Gigantische regenval.

Nadat de tropische storm Matthew nu ruim een week geleden het land in opperste paraatheid bracht bleek deze storm slechts een voorbode te zijn van wat zou komen. Matthew ging voorbij zonder enige toename in regenval. Problemen bleven dan ook uit.

Helaas voor Costa Rica bleek dat na Matthew een volgende depressie genaamd Nicole meer effect zou uitoefenen op het land. Na 2 volledig grijze dagen begon het afgelopen woensdag te regenen. Tegen 22.00 die woensdag stond de teller op 80,6mm (ter vergelijking: in een normale Augustus valt in Nederland 62mm) en de volgende dag bleef de teller steken op 157mm.

Schade aan de wegen.

Een dergelijke hoeveelheid regen is slecht voor de infrastructuur van welk land ter wereld maar helemaal voor Costa Rica waar het overgrote deel van de wegen al in een slechte staat verkeert. Een van de gevolgen van de regen is dat een groot aantal wegen zijn afgesloten doordat ze vol liggen met puin, zijn ondergelopen of simpelweg zijn weggespoeld. Er is $15 miljoen nodig om deze wegen weer te repareren en dat dit snel moet gebeuren is duidelijk. Zo is bijvoorbeeld de westkust van Costa Rica vrijwel geheel onbereikbaar. Volgens de vereniging van exporteurs loopt de economische schade iedere dag op met $6,5 miljoen.

Klik op “continue reading” om verder te lezen

Blamage

De “nieuwe snelweg” die van San José naar de kust loopt en het paradepaardje is van de ex-president (en tevens Nobelprijs voor de vrede winnaar) Oscar Arias is inmiddels volledig gesloten voor al het verkeer. Dit is een enorme blamage voor zowel de regering als het bedrijf dat deze snelweg exploiteert, het Spaanse Autopistas del Sol (met hippe WordPress website). De snelweg zou van dezelfde kwaliteit zijn als die van “eerste wereld landen” en de eerste dagen dat de snelweg op was leek dit ook zo te zijn. De problemen begonnen echter al snel na de opening en sindsdien zijn ze alleen maar toegenomen.

Om de snelweg aan te kunnen leggen moesten er stukken berg afgegraven worden en voor iedereen die over deze stukken weg reed was al gauw duidelijk dat dit in het regenseizoen mis zou gaan. Waarom niemand aan de bel heeft getrokken is een raadsel. De eerste regenbuien van het seizoen veroorzaakten dan ook meteen het instorten van verschillende wanden, waarna men deze heeft geprobeerd te verstevigen met cement.

De huidige situatie is dat grote gedeeltes van de snelweg vol liggen met puin omdat de grond onder het cement vandaan gespoeld is. Daarnaast is de aarde onder het asfalt gaan schuiven en dit heeft tot gevolg gehad dat het asfalt zelf langzaam uit elkaar gerukt werd.

Deze foto (klikken) laat duidelijk zien hoe de snelweg er nu bij ligt. Het zwarte asfalt is een nieuwe laag die men gisteren heeft laten maken om de ontstane scheuren op te vullen. Het is duidelijk dat het weinig heeft geholpen.

Dorpen en evacués

Naast de schade aan de infrastructuur is er natuurlijk ook veel menselijk leed. Een geschat aantal van 53 dorpen heeft direct hinder van de waterval en bijbehorende zaken als modderlawines, overstroomde rivieren, et cetera. Rond de 350 personen hebben noodgedwongen hun woningen moeten verlaten en bevinden zich nu in speciaal ingerichte evacuatie centra.

Hoe nu verder

Hoewel vandaag de eerste droge en zonnige ochtend in een week is verwacht men meer regen aan het einde van de middag. De noodtoestand is inmiddels uitgeroepen door de president(e) Laura Chinchilla en dit maakt de weg vrij voor een (nood)lening bij de Wereldbank om zo snel mogelijk zowel de infrastructuur te herstellen als preventieve maatregelen als het vergroten van de capaciteit van de waterafvoer in dorpen te regelen.

