankelijk van wat je gedaan hebt, zo tussen de $10 (€7) en $25 (€17,71).

Vanaf September gaat de overheid echter in de aanval tegen de onwenselijke situatie. De boetes worden enorm verhoogd, de controles opgeschroefd, de hoeveelheid strafbare feiten uitgebreid (soms tot aan het lachwekkende toe) en men kan nu zelfs het rijbewijs kwijtraken, in sommige gevallen direct en in sommige gevallen naar herhaaldelijk een overtreding begaan.

(klik op “continue reading” om verder te lezen)

Met hoge boetes bedoel ik echt HOGE boetes, zeker als men het salaris meeneemt wat men hier zo gemiddeld verdient (een receptioniste krijgt rond de $400 (€ 283) per maand, een modaal salaris is $1000 (€ 708)).

Nieuwe verkeersboetes in Costa Rica

Hieronder een overzicht van de nieuwe boetes:

CRC 227.000 (€ 276)
Extreem gevaarlijk rijden* (snel links / rechts inhalen, snel rijden, etc);
Rijden onder invloed van drank of drugs*;
Rijden zonder rijbewijs (als in: je hebt er geen), tevens -25 punten;
Proberen een politieagent om te kopen, tevens -20 punten;
Illegaal voor taxi spelen (“snorder”), tevens -25 punten.

CRC 165.000 (€ 200)
Een stopbord negeren, tevens -20 punten;
Gebruik maken van de mobiele telefoon, tevens -20 punten;
Afslaan waar dat niet is toegestaan, tevens -10 punten;
Illegale opstapplaats creëren (alleen voor bussen);
Rijden zonder geldige autopapieren.

CRC 113.000 (€ 137)
Je auto aanpassen (“pimpen”), tevens -15 punten;
Inhalen waar dat verboden is, tevens -25 punten;
Geen gebruik maken van verlichting of niet werkende remlichten;
Een kruising blokkeren;
Te hoog tarief rekenen (alleen taxi).

CRC 90.800 (€ 111)
Motorrijden zonder de juiste kleding;
Een slecht humeur hebben (alleen taxi, GEEN GRAP!);
Beschadigen van verkeersborden;
Het afsluiten van een weg**;

CRC 68.000 (€ 83)
Te weinig afstand houden;
Een voertuig hebben dat niet aan de minimale eisen voldoet***

CRC 45.400 (€ 55)
Rijbewijs vergeten;
Autopapieren vergeten.

CRC 22.700 (€ 28)
Doorrijden bij de tolpoortjes;
Gebruik maken van speakers****

* direct je rijbewijs kwijt.

** dit gebeurt regelmatig als bijvoorbeeld bewoners van een straat het zat zijn dat er verkeer door de straat heen gaat.

*** je ziet regelmatig voertuig waar de motorkap is verdwenen, een deur er half uit ligt of waar geen ramen meer inzitten.

**** door straten heen rijden met reclame die keihard uit speakers (die vaak op het dak gemonteerd zijn) knalt.

Punten rijbewijs

Zoals je ziet staan er bovenaan ook punten vermeld. Iedere rijbewijs heeft vanaf September 50 punten. Zodra je rijbewijs op 0 punten komt wordt het ingenomen en ben je het voor een jaar kwijt. Wanneer je het terugkrijgt heeft het nog maar 30 punten over. Raak je het weer kwijt dan is dat voor 5 jaar. Rijden zonder rijbewijs is niet aan te raden gezien de hoge boete EN het feit dat ze je auto in beslag kunnen nemen.

Overigens is de restrictie om in en rond San José te rijden ook weer van kracht. De boete is nu nog CRC 5000 (€ 6) maar wordt straks CRC 35.700 (€ 43).

