Een visum nodig voor Amerika?

Posted on July 7th, 2009 in Algemeen by Tamar

Noord Amerikanen in Costa Rica, er zijn er genoeg van en ze kunnen zonder problemen het land in en uit reizen. Een visum is niet nodig en alhoewel men op een toeristenstempel slechts 3 maanden in Costa Rica mag verblijven is die regel eenvoudig te omzeilen door iedere 3 maanden even de grens over te wippen. Hoe anders is het voor Costa Ricanen die de Verenigde Staten in willen reizen, al is het maar als transit passagier.

Omdat mijn zusje over een ruime 10 maanden gaat trouwen (hoera en nogmaals gefeliciteerd!) zijn we al druk bezig met het uitzoeken van vluchten naar Nederland. Zoals de vaste lezer van mijn weblog vast wel weet zijn we de laatste keer via Panamá gevlogen en is dat uitstekend bevallen. Helaas is deze optie wel wat duur en kijken we dus (weer) naar de optie om via de USA te vliegen. Omdat deze keer misschien de ouders van Laura ook meegaan kan dat een hoop geld schelen.

Niet eenvoudig

Het is echter niet zo eenvoudig om als Costa Ricaan de VS binnen te komen. Er is namelijk een visum nodig en dat kan aardig in de papieren (zowel financieel als qua echt papier) lopen. En de service, waar Amerika ooit bekend om stond, is ver weg te zoeken bij de ambassade hier in San José.

Het visum zelf is niet makkelijk te verkrijgen. Allereerst dient er een afspraak gemaakt te worden met de ambassade van de VS. Het maken van deze afspraak alleen kost al $18. Dat is voor een telefoongesprek van nog geen minuut. Stel dat men nog een minuut nodig heeft om deze afspraak te verwerken in een agenda dan kost het maken van een afspraak dus $540 per uur. Een belachelijk hoog bedrag. Heeft men eenmaal de afspraak dan kan men zich op de ambassade melden voor een interview. Dit interview kost $138, waarmee de totale kosten voor een visum op $150 komen te liggen. Vergeet niet de verloren dag mee te rekenen want de ambassade schrijft zelf al op de website dat het aangeraden wordt om wat te lezen mee te nemen. Wachttijden kunnen, zelfs met een afspraak, oplopen tot meer dan 3(!) uur. Dat is meer dan dat ik gewacht heb bij Migracion voor het verkrijgen van mijn verblijfsvergunning.

Een hoop papier meenemen

De interviewer geloofd je natuurlijk nooit op je mooie bruine ogen en dus moet je een sloot aan papierwerk meebrengen. Salarisstrookjes, bankafschriften, bewijzen dat je een woning in je bezit hebt (of huurt), noem maar op. Een natuurlijk het beruchte DS-156 document. Hierop mag je nog eens je hele geschiedenis uit de doeken doen. Van je voorgaande reizen, je vakantiebaantjes van toen je 14 was, je studies, je vrienden en het adres van waar je verblijft in de VS.

Dat laatste is nog een hele opgave. Want Laura (en familie) wil helemaal niet naar gringoland de VS in! Alleen maar even op de luchthaven is al genoeg van de VS. Helaas kent het formulier daar geen invulvelden voor. Een adres opgeven zal je, inclusief contactpersonen met telefoonnummers. Op de website van de ambassade is helemaal niets te vinden over transitpassagiers en ook de website state.gov blijft verdacht stil. Gelukkig beloofd men wel te antwoorden op e-mail vragen, al blijkt al gauw dat dat een loze belofte is. Waarschijnlijk een net zo inhoudsloze zin als “how are you doing” waarbij niemand echt geïnteresseerd is in wat je antwoord.

Toch nog een bericht…

Na 2 weken (!) komt er vanuit de ambassade dan een bericht terug. Een mooi standaard antwoord waarin ik erop gewezen wordt dat er een mooi telefoonnummer is voor dergelijke vragen. A $18 per gesprek, dat dan weer wel. Mooi niet dat ik daar naar ga bellen natuurlijk.

Bovenstaande is eigenlijk alleen nog maar de ellende voor de vrouwelijk passagiers. Als man mag/moet je namelijk ook nog formulier DS-157 invullen met daarop de meest vreemde vragen. Zoals de landen die je de afgelopen 10(!) jaar hebt bezocht, of je met wapens kunt omgaan, hoe wat waar en hoelang je gestudeerd hebt, waar je gewerkt hebt, wie je chef was, en als klap op de vuurpijl je “clan or tribe name”. Alsof hier een stelletje wilden wonen…

Laura en ik gaan eens serieus nadenken of we überhaupt wel via de VS willen reizen. Misschien is Panamá wat duurder maar je vliegt met een goede maatschappij, krijgt een prima service en slaat dat idiote land met z’n nog idiotere regels en vragenformulieren over…

Een uitnodiging voor Koninginnedag

Posted on April 15th, 2008 in Algemeen by Tamar

Nederland viert bijna Koninginnedag en ook in Costa Rica gaat dit niet onopgemerkt voorbij. Zo ontvingen Laura en ik gisteren een mooie e-mail in onze digitale brievenbus.