Voor de laatste updates: zie mijn Twitter pagina.

Vandaag presenteerde het IMN, zeg maar het KNMI van Costa Rica, enkele opvallende cijfers met betrekking tot het weer in Costa Rica. Het is steeds warmer aan het worden en men verwacht ook steeds meer regen. Hieronder enkele interessante feiten uit het onderzoek:

- Februari 2010 was de warmste Februari in 32 jaar;

- Afgelopen zaterdag was de warmste dag in San José van de afgelopen 12 jaar;

- De verwachte maximum temperatuur in San José voor de maanden Maart en April is 33.5 graden.
Normaal gesproken is de maximum temperatuur 28.2 graden. Laura en ik wonen in San Rafael de Alajuela waar de temperatuur over het algemeen een graad of 4 hoger ligt dan in San José. Dat zijn dus pittige maximum temperaturen;

- De verwachte maximum temperatuur in Liberia voor de maanden Maart en April is 38.5 graden. Normaal gesproken is de maximum temperatuur 35.6 graden;

- In 2010 verwacht men tot wel 20% meer regen dan in 2009. Helaas worden er geen hoeveelheden neerslag in het artikel genoemd maar ik weet uit ervaring dat er op sommige momenten in 2009 toch verdomd veel water uit de lucht kwam vallen. Een toename van 20% lijkt me een flinke hoeveelheid water.

Infrastructuur

Ik ben benieuwd wat dit allemaal met de infrastructuur van Costa Rica zal doen. Zo heeft de nieuwe (en prachtige) snelweg enkele passages waar men langs 2 muren van ‘grond’ heen gaat. Het ziet er allemaal niet al te stevig uit en ik ben dan ook bang dat een groot gedeelte in zal gaan storten de komende maanden. Ook heeft het asfalt in Costa Rica flink te lijden van het klimaat. De zon maakt het warm en week (waarna vrachtwagen en bussen hun destructieve werk kunnen uitvoeren) en de regen spoelt vaak hele stukken weg.

Regenseizoen

Tot nu toe is het bij ons thuis vrij droog gebleven op een enkele druppel na. Het regenseizoen moet duidelijk nog beginnen. Volgens het IMN gaat dat nog wel even duren. Men verwacht de eerste forse regenbuien pas in Mei. Ik ben benieuwd hoe het zich allemaal gaat ontvouwen dit jaar. Tot nu toe geniet ik nog iedere minuut van het droge seizoen en de hoge temperaturen. Gisteren bijvoorbeeld heb ik met Laura een wandeling gemaakt door een park in de buurt van onze woning. De buitentemperatuur was om 9 uur ‘s avonds nog een aangename 24 graden.

Hoewel het natuurlijk absurd klinkt voor iedereen die niet in een tropisch land woont bevinden we ons op dit moment in een hittegolf. Officieel is het regenseizoen in volle gang en horen we prachtige ochtenden te hebben gevolgd door tropische stortbuien in de (na)middag maar de weergoden hadden dit jaar iets anders in gedachten. Ik tik dit artikel met mijn T-shirt uit in een temperatuur van 29.1c (binnen en achter een ventilator wel te verstaan) terwijl buiten slechts wat stapelwolken te zien zijn en de zon zijn uiterste best doet mijn laptop te smelten (die, tactisch, naast een raam staat waar in de namiddag precies de zon door schijnt).

Het is inmiddels 3 dagen geleden dat het geregend heeft en dat is vrij exclusief voor deze tijd van het jaar. Tevens is de temperatuur enkele graden hoger dan gemiddeld. Wat ik in de droge tijd altijd zo opvallend vind is de wind, die is dan veel sterker. Dat is ook nu het geval met een pittige wind die voor een beetje afkoeling zorgt.

