Mijn eerste verkeersboete in Costa Rica

Posted on July 14th, 2008 in Algemeen by Tamar

De vaste bezoeker van deze website weet dat ik me regelmatig verbaas over de politie in Costa Rica. De meeste inwoners van Costa Rica hebben het niet zo op politie en de agenten doen er van alles aan om hun slechte imago zo te houden. Slapende agenten, zonnende agenten, overtredingen-negerende agenten, er zijn er genoeg van.

Toch is het goed dat er politie is. Zonder politie zou Costa Rica ongetwijfeld in totale anarchie gestort worden. De politie doet dan niet veel, toch vangt ze regelmatig drugs, geeft ze boetes aan dronken bestuurders en lost ze moorden op.

Ook bij de luchthaven hangen regelmatig wat agenten rond. Meestal doen de agenten niet veel meer dan op een fluitje blazen en druk gebaren als ze vinden dat iemand in de weg staat. Een enkele keer spreekt een agent iemand aan op zijn of haar parkeergedrag waarna diegene de auto moet verplaatsen. Een enkele keer, want ik heb nu mogen ervaren dat als je de politie té lang negeert ze je wel degelijk een boete geven…

2 liters vers geperst sinaasappelsap

Afgelopen zondag: het is nog donker wanneer Laura en ik richting de bakker rijden om voor Peter en Serita een ontbijt te scoren. Vandaag gaan ze na een aantal weken Costa Rica weer naar huis en dus gaan we afscheid van elkaar nemen op de nationale luchthaven Juan Santamaria. Bij aankomst kijken we wat rond en tot onze verbazing zien we ze nog niet staan. Omdat parkeren in de parkeergarage ons om 05.00 in de ochtend niet nodig lijkt zetten we de auto neer naast een doorgetrokken gele streep. Een bordje wijst ons er nog op dat deze strook alleen bedoeld is voor het laden en lossen van passagiers, maar ach: dit is Costa Rica toch? Borden en verkeersregels zijn er om genegeerd te worden. Zelfs als er een agent achter onze auto parkeert doen we net alsof er niets aan de hand is en we negeren de beste man dan ook volledig En dan ineens, uit het niets, is de maat vol voor meneer de politieagent: hij stapt uit en vraagt beleefd om mijn rijbewijs.

Dat is gelukkig geen probleem en ik geef hem mijn rijbewijs. Blijkbaar heeft de agent het niet zo op ‘buitenlanders’ want in plaats van een vriendelijk verzoek of ik de auto wil verplaatsen begint hij direct een bon uit te schrijven. Ook best denk ik dan, jij lekker aan het werk om 05.30. Ik geniet nog wel even van de ochtend. Omdat ik het enige minuten later toch niet helemaal fair vind dat ik direct een bon krijg vraag ik vriendelijk aan de agent hoeveel dit geintje me gaat kosten. “5000 colones” is zijn antwoord. “Oh, da’s 10 minuten werken” bijt ik hem nog even toe waarna ik me weer omdraai. De agent vertrekt geen spier maar van binnen zal hij wel niet al te gelukkig zijn… Voor hem is het namelijk 3,5 uur werken.

Als de agent klaar is met schrijven komt ‘ie vol trots zijn bonnetje laten zien. “Wilt u deze nog tekenen meneer?” komt er uit zijn mond. Hallo? Wat denk je? Ik teken helemaal niets en al helemaal geen “schuldbekentenis”, al weet ik dondersgoed dat de hij mij een volkomen terechte boete heeft gegeven. De agent maakt nog een notitie en vanaf dat moment ben ik de trotse eigenaar van mijn eerste Costa Ricaanse boete à EUR 5,98 (dat zijn wel 13 blikjes Cola Light bij de Albert Heijn! Of 2 liters vers geperst sinaasappelsap! Of 3 bussen Pringles Rice infusions hot & spicy!).

De boete betalen

En nu zit ik dus hier met mijn boete die ik moet gaan betalen. In tegenstelling tot in Nederland moet ik de boete hier echt gaan betalen op de bank. Niets geen acceptgiro, internetbankieren of welke handige andere manier dan ook. Nederlanders klagen graag maar het is maar wat handig dat je je boetes via een acceptgiro kunt voldoen. 3 Muisklikken en je bent klaar. Kon dat hier maar.

Vandaag heb ik mijn eerste poging gedaan de boete te betalen. Helaas een mislukte poging want, na een half uur in de rij gestaan te hebben, kreeg ik van de bankmedewerkster te horen dat het 8 dagen duurt voordat boetes in het systeem staan. Ze zal wel vreemd opgekeken hebben van die lange blonde met die blauwe ogen die een dag na het ontvangen van een boete deze al wil betalen. 8 Dagen moet ik dus wachten voordat iemand mijn boete in het systeem heeft ingevoerd. Maar de datum van de boete staat wel vast en op de achterkant staat duidelijk geschreven dat ik de boete binnen 10 dagen moet voldoen. Doe ik dit niet dan komt er iedere dag een X percentage bovenop. In feite heb ik dus maar 2 dagen om de boete te voldoen. Oplichters zijn het!

