Wonen en Werken in Costa Rica

Ongeveer een uur geleden nu heeft er in Costa Rica wederom een aardbeving plaatsgevonden. Deze keer had de beving een kracht van 5.3 op de schaal van Richter. Meldingen van schade of gewonden zijn er nog niet en laten we hopen dat die niet komen ook.

Voor mij was het de eerste keer dat ik overdag in ons huis aanwezig was tijdens een aardbeving. De vorige keren was ik altijd ergens anders óf was het nacht en werd ik wel wakker maar besefte ik het eigenlijk pas te laat. Deze keer was echter anders en dat drukte mij meteen met de neus op de feiten: sommige dingen moeten een ander plekje krijgen.

Rammelende glazen

Onze woning is een appartement op de 6e (en tevens laatste) verdieping van een appartementen complex. Hierdoor voelt een beving een stuk sterker dan dat ‘ie op ‘de grond’ doet. Op het moment van de beving was ik net in de keuken op zoek naar popcorn voor bij de film van vanavond toen ineens het hele huis begon te schudden. Wat nog het meest opviel was dat het écht schudden was, en niet even heen en weer bewegen. Verschillende glazen in de keukenkastjes bewogen vrolijk mee maar gelukkig is er niet een van de plank af gevallen.

Nieuws over de aardbeving is altijd moeilijk te verkrijgen in Costa Rica. Wanneer er ook maar iets interessants te melden valt dan zijn de belangrijkste websites van het land onbereikbaar. La Nacion, ’s lands grootste krant, gaf een time-out net zoals de OVSICORI, de officiële instantie die aardbevingen registreert. Gelukkig blijkt ook de kracht van web 2.0: via Twitter deed niet alleen ik maar ook vele anderen hier in Costa Rica verslag. Hierdoor kon al gauw een beeld gevormd worden van waar de beving het meeste gevoeld werd en vooral waar ook niet.

Vooralsnog lijkt het allemaal erg mee te vallen. Mocht er iets spannends gebeuren dan zal ik daar direct verslag van doen. Allereerst via mijn Twitter en vervolgens hier op mijn weblog.

Sinds de aardbeving van 8 januari die voor enorm veel ellende in het land gezorgd heeft ben ik niet meer in de omgeving van het epicentrum geweest. Gisteren echter ben ik met mijn familie, die hier nu op vakantie is, naar de vulkaan Poas geweest en dat is precies de regio geweest die het zwaarst getroffen is.

Het maakt wel indruk om te zien hoe de omgeving er op dit moment bij ligt. Het is moeilijk te omschrijven maar het geeft een gevoel van treurnis maar ook van hoop. De zwaar getroffen dorpen Fraijanes en Poasito zijn duidelijk nog lang niet hersteld van de aardbeving. Overal zie je (half) ingestorte huizen, winkels waarvan alleen de voorkant nog staat en overal ligt rommel. De natuur heeft ook een gevoelige tik gehad en waar je eens door een groen wonderland reed rij je nu over een weg waarbij de wallen bruin zijn, al het groen is er met mudslides mee vanaf gegleden en waar vele bomen en planten geknakt of beschadigd op de grond liggen.

Beschadigde natuur

Het meest duidelijk voorbeeld van hoe de natuur beschadigd is is te zien vlak voor Fraijanes. Hier lag ooit een prachtige kleine waterval, net in een bocht, waar kraakhelder water uit stroomde. Naast de waterval bloeiden prachtige bomen. Inmiddels zijn de bomen vervangen door een bruine grond en stroomt de waterval in een vreemde vorm en met bruin water. Ter illustratie heb ik een foto bijgevoegd van hoe het eens was en hoe het nu is.

Het water van de rivieren in de regio is trouwens overal bruin. Tevens liggen de rivieren vol met natuurlijk puin als half afgebroken boomstammen, modder en andere rotzooi.