Hoe gaat het verder

Ik ben erg benieuwd hoe de nieuwe wet straks nageleefd gaat worden en of het inderdaad een verbetering brengt. Vrijwel alle zaken die hierboven genoemd worden zie ik dagelijks op de weg gebeuren. Wat ik me wel afvraag is hoe de politie straks omgaat met corruptie. Er is al redelijk wat corruptie hier en met de hoge boetes wordt het misschien nóg interessanter om een agent om te kopen (alhoewel je ook een hoger risico loopt). Voor de agenten is het ook een leuke extra bron van inkomsten. Ze verdienen immers ook niet zoveel ( CRC 400.000 / € 486 netto per maand).

Verboden toegang

Inmiddels is het bijna een jaar geleden dat de overheid enkele maatregelen in werking liet treden om de verkeersdrukte te verminderen en om brandstof te besparen. Destijds was de prijs van olie op een recordhoogte en de overheid vond dat men hier wat mee moest doen. De maatregelen betroffen het verbieden van verkeer met bepaalde kentekenplaten op bepaalde dagen. Zo was op maandag van 07.00 tot 19.00 San José verboden terrein voor voertuigen met een kenteken dat eindigde op 1 of 2, op dinsdag voor voertuigen met een 3 en 4, enzovoort.

In eerste instantie leek de maatregel alleen maar veel ergernis op te wekken. Je auto een dag verplicht laten staan is voor niemand leuk. De boete was weliswaar niet hoog, maar de rompslomp van een boete des te meer. Ondanks dat er toch personen waren die een gokje waagden en met hun auto de stad in gingen (ik heb het ook wel eens gedaan) lieten de meesten de auto staan. Laura bijvoorbeeld ging iedere vrijdag met de bus naar haar werk. Duurde wat langer, maar geen boete en het was nog goedkoop ook.

De maatregel bleek onwettig

Afgelopen vrijdag bleek echter in een rechtszaak die tegen de overheid was aangespannen dat de wet die dit alles mogelijk maakte ongeldig is. Ergens in een/de (grond)wet staat namelijk dat Costa Ricanen zich vrijelijk moeten kunnen bewegen. Volgens de advocaten van de tegenpartij is dit niet mogelijk met een wet die bepaalde nummerborden uit de stad weert en dus werd er een rechtszaak aangespannen. De rechters vonden afgelopen vrijdag dat de tegenpartij gelijk had en per direct is de wet dan ook geschrapt.

Het resultaat was goed zichtbaar vandaag: ellenlange rijen met auto’s van mensen die San José in willen. Normaal gesproken is een maandag ‘normaal’ druk, maar vandaag dus niet. En de avondspits moet nog komen.

Soms heeft een maatregel van de overheid, hoewel deze in eerste instantie veel irritatie opwerk, dus wel degelijk nut. Vandaag mogen er 20% meer auto’s de stad in dan voorheen en men maakt gretig gebruik van deze mogelijkheid. Het lijkt zelfs drukker dan een jaar geleden, toen de maatregel ook niet gold. Zelf (en Laura is het met mij eens) vind ik het jammer dat men de wet heeft geschrapt. Één dag per week met de bus, wat je effectief misschien 30 minuten meer kost, geeft veel minder vertraging dan iedere dag 30 minuten langer reizen.

Ik ben benieuwd wat de avondspits ons brengen gaat.

Er is echter 1 probleem op doordeweekse dagen in San José: het verkeer staat vaak muur- en muurvast. De overheid hier heeft in het verleden al allerlei plannen bedacht die helaas niet het gewenste resultaat hebben opgeleverd. Zo is de binnenstad op bepaalde dagen verboden als je kenteken eindigt op een 1 of 2, en andere dagen als het eindigt op 3 of 4.

De oplossing? Alle ambtenaren vrij!

Het nieuwste wapen om de verkeersdrukte in de stad wat te reduceren is echter opvallend: men heeft gisteren bekend gemaakt dat alle ambtenaren komende maandag gewoon vrij zijn. Een gratis vrije dag van de overheid om er zo maar voor te zorgen dat er minder mensen de stad in komen. Men benadrukt wel dat de politie het werk blijft doen *kuch*. Toch een leuke extra voor de ambtenaren, al weet ik niet of dit hun reputatie ten goede komt.

