Diegenen die de naam van het kind opnemen interesseert het verder weinig hoe je je kind wilt noemen. Waar je in Nederland onmogelijk wegkomt met een naam als “clown pipo” zou het je in Costa Rica zonder problemen lukken om je kind zo te registeren -en voor de rest van zijn leven te tekenen-. Een veel voorkomende naam onder de arme noorderburen is bijvoorbeeld, fonetisch uitgesproken, “oesnavie”. Geschreven ziet dit eruit als, jawel, US Navy. Blijkbaar kijkt men daar toch iets teveel televisie…

Tot vandaag was dit wel het toppunt van vreemde namen. Totdat ik dit identiteitsbewijs (“cedula”, klikken maar!) onder ogen kreeg. Ik geloofde niet wat ik zag. Stond daar nou echt “Mister Rambo”? Ik besloot het uit te zoeken en dankzij het totale gebrek aan privacy in Costa Rica was de naam zo geverifieerd. Het identiteitsbewijs bleek 100% echt te zijn (check het zelf bij de instantie die persoonsgegevens administreert). De krabbel op de voorkant bleek zijn handtekening te zijn en niet zomaar wat willekeurig gekras in Paint.

Er bestaat dus in Costa Rica iemand die Mister Rambo als voornaam heeft. En hoewel ik er kostelijk om heb moeten lachen is het eigenlijk te triest voor woorden natuurlijk. Mister Rambo is geboren in 1988 en zal dus inmiddels wel weten wat zijn voornaam echt betekend. En of ‘ie zijn ouders er dankbaar voor is…

Een BTW nummer opzoeken? Geen probleem. De eigenaar van een voertuig opzoeken? Geen probleem. Het aantal kinderen, inclusief namen, van dezelfde eigenaar opzoeken? Geen probleem. Weten of de eigenaar getrouwd is of niet en zo ja hoe vaak? Geen probleem. En vanaf vandaag komt daar nog een extra optie bij: boetes die je hebt gekregen opzoeken? Geen probleem.

Boeten online opzoeken

Via deze website (van de overheid) kun je eenvoudig opzoeken of jezelf (of anderen) nog boetes open hebben staan. Boetes worden in Costa Rica geregistreerd op je kenteken of op je rijbewijs en daarom kan je -makkelijk- op beiden zoeken op deze website. Niets blijft meer geheim en je kunt dus zo nagaan of de vorige eigenaar van je auto een beetje netjes reed of dat je nieuwe vriend(in) geen verborgen boetes heeft.

Probeer voor de grap eens te zoeken (consultar) naar kenteken (placa) ’404750′, van wie ik geen idee heb van wie het is. Dit voertuig heeft 4 bekeuringen in totaal gehad en deze zijn allemaal voldaan. De twee oudste bekeuringen a 5000 colones (€ 6,12) waren voor fout parkeren. De derde bekeuring (in 2005) was wegens niet werkende remlichten en heeft de bestuurder maar liefst 2000 colones gekost (€ 2,45). De laatste bekeuring tenslotte was een dure en is wegens het niet tijdig APK laten keuren van het voertuig.

Informatie ligt op straat

Het blijft idioot voor mij dat deze informatie allemaal zomaar op straat ligt maar de gemiddelde Costa Ricaan interesseert het weinig. Als ik hier over begin met Costa Ricanen dan worden de schouders opgehaald. Het is nu eenmaal zo. Gelukkig maakt de zon een hoop goed in dit prachtige land waar ik nog steeds met veel plezier woon!

Vandaag was ik bezig met het uitzoeken of een bepaalde domeinnaam vrij is of geregistreerd staat en net als (vrijwel) overal ter wereld kan dit worden gedaan door te kijken in de zogenaamde whois-database van de instantie die de domeinnamen beheerd. Zo ook in Costa Rica.

Laura punt cr – verbazing alom

De domeinnamen die ik zocht waren gelukkig nog vrij en omdat ik toch wat aan het invoeren was besloot ik de naam van mijn vrouw eens in te voeren. Het is toch altijd leuk om iemand een eigen domeinnaam cadeau te doen niet? Helaas bleek haar voornaam al gereserveerd te zijn. Nieuwsgierig als ik ben wilde ik wel eens weten welke Laura dan dit domein geregistreerd zou hebben en tot mijn verbazing zag ik de naam staan van de vice president en minister van justitie van Costa Rica: Laura Chinchilla.

