Een BTW nummer opzoeken? Geen probleem. De eigenaar van een voertuig opzoeken? Geen probleem. Het aantal kinderen, inclusief namen, van dezelfde eigenaar opzoeken? Geen probleem. Weten of de eigenaar getrouwd is of niet en zo ja hoe vaak? Geen probleem. En vanaf vandaag komt daar nog een extra optie bij: boetes die je hebt gekregen opzoeken? Geen probleem.

Boeten online opzoeken

Via deze website (van de overheid) kun je eenvoudig opzoeken of jezelf (of anderen) nog boetes open hebben staan. Boetes worden in Costa Rica geregistreerd op je kenteken of op je rijbewijs en daarom kan je -makkelijk- op beiden zoeken op deze website. Niets blijft meer geheim en je kunt dus zo nagaan of de vorige eigenaar van je auto een beetje netjes reed of dat je nieuwe vriend(in) geen verborgen boetes heeft.

Probeer voor de grap eens te zoeken (consultar) naar kenteken (placa) ’404750′, van wie ik geen idee heb van wie het is. Dit voertuig heeft 4 bekeuringen in totaal gehad en deze zijn allemaal voldaan. De twee oudste bekeuringen a 5000 colones (€ 6,12) waren voor fout parkeren. De derde bekeuring (in 2005) was wegens niet werkende remlichten en heeft de bestuurder maar liefst 2000 colones gekost (€ 2,45). De laatste bekeuring tenslotte was een dure en is wegens het niet tijdig APK laten keuren van het voertuig.

Informatie ligt op straat

Het blijft idioot voor mij dat deze informatie allemaal zomaar op straat ligt maar de gemiddelde Costa Ricaan interesseert het weinig. Als ik hier over begin met Costa Ricanen dan worden de schouders opgehaald. Het is nu eenmaal zo. Gelukkig maakt de zon een hoop goed in dit prachtige land waar ik nog steeds met veel plezier woon!

De meeste boekhandels in Costa Rica hebben een uitgebreide collectie aan Spaanstalige boeken (dûh) en er zou dus genoeg te vinden moeten zijn. Helaas vind ik mijn Spaans niet voldoende om bijvoorbeeld een boek van John Grisham te lezen én te begrijpen. Qua Spaans beperk ik me dan ook tot de wat eenvoudigere boeken. De collectie Engelstalige boeken is een stuk kleiner en hangt heel erg af van waar je de boekhandel binnenstapt. Op plekken waar veel gringo’s wonen (Santa Ana en Escazu) is de keuze veel uitgebreider dan in San José.

Toch blijft het vaak beperkt bij pockets en moet je geluk hebben dat er wat van je gading bij zit. De wat meer informatieve boeken ontbreken vaak volledig en laten dat nou juist de boeken zijn waar ik een enorme interesse in heb.

Goede service

Gelukkig blijkt dat de Libreria Internacional het woord service goed heeft begrepen. Na wat onderzoek blijkt dat ik daar mijn boeken kan bestellen! Inmiddels heb ik dat gedaan met wat Engelstalige boeken maar binnenkort ga ik het ook eens proberen met Nederlandstalige werken. Wat enorm meevalt zijn de kosten die men hier voor rekent. Slechts de verkoopprijs (die 50% aanbetaald moet worden op het moment van bestellen) en niets meer. Om deze prijs eens te vergelijken met andere mogelijkheden die er zijn om boeken in Costa Rica te laten bezorgen heb ik het eens op een rijtje gezet.

Het gaat hier om het (al wat oudere) boek “Tamar” van de schrijver Mal Peet. Voor het gemak heb ik even alle prijzen omgerekend naar Dollars volgens de koers van vandaag (28 juli 2009).

1. Bol.com vraagt voor dit boek €10,99 ($15,58). Ze geven aan te kunnen bezorgen (via TNT) in geheel Midden-Amerika. De verzendkosten voor 1 boek bedragen €17,35 ($24,60) en ik mag 2 weken wachten voor het boek op de deurmat ploft (OK, dat kan niet, want men heeft geen brievenbus zoals in Nederland. You get the point);
2. Amazon verlangt slechts $8,99 voor het boek en door wat gegoochel op de website kan ik het gratis laten bezorgen. Helaas levert Amazon niet in Costa Rica en dus moet ik gebruik maken van een derde partij om het boek te laten versturen. De goedkoopste lijkt JetBox te zijn. Ik krijg dan een adres in Miami en zij zorgen ervoor dat het vanuit daar naar Costa Rica gebracht wordt. Deze grap kost mij $12,90 aan verzendkosten en $4 aan douanekosten in Costa Rica. Wel is het boek met een week binnen;
3. Liberia Internacional vraagt 6900 Colones ($11,87) voor het boek. Verdere kosten komen hier niet bij. Wel moet ik 50% aanbetalen en kan ik het boek alleen afhalen in het filiaal waar ik het ook besteld heb. De levertijd is 3 weken.