De hittegolf wordt veroorzaakt door een hoge luchtdruk aan de Caraïbische kant in combinatie met de trade winds. Volgens de voorspellingen gaat de hittegolf nog 2 weken aanhouden en wellicht zelfs langer. Van mij mag het langer duren maar er zijn genoeg personen die liever de regen hebben op dit moment.

Overigens betekend het niet dat er in de komende 2 weken helemaal geen regen verwacht wordt. Volgens de meteorologen hier kan het zelfs zo zijn dat er korte maar zeer krachtige (en dat wil wat zeggen hier) buien vallen. Ik ben benieuwd waar die precies vallen want waar ik woon lijkt altijd precies buiten de (regen)boot te vallen.

Wel heeft men hier vaak last van de orkanen en soms brengen ze zelf ronduit veel overlast met zich mee. Vorig jaar bijvoorbeeld begon op 29 mei de tropische storm Alma (zie dit weblog artikel van vorig jaar) en die zorgde voor een hele hoop regen. Die storm heeft uiteindelijk ook 2 personen het leven gekost en voor circa $25 miljoen aan schade aangericht.

Een bijna normaal orkaanseizoen

Voor 2009 is een “bijna normaal” orkaanseizoen voorspeld. Concreet betekend dit dat er 12 tropische stormen en 6 orkanen (waarvan 2 van de categorie 3 of hoger) verwacht worden in het hele gebied (en dat is groot!). Voor Costa Rica zelf zijn er geen voorspellingen gedaan of zelfs te doen. Het is afwachten wat het regenseizoen ons dit jaar gaat brengen.

Uiteraard zal ik op mijn weblog zo snel mogelijk verslag doen wanneer er iets te melden is. Mensen die geïnteresseerd zijn in snelle en korte updates kunnen mij ook volgen via Twitter.

Op dagen dat het tot aan het einde van de dag vrijwel wolkeloos is, zoals gisteren, kunnen we vanaf het balkon genieten van een prachtige zonsondergang. De zon verdwijnt achter de bergen en laat een mooie rood-oranje gloed na die ongeveer 30 minuten duurt. Daarna is het donker en is de hemel bezaaid met sterren.

Om aan te geven hoe mooi de zonsondergang vanaf het balkon is heb ik een foto toegevoegd aan dit weblog artikel.

Niet alleen de zonsondergang is mooi, ook de regen die in de verte voorbij trekt ziet er vaak mooi uit. Aan het einde van de dag een donkere wolk die langzaam deze kant op komt drijven en waarbij je aan de hand van ‘visibility‘ duidelijk kunt zien waar het regent en waar niet. Omdat het regenseizoen nog niet in alle hevigheid is losgebarsten hebben we, naast een enkele donderklap, nog niet mogen genieten van een ‘echt’ onweer. Binnenkort zal dat wel gebeuren en ik hoop dat ik met mijn camera in staat ben een aantal mooie plaatjes van het onweer te schieten.

Stay tuned :)

Zonsondergang in San Rafael de Alajuela

Gedurende de Semana Santa zijn er in het hele land processies en zit een groot gedeelte van de bevolking de hele week in de kerk. Je merkt overal dat iedereen vrij is. Zo zijn de stranden overvol (kerk en strand gaat prima samen) en kun je de reistijd van en naar San José rustig met een half uur inkorten omdat er geen file’s staan. Ondanks dat het regenseizoen officieel is begonnen is deze week dit jaar prachtig. De temperaturen zijn hoog, de wolken afwezig en het zonnetje straalt fier aan de heldere hemel.