Nog groter werd mijn verbazing toen bleek dat zij deze domeinnaam als privé persoon geregistreerd bleek te hebben! Naast haar naam (overigens compleet Laura Chinchilla Miranda) bleek haar volledige adres (in Santa Ana, een mooi en luxe appartementencomplex genaamd Villa Real Casa), telefoonnummer en privé e-mail adres in de database te staan. Het is dus een fluitje van een cent om nu even contact op te nemen met de vice president van Costa Rica (die overigens de ambitie heeft de eerste vrouwelijke president te worden). Het moet haar ook vast een veilig gevoel geven dat van de minister van justitie gewoon alle privé zaken zo op straat liggen

Onkunde of niet?

Is het onkunde van iemand met zo’n hoge positie binnen de regering of is het gewoon het zoveelste voorbeeld dat privacy in Costa Rica helemaal niets waard is?

Haar gegevens heb ik uit privacy overweging, iets dat voor mij wel belangrijk is, niet nogmaals op deze website vermeld.

Deze keer gaat mijn artikel over privacy. In Nederland is privacy iets dat de meesten (denken te) hebben. De verschillende online bankdiensten zijn alleen beschikbaar voor jezelf en je kunt niet zomaar even een kenteken natrekken. Natuurlijk zijn er zaken als de airmiles kaart waar je een stukje van je privacy op dient te geven in ruil voor gratis kaarten voor de Efteling maar over het algemeen zit het wel snor met de privacy in Nederland heb ik het idee.

In Costa Rica ligt de situatie wat anders en nog bijna iedere dag verbaas ik mij hierover. Er lijkt hier geen privacy te bestaan. Natuurlijk heb ik het hier niet over de privacy in bijvoorbeeld de woning maar de privacy van je gegevens. De meeste inwoners van hier geven hun privé gegevens weg alsof het een e-mail adres is. Korting in de supermarkt? Wel even je cédula invullen (vergelijkbaar met het BSN in Nederland). Een gratis abonnement op de krant? Even je cédula invullen. Zelfs voor simpele zaken als een gratis e-mail adres (www.costarricense.cr) dien je je cédula op te geven.

An sich natuurlijk nog steeds niet zo erg. Maar vervelender wordt het wanneer je weet dat alle digitale diensten van de overheid 0,0 beveiliging hebben. Of dit onkunde is of niet dat weet ik niet maar hier schijnt iedereen het normaal te vinden. Wat ik bedoel met 0,0 beveiliging? Op de website van de TSE, de instantie die gegevens van alle inwoners bijhoudt (vergelijkbaar met de GBA) kun je gewoon het cédula van iemand intoetsen. In Nederland is het ondenkbaar dat je het BSN van iemand intoetst en alle gegevens van die persoon te zien krijgt, in Costa Rica kan het. Je vult online een cédula in en je krijgt volledige namen, adres, geboortedatum, etcetera te zien.

Bovenstaande is slechts een van de vele voorbeelden. Een ander mooi voorbeeld is de organisatie die kentekens uitgeeft en beheerd. Ook deze organisatie heeft een mooie website met een functie waar je op kenteken kunt zoeken. Je vult het kenteken in van je eigen auto en, ploep, daar staan je naam, je adres, je merk en type auto zo op het scherm. Altijd handig als je een vervelende bestuurder voor je hebt: je kunt hem thuis eens een bezoekje brengen om te vragen waarom hij zo vervelend deed…

Dan tot slot het online bankieren: de meeste banken bieden deze service maar ook hier is de beveiliging laag. Zo kun je inloggen op je bankrekening door gebruik te maken van een gebruikersnaam, je rekeningnummer dus, en een zelfgekozen wachtwoord. That’s it! Gelukkig zijn er recentelijk wat wijzigingen doorgevoerd waardoor je geen betalingen meer kunt verrichten zonder een soort TAN code, het blijft een vreemd gezicht.

Het online bankieren heeft hier trouwens meer vreemde zaken. Zo kun je online al je rekeningen inzien (handig dat alles van de overheid is!). De rekening van het water, de elektriciteit of je mobiele telefoon, ze staan er allemaal. Om je rekening op te vragen hoef je alleen maar je aansluitnummer in te toetsen. Maar wat als je het aansluitnummer van iemand anders intoetst? Simpel. Dan krijg je de rekening van iemand anders te zien. Zo kan ik makkelijk de rekening van de ouders van Laura bekijken als ik wil, of die van de buurman. Erger nog: als ik op ‘betaal’ klik dan heb ik de rekening ook nog eens betaald!

Als ik met iemand hier over deze situaties spreek en laat weten dat ik het allemaal erg vreemd vind dat dit zomaar kan dan krijg ik onbegrijpelijke blikken terug. Het is hier allemaal gewoon en geaccepteerd dat het zo werkt. Er is hier geen privacy.

Het zal nog wel een hele tijd duren voor ik er ook aan gewend ben…