De totaalprijzen zijn dan als volgt:
Bol.com: $57,53 (€40,58)
Amazon: $42,79 (€30,18)
Libreria Internacional: $11,87 (€8,37)

Een eenvoudige keuze

De keuze is dus vrij snel gemaakt. Ondanks dat ik wat moet aanbetalen en dat het in vergelijking met de anderen lang duurt voor het boek hier is blijft de Libreria Internacional het meest interessant. Complimenten voor de Libreria Internacional voor het bieden van deze service! Ongetwijfeld zal ik er veel gebruik van maken (al is niets beter dan een boekhandel binnenstappen om rond te snuffelen).

Deze keer gaat mijn artikel over privacy. In Nederland is privacy iets dat de meesten (denken te) hebben. De verschillende online bankdiensten zijn alleen beschikbaar voor jezelf en je kunt niet zomaar even een kenteken natrekken. Natuurlijk zijn er zaken als de airmiles kaart waar je een stukje van je privacy op dient te geven in ruil voor gratis kaarten voor de Efteling maar over het algemeen zit het wel snor met de privacy in Nederland heb ik het idee.

In Costa Rica ligt de situatie wat anders en nog bijna iedere dag verbaas ik mij hierover. Er lijkt hier geen privacy te bestaan. Natuurlijk heb ik het hier niet over de privacy in bijvoorbeeld de woning maar de privacy van je gegevens. De meeste inwoners van hier geven hun privé gegevens weg alsof het een e-mail adres is. Korting in de supermarkt? Wel even je cédula invullen (vergelijkbaar met het BSN in Nederland). Een gratis abonnement op de krant? Even je cédula invullen. Zelfs voor simpele zaken als een gratis e-mail adres (www.costarricense.cr) dien je je cédula op te geven.

An sich natuurlijk nog steeds niet zo erg. Maar vervelender wordt het wanneer je weet dat alle digitale diensten van de overheid 0,0 beveiliging hebben. Of dit onkunde is of niet dat weet ik niet maar hier schijnt iedereen het normaal te vinden. Wat ik bedoel met 0,0 beveiliging? Op de website van de TSE, de instantie die gegevens van alle inwoners bijhoudt (vergelijkbaar met de GBA) kun je gewoon het cédula van iemand intoetsen. In Nederland is het ondenkbaar dat je het BSN van iemand intoetst en alle gegevens van die persoon te zien krijgt, in Costa Rica kan het. Je vult online een cédula in en je krijgt volledige namen, adres, geboortedatum, etcetera te zien.

Bovenstaande is slechts een van de vele voorbeelden. Een ander mooi voorbeeld is de organisatie die kentekens uitgeeft en beheerd. Ook deze organisatie heeft een mooie website met een functie waar je op kenteken kunt zoeken. Je vult het kenteken in van je eigen auto en, ploep, daar staan je naam, je adres, je merk en type auto zo op het scherm. Altijd handig als je een vervelende bestuurder voor je hebt: je kunt hem thuis eens een bezoekje brengen om te vragen waarom hij zo vervelend deed…

Dan tot slot het online bankieren: de meeste banken bieden deze service maar ook hier is de beveiliging laag. Zo kun je inloggen op je bankrekening door gebruik te maken van een gebruikersnaam, je rekeningnummer dus, en een zelfgekozen wachtwoord. That’s it! Gelukkig zijn er recentelijk wat wijzigingen doorgevoerd waardoor je geen betalingen meer kunt verrichten zonder een soort TAN code, het blijft een vreemd gezicht.

Het online bankieren heeft hier trouwens meer vreemde zaken. Zo kun je online al je rekeningen inzien (handig dat alles van de overheid is!). De rekening van het water, de elektriciteit of je mobiele telefoon, ze staan er allemaal. Om je rekening op te vragen hoef je alleen maar je aansluitnummer in te toetsen. Maar wat als je het aansluitnummer van iemand anders intoetst? Simpel. Dan krijg je de rekening van iemand anders te zien. Zo kan ik makkelijk de rekening van de ouders van Laura bekijken als ik wil, of die van de buurman. Erger nog: als ik op ‘betaal’ klik dan heb ik de rekening ook nog eens betaald!

Als ik met iemand hier over deze situaties spreek en laat weten dat ik het allemaal erg vreemd vind dat dit zomaar kan dan krijg ik onbegrijpelijke blikken terug. Het is hier allemaal gewoon en geaccepteerd dat het zo werkt. Er is hier geen privacy.

Het zal nog wel een hele tijd duren voor ik er ook aan gewend ben…