Wonen en Werken in Costa Rica – vakantieganger.com

In Costa Rica is Spaans de taal van het land. Dankzij de vele toeristen, die veelal geen Spaans spreken, is er echter ook een grote groep attracties en bezienswaardigheden die foldermateriaal, rondleidingen of informatieborden in het Engels aanbieden. Maar attracties zijn niet genoeg. Een toerist moet natuurlijk ook eten en wat handige restaurants springt hierop in door het menu in het Engels aan te bieden.

Helaas blijken deze menu’s vaak voorzien van enkele taalfouten. Meestal zijn deze fouten niet eens dusdanig dat ze opvallen of de moeite van het vermelden waard zijn. Een verkeerd gespeld woord, een incorrecte zinsopbouw, het komt allemaal voor. Over het algemeen zul je in Costa Rica geen engrish aantreffen.

De menukaart

Toch blijkt er een restaurant te zijn dat graag de toerist een plezier doet maar eveneens wil besparen op de kosten (?) van het vertalen van een menu. Een vertaalmachine doet het werk immers gratis dus waarom zou men die niet gebruiken?

Het resultaat is gefotografeerd door een goede vriend van Laura die in Cartago uit eten is geweest. Het menu, waarvan je onderaan wat afbeeldingen kunt zien, lijkt vertaald te zijn door een machine waarbij de eigenaar van het etablissement geen moeite heeft gedaan om de uitgespuugde zinnen te controleren. Men treft op dit menu dan ook vele heerlijke en exotische gerechten aan.

Een gemiddelde hamburger met wat gas?

Zo verkoopt men “papas a la francesa mediana”. In het Nederlands betekend dit gewoon een normale portie franse friet. In het Engels daarentegen wordt het omschreven als “potatoes to the medium French”. Juist. Duidelijk, niet?

Of neem de overheerlijke “hamburguesa corriente”, een normale hamburger. In het Engels bestel je die in dit restaurant door de ober een “average hamburger” te laten noteren.

Wil je ook wat drinken? In het Spaans kun je vele soorten drank bestellen, waaronder frisdrank. Het Spaanse woord voor frisdrank is “gaseosas”. In het Engels vaak vertaald als “gassy”. Of heb je toch liever een Haineken?

Goed, je hebt nog meer trek? Dan ga je toch voor de “lomo a la plancha”, een mals stuk vlees van de grill. In het Engels komt het vlees echter niet van de grill maar wordt het voor je gestreken. Het is dan ook een “loin to the iron”.

EAT TASTY!

En zo zijn er nog meer vreemde en opmerkelijke gerechten op de kaart terechtgekomen. Geniet van onderstaande foto’s en vergeet niet, eat tasty!

• Leave a comment... (1)

Soms mag je ook best wel trots op jezelf zijn toch? Vandaag is de dag dat ik me best wel trots voel, ook al is de reden niet zo’n hele mooie…

Het is me vandaag gelukt om naar een ziekenhuis te gaan en daar een dokter, zonder afspraak, op te halen. Voor iedereen nu schrikt: de dokter was niet voor mijzelf bedoeld maar voor een ziek familielid. Omdat ik als enige vrijwel altijd thuis ben, doordat ik vanuit huis werk, was ik ook de enige persoon die de dokter kon halen (uiteraard nadat telefonisch was gebleken dat de dokter helaas niet zo goed bereikbaar was).

Om het verhaal dat volgt wat begrijpelijker te maken wil ik vertellen dat de arts nodig was om een injectie toe te dienen met een bepaald medicijn. Dit medicijn was reeds eerder op de ochtend door de bezorgservice van de apotheek bezorgd nadat de zieke telefonisch overleg had gevoerd met zijn eigen (huis)arts. De (huis) arts is echter te ver gevestigd om hierheen te komen voor het toedienen van het medicijn. Dankzij het systeem van privé gezondheidszorg is het echter niet al te lastig om een andere arts te vragen het medicijn toe te dienen, zolang je maar betaald natuurlijk.