Ook blijkt er bij nadere bestudering van de achterkant van de boete nog een addertje onder het gras te zitten. De boete is weliswaar 5000 colones, ik moet ook nog 30% ‘belasting’ betalen. Dit is geen gewone belasting maar een toeslag die wordt gebruikt om arme kinderen financieel te ondersteunen. Ik geloof er helemaal niets van.

Je geld of je vrije tijd!

Nu ik zo dit verhaal zit te tikken begint het me ineens te dagen: die boetes zijn dan financieel gezien niet heel hoog, de afschrikwekkende werking zit ‘m in het feit dat je moeite moet doen om hem te betalen. Betaal ik de boete niet dat kan ik mijn rijbewijs niet verlengen. Hier komt geen deurwaarder of dreigbrief van de overheid aan te pas. Als ik straks een nieuw rijbewijs wil dan staat keurig in het systeem welke boetes ik heb gehad en of ik ze betaald heb. En dankzij het feit dat er iedere dag een X percentage bij de boete komt ga je ze echt wel op tijd betalen…

Over 8 dagen maar weer naar de bank dus…

De financiële situatie in Costa Rica

Posted on May 13th, 2008 in Algemeen by Tamar

Waar moet ik met mijn geld naar toe? In Costa Rica op de bank zetten? Op een dollar- of een colones rekening? Of in Nederland laten staan en het af en toe overmaken of uit de muur halen?

Een lastige keuze die echter wel gemaakt moet worden. Aan alledrie de genoemde mogelijkheden zitten voor- en nadelen. De kunst is om deze zo goed mogelijk tegen elkaar af te wegen om zo maximaal rendement uit de centen te halen.

Inflatie

Het afgelopen jaar was de inflatie in Costa Rica bijna 11%. De meeste Costa Ricanen zijn hier aan gewend: een dergelijke inflatie is hier al jaren aan de gang en de hele maatschappij is er op voorbereid. Zo zijn er verplichte salarisverhogingen iedere 6 maanden en worden de prijzen in de supermarkt iedere maand gecorrigeerd met de inflatie van die maand. Voor een bioscoopkaartje betaalde ik een jaar geleden 2000 colones. Diezelfde bioscoop vraagt nu 2300 colones voor een kaartje.

De inflatie betekend ook dat het geld dat je op de bank hebt staan in waarde daalt. Als ik bijvoorbeeld 5000 euro, in colones, in Costa Rica op de bank zou zetten dan ben ik over een jaar 550 euro’s ‘kwijt’. Gewoon opgegaan in lucht… Dit is een van de redenen waarom ik niet teveel geld op een Costa Ricaanse colones rekening wil hebben staan. De bank geeft je weliswaar rente maar dat is vaak niet meer dan 5%. En met een inflatie van 11% draai je dus een aardig verlies.

En toch is een colones rekening ook enorm handig. Alle dagelijkse betalingen doe ik immers in Colones en met het internetbankieren is het een fluitje van een cent om alle rekeningen te betalen van de telefoon, het water, et cetera.

De Dollar Rekening

Een aantal banken heeft een speciale rekening die je als klant moet behoeden voor de inflatie: de Dollar Rekening. Op een dergelijke rekening kun je alleen dollars storten of opnemen.

Op zich natuurlijk een prima idee! De dollar is een stuk stabieler dan de colon en het rentepercentage dat de bank geeft is met 3 tot 4% erg acceptabel. Op deze manier verdampt er niet zoveel geld. Een dollar rekening heeft echter ook een groot nadeel: de wisselkoers. Iedere keer dat je een betaling verricht wordt de wisselkoers van die dag aangehouden. En zoals algemeen bekend: de koers werkt meer in het voordeel van de bank dat in het voordeel van de klant. En zo verlies je, met regelmatige betalingen, ook aardig wat op je dollar rekening.

Een Nederlandse bankrekening

Natuurlijk kan ik ook al mijn geld in Nederland op de bank laten staan. De voordelen hiervan zijn, in vergelijking met bovenstaande, wel duidelijk: een (relatief) lage inflatie en een prima rentepercentage. In Nederland verdampt mijn geld in ieder geval niet.

Nadelen heeft een Nederlandse bankrekening ook. Zo moet ik iedere keer als ik hier geld nodig heb dat uit de muur halen. Er is slechts 1(!) bank waar ik 300.000 colones met 1 transactie kan afhandelen. De overige banken staan een lager bedrag toe. Per transactie moet ik aan mijn bank 2,25 betalen en zo kost ook deze manier van bankieren mij geld. Natuurlijk zijn er banken die geen transactiekosten in rekening brengen voor het opnemen van geld in het buitenland maar bij deze banken zitten de kosten vaak verpakt in een ‘pakket’ dat je af dient te nemen.