Vrije dagen

Officieel zijn de donderdag en vrijdag verplichte vrije dagen. Het is echter in Costa Rica zo dat een werkgever je kan verplichten om de eerste 3 dagen van de week ook vrij te nemen, bijvoorbeeld omdat het bedrijf sluit of simpelweg omdat de eigenaar zelf op vakantie wil. Deze 3 vrije dagen zijn echter niet gratis en gaan gewoon van het totaal af, dat met 11 vrij te besteden vakantiedagen per jaar al niet erg hoog ligt hier. Na de Semana Santa heb je dus met een beetje pech als werknemer nog maar 8 dagen over, minder dan 1,5 week. Over genaaid door je werkgever gesproken…

Alcohol

Alcohol is tijdens de Semana Santa verboden. Net als in moslimlanden als Iran, waar je “thee met een knipoog” kunt bestellen betekend dit echter niet dat men hier helemaal niet meer drinkt. De week voorafgaand aan de Semana Santa is traditioneel een van de topweken voor slijterijen en de lokale bierbrouwers. Ook de toeristen worden ‘met rust’ gelaten en in ieder hotel of resort is er dus voldoende alcohol voorradig om de toeristen te voorzien.

De Semana Santa is echter ook de week waarin men feest viert. Meer nog dan met Kerst wordt er gegeten, gegeten en gegeten, met vrienden of familie. In tegenstelling tot de Kerst, dat ook in Costa Rica een steeds commercieler karakter krijgt, draait het in de Semana Santa echter niet om kado’s maar om de gezelligheid en het samen vieren van een heilig iets.

Genieten

Wij gaan er in ieder geval van genieten vanuit onze nieuwe woning!

De meeste mensen hier in Costa Rica verwelkomen de regen, na bijna 4 maanden geen (of slechts een enkele) druppel gezien te hebben. Tegen het einde van het droge seizoen is alles stoffig en hangt de lucht vol met ongezonde rommel. De regen zorgt ervoor dat dit allemaal wordt weggespoeld en dat het land er weer fris en fruitig uit gaat zien. Ook de kleur komt langzaam terug in Costa Rica. Nu, aan het einde van het regenseizoen is het gras geel en zijn de groene regenwouden toch net even wat minder groen als straks wanneer het regenseizoen in volle gang is.

Costa Rica – het ochtendland

Het begin van het regenseizoen betekend ook dat het leven in Costa Rica veranderd. Niet meer uitslapen tot 6 of 7 uur in de ochtend maar vroeg opstaan. Iedere dag wordt een race tegen de regen. Afhankelijk van waar je je bevindt komt er tussen 13.00 en 14.00 een hevige regen- en/of onweersbui naar beneden vallen. Costa Rica wordt een echt ‘ochtend land’ waar men al om 04.00 opstaat zodat om 05.00 alledaagse zaken als boodschappen of een bezoek aan het postkantoor gedaan kunnen worden (ja lezers van dit weblog, die zijn inderdaad vroeg open). Alles moet gedaan worden in de ochtend wil je niet nat worden.

Vroeg opstaan heeft eigenlijk helemaal niet zoveel nadelen hier. Het is om 05.00 al vrijwel helemaal licht en het is heerlijk om bij zo’n 24 graden op het balkon van een ontbijt te genieten. De straten drogen langzaam op en de geur van de regen laat het lekker fris ruiken buiten. Vroeg opstaan betekend wel dat je er ‘s avonds ook vroeg inkruipt. Na het eten nog een spelletje spelen en dan is het wel mooi geweest.

Tot in december!

Pas is december stopt het weer met regenen en komen de dagen waarin er geen wolk te zien is weer terug. Tot dan gaan we genieten van het prachtige groene Costa Rica. Een land dat zowel in het droge als natte seizoen geweldig is.

Afgelopen weekend was ik samen met Laura in het centrum van San José en omdat we wat tijd moesten doden besloten we wat door de grootste winkelstraat van Costa Rica te slenteren. Om de een of andere reden is het hier altijd druk en het is een prima plek om een verloren uurtje goed te maken. Er zijn een aantal grote winkels als Lehmann en Universal. Lehmann is te vergelijken met een De Slegte en Universal heeft wel wat weg van een grote V&D.