Naar het ziekenhuis

Vol goede moed en met mijn beste Spaans in de aanslag stapte ik dus vanochtend het ziekenhuis binnen dat hier niet al te ver vandaan ligt. Ondanks dat het een privé kliniek was wist ik van te voren dat in deze kliniek helemaal niemand Engels zou spreken. Ik moest het dus echt in het Spaans gaan regelen. Zonder backup, helemaal alleen.

De eerste hobbel was de receptie. Een vriendelijke receptionist stond klaar om mij door te verwijzen naar de juiste arts. Helaas was er 1 probleem: ik had geen idee wat de naam van de arts was die ik zocht. Het enige dat ik vanuit huis had meegekregen was dat ik diezelfde dokter moest hebben die een paar maanden geleden bij het overlijden van de oma van Laura hier ook op huisbezoek is geweest. Met een beetje geluk zouden ze dat kunnen achterhalen.

De receptionist keek ietwat bedenkelijk bij mijn verhaal maar begreep het gelukkig wel. Ik mocht plaatsnemen op een van de stoelen terwijl de beste man de arts, die hij dacht dat het moest zijn, wel even voor mij ging ophalen. Blijkbaar had de arts geen afspraken want na een paar minuten stond hij voor mijn neus. De arts vertellen wat er mis was bleek echter een grotere uitdaging dan de receptionist.

Het gesprek met de arts

In eerste instantie begreep de arts wat er mis was: een ziek iemand in huis, medicijnen in huis, maar niemand die ze toe kon dienen. De arts begreep echter niet hoe hij de patiënt zou moeten kennen en waarom ik de medicijnen niet kon toedienen. Gelukkig bleek de arts geduldig te zijn en na mijn 2e uitleg, waarbij ik deze keer maar de route naar huis illustreerde in de hoop dat hij zich dit zou herinneren, ging er een lampje branden. De arts wist nu waar en om wie het om ging. Er waren echter nog wel wat vragen die ik moest beantwoorden: moest de arts nu direct komen? Moesten er naalden worden meegenomen? Waren er nog andere dingen noodzakelijk?

Gelukkig bleek ik in staat om alle vragen netjes en beleefd te beantwoorden. Nadat de arts zijn spullen gepakt had is hij met mij mee naar huis gegaan waar ik hem bij de patiënt heb afgeleverd.

Missie geslaagd!

Missie geslaagd :). Ik ben trots op mijzelf omdat het klaarblijkelijk voor mij mogelijk is om in het Spaans een arts te overtuigen mee naar huis te komen, hem de juiste spullen te laten meenemen en de patiënt te laten behandelen.

• Leave a comment... (0)

Costa Rica is niet echt een land waar je terecht kunt voor een ruime selectie aan tijdschriften. Mocht je absoluut wat Nederlands- of Engelstalige tijdschriften willen lezen dan ben je aangewezen op vrienden en familie.

Natuurlijk zijn er in Costa Rica voldoende boekhandels te vinden waar ze een ruime keuze aan boeken in het assortiment hebben. Naast de Spaanstalige boeken hebben de boekhandels vaak een (kleine) selectie aan Engelstalige pockets, iets dat voor de toerist (of de inwoner die niet voldoende Spaans spreekt, zoals ik ;)) erg handig is.

Een tijdschriftencultuur hebben ze echter totaal niet in Costa Rica. Loop in Nederland een willekeurige Scheltema of Bruna binnen en je ziet hier een compleet rek vol met de meest uiteenlopende tijdschriften. Binnen hetzelfde genre is er ook nog vaak nog de keus tussen meerdere bladen. Mocht je niet in de buurt zijn van een boekhandel dan kun je vaak in de supermarkt ook wel een tijdschrift aanschaffen. De keus is vaak (iets) minder maar er is wel keus.

In Costa Rica verkopen ze in de supermarkt slechts een handvol tijdschriften. Deze liggen niet in een apart rek maar staan vaak bij de kassa in een klein rek. De keuze is vaak beperkt tot 3 of 4 tijdschriften (meestal de National Geographic, de ‘Muy Interesante’ (een Spaanstalige versie van Quest), de FHM en een lokaal tijdschrift.). Soms is het tijdschrift recent maar ook vaak genoeg liggen er tijdschriften van 2 of zelfs 3 maanden geleden bij de supermarkt. Waarschijnlijk verkopen ze tot de voorraad op is.