Om er verder voor te zorgen dat de Chinese president niet al te veel hinder gaat ondervinden van het Costa Ricaanse verkeer is er besloten om op gezette tijden hele stukken weg compleet af te sluiten. Zo zal zondag de (enige!) snelweg van de luchthaven tot aan San José in zijn geheel zijn afgesloten. Op maandag is de ring rond San José in de ochtend en een gedeelte van de binnenstad in de middag helemaal dicht. De snelweg wordt aan het einde van de middag weer afgesloten als de president vertrekt.

Verkeerschaos

Ondanks dat de ambtenaren vrij zijn maandag verwacht ik toch een chaos op de weg. Met zoveel afgesloten wegen en weinig alternatieven zal het een drukke dag worden op de wegen…

In Costa Rica lijken er geen wetten te bestaan die bepalen hoe je auto eruit moet zien of hoeveel geluid, rook of andere overlastgevende onderdelen je auto mag bevatten. Zo is het heel gewoon om hier auto’s te zien rijden waarbij duidelijk zichtbaar is wanneer het gaspedaal wordt ingedrukt: dikke zwarte rookpluimen komen uit de uitlaat. Vrachtwagens en bussen spannen hiermee echter de kroon, dat lijken soms wel kolenfabrieken. Overigens schrijf ik hier wel over de uitlaat maar in sommige gevallen hebben de voertuigen gewoon geen uitlaat.. Of een hele mooie bling-bling variant.

Bling Bling genoeg

Over bling-bling gesproken: alles wat je hebt gezien in films als The Fast and the Furious kun je in Costa Rica echt zien rondrijden. Verlaagde auto’s voorzien van agressieve geschilderde vlammen, blauwe TL balken onder de auto’s, knipperende verlichting, spoilers en zelfs bussen met ‘NOS’ tref je in sommige auto’s aan. Uiteraard zijn deze voertuigen de trots van de plaatselijke jeugd, die het dan ook niet nalaat om ‘s avonds zo stoer mogelijk te doen. Vol gas in een park of gewoon lekker relaxed met een biertje en kneiterharde reggeaton naast je auto hangen. Misschien is het eens een idee om een filmpje te plaatsen.

In tegenstelling tot de gepimpte auto’s zijn er ook genoeg mensen die genoegen nemen met wat voor een auto dan ook. Zo hoef je niet vreemd op te kijken als je een auto ziet rijden die in Nederland zelfs door de sloop nog zou zijn afgewezen. Ontbrekende voorbumper, spiegels of zelfs complete deuren die zijn verdwenen, niets is te gek. Officieel mag men hier niet meer rondrijden, maar toch gebeurt het.

Normale auto’s

Natuurlijk bestaat het merendeel van de voertuigen in Costa Rica uit wat wij ‘normale’ auto’s zouden noemen. Hét grote verschil met Nederland is echter dat auto’s hier voornamelijk groot zijn en voorzien zijn van vierwielaandrijving. Zo is een Hummer in Nederland een vrij uniek voertuig, in Costa Rica rijden er aardig wat rond. Zelfs vrienden hebben tegenwoordig zo’n ding in de garage staan. Europese auto’s als Audio, BMW en Mercedes zie je ook voldoende al is het bij het wat rijkere gedeelte van de bevolking.

Aziatische auto’s

Maar wat vinden jullie van de schattige Chery QQ3 of de uber-coole door Pininfarina gestylde Hafei Lobo? Die zijn hier ook gewoon te koop. Net als de Greatwall Deer, Minyi of Wingle. Aan het straatbeeld te zien lopen ook de Mahindra Scorpio en de Tianma Powerlander hard. Een iedere zichzelf respecterende bezorgdienst heeft natuurlijk wel een Hafei Ruiyi in de vloot zitten.

Mijn auto

Zelf rij ik hier in een Geo Tracker, een voertuig dat ook niet echt bekend is. Het is een kleine 4×4 die prima op de weg ligt en waar ik erg tevreden mee ben. De auto is weliswaar niet zo groot, ik pas er prima in. Die Hummer komt later wel ;).