De kerstversiering is al opgehangen

Wat mij echter direct opviel was dat overal de kerstversiering al was opgehangen. Laura en ik werden aangestaard door héél veel rood en wit, kerstpoppen met ski’s in de hand, knipperende lichtjes en natuurlijk nepbomen. Het is midden oktober maar dat schijnt niet te deren. Bij gebrek aan een écht leuk decemberfeest als Sinterklaas ‘viert’ men hier dus kerst al vanaf midden oktober. Niet alleen de grote winkels hebben al overal hun kerstattributen uitgestald, zelfs de kleinere winkels pakken uit met kerstballen, slingers en de bekende Amerikaanse kerstsokken voor aan de muur.

Versierde huizen

Op weg naar huis viel mij ook op dat sommige huizen ook al langzaam versierd beginnen te raken. De kerstbomen staan nog net niet in de huizen maar de stukken hulst aan de deur en de sneeuwpoppen in de tuin beginnen langzaam in het straatbeeld door te dringen. Ondanks dat dit mijn 3e kerst in Costa Rica gaat worden blijf ik me verbazen over de komisch aandoende typische kerst zaken als nepsneeuw en dik ingepakte kerstmannen terwijl het buiten 25+ graden is en de zon vrolijk schijnt (zeker in december wanneer het regenseizoen zo goed als voorbij is en we ons opmaken voor 3 maanden zonder een druppel regen).

Waterval

De niet werkende afvoer leverde hier pal voor de deur een stortvloed aan water op, iedere keer als er een tropische regenbui voorbij kwam. De hoeveelheid water was zo enorm dat als ik een foto had gemaakt en de achtergrond had bewerkt er een foto van een prachtige waterval was ontstaan.

Met deze hoeveelheid water was het voor Laura en mij niet eens meer mogelijk om tijdens een bui naar binnen of naar buiten te gaan. Blijven waar je bent was de enige oplossing om niet extreem nat te worden.

Om nog enigszins iets nuttigs te doen, en ter illustratie van dit verhaal, hebben we onder de ‘waterval’ een grote koelbox gezet. Deze koelbox was in minder dan 5 minuten(!) geheel met water gevuld! Extreem!

De reparatie

De oorzaak van de waterval leek te zitten in de dakgoot aan de voorzijde van ons appartement. Vermoedelijk zat de dakgoot vol met bladeren en andere rotzooi die er de afgelopen zomer in is gevallen. Helaas is deze dakgoot niet 1-2-3 te controleren doordat deze van onderen is afgesloten. De enige mogelijkheid is dus om op een andere plek het dak op te gaan en dan rustig over het dak naar de afvoer te lopen. Hierbij komt echter het volgende probleem: prikkeldraad.

Overal in en rond San José zijn de huizen voorzien van prikkeldraad, vaak van het type ‘razor wire’. Dit spul is zo scherp dat je er niet even overheen klimt. Gelukkig is onze woning voorzien van een tactisch aangelegd punt waar je, alleen van binnen, net door het prikkeldraad naar het dak kunt klimmen. Het is echter een hele toer en ongevaarlijk is het niet.

Gelukkig was het met enige assistentie niet al te moeilijk om op het dak te komen. Lang zijn heeft zo zijn voorkeuren :). Eenmaal op het dak volgde een, ook niet ongevaarlijke, wandeling over de golfplaten die daar liggen en het is de kunst om precies daar te gaan staan waar de platen op een steunbalk liggen. Midden op een plaat kan betekenen dat je er vol doorheen gaat!

Na de wandeling over het dak is de dakgoot goed zichtbaar en het vermoeden bleek dus ook de waarheid: de gehele dakgoot lag vol met allerlei prut. Op het punt waar de dakgoot zijn afvoerput heeft lag het zelfs compleet vol met bladeren en dit is dan ook de oorzaak geweest van de waterval. De bladeren waren snel opgeruimd dankzij de meegebrachte vuilniszak. Helaas had een groep kakkerlakken inmiddels besloten de bladeren als woning te gebruiken en zij zijn dan nu ook dakloos (en dood).

Regen, komt u maar!

Met een schone dakgoot zijn wij helemaal klaar voor het regenseizoen dat inmiddels is aangebroken (zie ook het artikel van morgen). Let the rain begin!