De boekhandels hebben iets meer keuze maar ook hier is het geen tijdschriftenfestijn. In de verschillende genre’s is vaak maar 1 soort tijdschrift te verkrijgen. Vergeet het maar dat je de keuze hebt tussen bijvoorbeeld de Kijk of de Quest. Gelukkig zijn er wel wat meer genres te krijgen dan in de supermarkt. Engelstalige tijdschriften zijn bijna niet te krijgen, of het moet een PC World zijn.

Gelukkig zijn de tijdschriften uit de boekhandels wel recent.

Iedere keer dat er een tijdschrift uit Nederland arriveert ben ik ook uitermate gelukkig :). En toch wil ik ook wat meer Spaanstalige tijdschriften gaan lezen. Het is immers wel makkelijk om Nederlands te blijven lezen maar het is niet de meest handige manier om meer Spaans te leren…

• Leave a comment... (3)

Het afgelopen weekend was weer een formule 1 weekend. Zoals overal ter wereld kan je de formule 1 ook volgen in Costa Rica en dat is natuurlijk mooi meegenomen voor de echte formule 1 fan. De manier waarop het te volgen is is echter anders dan in Nederland.

Allereerst mis ik Olav Mol! Met veel plezier heb ik altijd in Nederland naar de formule 1 gekeken en dat is mede dankzij het enthousiasme van Olav. Ongeacht welk TV station de formule 1 uitzond, Olav Mol was de commentator en hij deed / doet dat altijd geweldig. In Costa Rica wordt het commentaar verzorgd door 2 personen die waarschijnlijk uit Argentinië komen (te horen aan het accent). Deze personen zijn ongetwijfeld erg kundig en leveren prachtig commentaar, op mij komt het allemaal zonder enthousiasme over. Daarnaast is mijn Spaans niet voldoende om het rappe Spaans van de TV te volgen (laat staan de technische F1 termen in het Spaans te begrijpen). Kortom: ik wil Olav Mol (of desnoods de commentator van de BBC)!

Ten tweede is daar het TV station dat de uitzendingen verzorgt: Fox Sports. Een Noord-Amerikaans station met Noord-Amerikaanse nadelen: reclame! De race wordt enkele malen onderbroken voor reclame en gedurende deze reclame heb je geen picture-in-picture of commentaar tot je beschikking. De reclame komt ook echt het scherm in ploffen, zonder enig gevoel voor wat er op de baan gebeurt (mooi voorbeeld: Hamilton, de leider in de race, komt net binnen voor zijn 2e pitstop. Je ziet hem remmen en dan *ploef*, reclame). Een herhaling achteraf kan je wel vergeten… Weg mooi moment…

Tot slot is er het tijdstip van de races. De ‘ver weg’ races in Australië en nu Maleisië werden in Costa Rica uitgezonden om respectievelijk 22.30 (op zaterdag!) en 01:00 (ja, dat is 1 uur in de nacht!). De races in Europa zijn voor mij ‘vroeg op’ races want die beginnen allemaal om 06.00. Dat is wel wat anders dan genieten van je zondagmiddag met een grand prix. Maargoed, dit is slechts een kleinigheid natuurlijk.

Nu heeft het internet geweldige mogelijkheden om van alles en nog wat, al dan niet illegaal, te bekijken. Helaas voor mij gaat dit voor de formule 1 niet echt op. Via Sopcast kan ik enkele Chinese uitzendingen bekijken maar daar kan ik helemaal niets mee. De BBC heeft live commentaar op de website (5-live) maar dat is alleen voor luisteraars in het Verenigd Koninkrijk beschikbaar en de gevonden open proxy’s wilden ook niet echt meewerken. In het Nederlands, of desnoods in het Engels, is er geen kwaliteitscommentaar online te vinden (mocht je voor mij een manier weten om het commentaar van Olav Mol hier te krijgen, neem contact op. Ik stuur je een aardige attentie op!).

• Leave a comment... (1)