De e-mail, voorzien van het wapen van het Koninkrijk der Nederlanden, was afkomstig van de Nederlandse Ambassade in San José en is verstuurd om ons uit te nodigen voor een receptie ter ere van Koninginnedag. De receptie zal worden gehouden in de Costa Rica Country Club in Escazú en duurt van 19.00 tot 21.00.

Uiteraard gaan Laura en ik naar deze receptie toe. Niet alleen is het leuk om kennis te maken met andere Nederlanders in Costa Rica (en niet te vergeten het ambassadepersoneel) het is ook een prima gelegenheid om te ‘netwerken’. Zeker met een eigen bedrijf en een bedrijf in oprichting kan het nooit kwaad om een netwerk te hebben. Wie weet wat het gaat opleveren.

Na de receptie zal er door de vereniging van Nederlanders in Costa Rica een feest gegeven worden dat tot in de late uurtjes gaat duren. De details van dit feest zijn nog niet bekend maar ik ga er vanuit dat het niet te ver bij de Country Club vandaan gehouden gaat worden. Ook naar dit feest gaan Laura en ik toe. Hopelijk wordt het erg gezellig en kunnen we tevens wat Nederlandse hapjes en drankjes ’scoren’ :).

Na Koninginnedag zal ik via de website laten weten hoe het bevallen is!

Legaliseren van documenten

Posted on March 3rd, 2008 in Algemeen by Tamar

Stempel van de ambassade van Costa Rica

Voor mijn permanente verblijfsvergunning had ik nog belangrijke documenten nodig uit Nederland, onder andere mijn geboortecertificaat.

Deze documenten kun je door een gemachtigde in Nederland laten ophalen en op zich is het allemaal niet zo spannend en weinig anders dan dat je in Nederland een dergelijk document ophaalt. Het verschil is alleen dat in Costa Rica deze documenten niet standaard geaccepteerd worden. Je zult ze eerste moeten legaliseren op verschillende plekken.

De eerste stap is het ministerie van buitenlandse zaken in Den Haag. Je krijgt hier na betaling van 30 euro (voor 3 certificaten) een stempel op je documenten waarin de handtekening op het originele document als een legale handtekening wordt verklaard. De volgende stap is het legaliseren van het document in de ambassade van Costa Rica, gelukkig ook in Den Haag. Ook hier krijg je een 2-tal stempels op je document waarmee de handtekening van buitenlandse zaken wordt goedgekeurd en tevens wordt op de achterkant met pritt-stift een verhaaltje geplakt in het Spaans. De derde stap is in Costa Rica: hier moet je naar het ministerie van buitenlandse zaken waar je wederom een stempel mag ophalen (wel graag even 40 dollar afrekenen). Deze stempel verklaard dat de handtekening van de ambassadeur legaal is.

Als je na het einde van eens gaat nadenken over al die stempels dan is het eigenlijk wel een vreemde situatie: mevrouw A heeft namens de burgerlijke stand op de geboorteakte een handtekening heeft geplaatst. Mevrouw B van buitenlandse zaken heeft de handtekening van mevrouw A als legaal verklaard. Meneer C van de ambassade verklaard vervolgens de handtekening van mevrouw B als legaal en tot slot doet meneer D hetzelfde: hij verklaard de handtekening van meneer C legaal. En zo is dus uiteindelijk de handtekening van mevrouw A legaal verklaard (snap je het nog?).

Al met al ziet je document na zo’n stempelsessie er natuurlijk niet al te leesbaar meer uit. Gelukkig gaat het daar niet echt om. Een document met veel stempels is natuurlijk veel meer waard dan een leesbaar document ;). Daarnaast heb ik ook nog een officiële vertaling van alle documenten laten maken door een beëdigd vertaler (kost ook nog eens 10 euro). De totale kosten van mijn geboorteakte? Daar wil ik niet eens aan denken…

Voor een handleiding over emigratie naar Costa Rica, en dan voornamelijk de benodigde documenten en de te volgen procedure, zal ik een op een later tijdstip schrijven. Als ik eenmaal in het bezit ben van mijn verblijfsvergunning zal er hier een link verschijnen naar dat artikel.

En natuurlijk heb ik veel te danken aan Conny en Belinda die zo vriendelijk waren voor mij een dag in Den Haag door te brengen. THANKS!).