Tot slot kan ik ook mijn geld overmaken uit Nederland. Via SWIFT gaat dat zonder problemen. Hier zijn echter ook kosten aan verbonden en het gaat allemaal niet snel. Bij het uit de muur halen van het geld heb je het direct cash in je handen. Via een overboeking duurt het 7 dagen. De kosten zijn ook nog eens fors: rond de 20 euro.

Mijn situatie

Op dit moment heb ik zowel een Colones rekening bij de BCR als een Euro rekening bij de ABN-AMRO. Voorlopig kan ik met deze situatie prima uit de voeten maar het blijft natuurlijk niet ideaal. Hoe ik het ook ga oplossen, bankieren kost mij gewoon geld. Geld dat ik liever uitgeef aan hapjes of drankjes :)

Privacy: het verschil

Posted on March 1st, 2008 in Algemeen by Tamar

Het is 1 maart en dus tijd voor een nieuw artikel! Deze keer gaat het (weer) over een verschil tussen Nederland en Costa Rica (ik beloof: het is bijna afgelopen met de vergelijkingen en ik zal weer over ons dagelijks leven gaan schrijven (tenzij iedereen deze stukjes natuurlijk zo leuk en interessant vindt ;))).

Deze keer gaat mijn artikel over privacy. In Nederland is privacy iets dat de meesten (denken te) hebben. De verschillende online bankdiensten zijn alleen beschikbaar voor jezelf en je kunt niet zomaar even een kenteken natrekken. Natuurlijk zijn er zaken als de airmiles kaart waar je een stukje van je privacy op dient te geven in ruil voor gratis kaarten voor de Efteling maar over het algemeen zit het wel snor met de privacy in Nederland heb ik het idee.

In Costa Rica ligt de situatie wat anders en nog bijna iedere dag verbaas ik mij hierover. Er lijkt hier geen privacy te bestaan. Natuurlijk heb ik het hier niet over de privacy in bijvoorbeeld de woning maar de privacy van je gegevens. De meeste inwoners van hier geven hun privé gegevens weg alsof het een e-mail adres is. Korting in de supermarkt? Wel even je cédula invullen (vergelijkbaar met het BSN in Nederland). Een gratis abonnement op de krant? Even je cédula invullen. Zelfs voor simpele zaken als een gratis e-mail adres (www.costarricense.cr) dien je je cédula op te geven.

An sich natuurlijk nog steeds niet zo erg. Maar vervelender wordt het wanneer je weet dat alle digitale diensten van de overheid 0,0 beveiliging hebben. Of dit onkunde is of niet dat weet ik niet maar hier schijnt iedereen het normaal te vinden. Wat ik bedoel met 0,0 beveiliging? Op de website van de TSE, de instantie die gegevens van alle inwoners bijhoudt (vergelijkbaar met de GBA) kun je gewoon het cédula van iemand intoetsen. In Nederland is het ondenkbaar dat je het BSN van iemand intoetst en alle gegevens van die persoon te zien krijgt, in Costa Rica kan het. Je vult online een cédula in en je krijgt volledige namen, adres, geboortedatum, etcetera te zien.

Bovenstaande is slechts een van de vele voorbeelden. Een ander mooi voorbeeld is de organisatie die kentekens uitgeeft en beheerd. Ook deze organisatie heeft een mooie website met een functie waar je op kenteken kunt zoeken. Je vult het kenteken in van je eigen auto en, ploep, daar staan je naam, je adres, je merk en type auto zo op het scherm. Altijd handig als je een vervelende bestuurder voor je hebt: je kunt hem thuis eens een bezoekje brengen om te vragen waarom hij zo vervelend deed…

Dan tot slot het online bankieren: de meeste banken bieden deze service maar ook hier is de beveiliging laag. Zo kun je inloggen op je bankrekening door gebruik te maken van een gebruikersnaam, je rekeningnummer dus, en een zelfgekozen wachtwoord. That’s it! Gelukkig zijn er recentelijk wat wijzigingen doorgevoerd waardoor je geen betalingen meer kunt verrichten zonder een soort TAN code, het blijft een vreemd gezicht.

Het online bankieren heeft hier trouwens meer vreemde zaken. Zo kun je online al je rekeningen inzien (handig dat alles van de overheid is!). De rekening van het water, de elektriciteit of je mobiele telefoon, ze staan er allemaal. Om je rekening op te vragen hoef je alleen maar je aansluitnummer in te toetsen. Maar wat als je het aansluitnummer van iemand anders intoetst? Simpel. Dan krijg je de rekening van iemand anders te zien. Zo kan ik makkelijk de rekening van de ouders van Laura bekijken als ik wil, of die van de buurman. Erger nog: als ik op ‘betaal’ klik dan heb ik de rekening ook nog eens betaald!

Als ik met iemand hier over deze situaties spreek en laat weten dat ik het allemaal erg vreemd vind dat dit zomaar kan dan krijg ik onbegrijpelijke blikken terug. Het is hier allemaal gewoon en geaccepteerd dat het zo werkt. Er is hier geen privacy.

Het zal nog wel een hele tijd duren voor ik er ook aan gewend ben…