Het leven gaat verder

Toch zie je ook dat men weer opkrabbelt en dat het leven verder gaat. Op verschillende plekken zijn ‘noodhuizen’ te zien. An sich deprimerende houten vierkanten zonder ramen, maar voldoende om men weer te laten wonen waar men altijd gewoond heeft. De wegen zijn overal weer gerepareerd en zijn prima te berijden. Dat de vulkaan weer toegankelijk is voor bezoekers is naar mijn idee belangrijk voor de regio. Men verkoop langs de weg weer aardbeien en souvenirs en heeft zo weer wat inkomsten.

Het zal vast nog een hele poos duren voor de regio er weer bovenop is. Op de terugweg van de vulkaan naar huis heb ik enkele discrete foto’s genomen. Helaas was het weer op dat moment niet super (wat de foto’s nóg deprimerender maakt) maar het geeft een goed beeld van hoe het er nu uitziet. Wellicht dat ik binnenkort, nadat ik mijn fotoarchief heb doorgespeurd, nog wat voor/na foto’s online plaats. Alle foto’s zijn gemaakt in Poasito en Fraijanes.

Afgelopen nacht was er wederom een kleine aardbeving in Costa Rica. De beving had deze keer een kracht van 4.7 op de schaal van Richter en heeft gelukkig nergens schade aangericht.

Het epicentrum lag in het zuiden van het land op 12 kilometer ten oosten van de stad Ciudad Neily. De beving werd veroorzaakt doordat er 2 tektonische platen (de Kokos en de Panama plaat) over elkaar heen schoven.

Lekker schudden

Voor mij was het de 2e keer dat ik in onze nieuwe woning een voelbare aardbeving meemaakte. Omdat ik wij tegenwoordig op de 6e verdieping van een appartementencomplex wonen zijn de bevingen veel makkelijker voelbaar dan in de vorige woning waar we alleen een begane grond hadden.

De afgelopen nacht werd ik zelfs wakker van de beving. Niet in angst of paniek, meer in een staat van “gôh”. Ik draaide me om en vroeg aan Laura: “een aardbeving, niet?” waarop ze bevestigend antwoordde. Vrijwel direct daarna viel ik weer in slaap. Gedurende de beweging bewoog het bed langzaam op en neer en hoorde ik o.a. de spiegel tegen de muur aan tikken.

Regelmatig aarbevingen

Aardbevingen komen hier regelmatig voor. Om dat te illustreren volgt hieronder een overzicht van de geregistreerde bevingen van de vorige maand (April 2009):

06-04-2009, 3 km zuid west van Venecia de San Carlos, 2.4
09-04-2009, 3 km noord oost van Venecia San Carlos , 3.0
20-04-2009, 52 km ten westen van Tamarindo, Gte , 4.9
21-04-2009, 28 km zuid-west van Parrita , 4.3
25-04-2009, 13 noord-noord-oost van Quepos , 3.4

De vulkaan Póas is weer toegankelijk, nadat het nationale park dat om de vulkaan heen ligt gesloten is geweest na de aardbeving van een paar weken geleden.

Ondanks dat de vulkaan na de aardbeving wat verhoogde activiteit liet zien zijn de autoriteiten van mening dat er geen gevaar meer bestaat voor een uitbarsting en het park is dan ook per direct weer open. Een van de redenen om het park weer te openen is dat de regio zwaar afhankelijk is van alle toeristen die de Poas bezoeken. Vooral eigenaren van restaurants en souvenirwinkels in de getroffen regio voelden zich dubbel slachtoffer nadat niet alleen hun huizen en winkels waren beschadigd maar er ook nog eens geen toeristen meer langs kwamen en er dus geen inkomen binnen kwam.

Nu het park weer is heropend hoopt men erop dat de toeristen weer terug komen. De Póas is een van de meest bezochte attracties van Costa Rica en staat op het programma van menig touroperator.

Niet helemaal open

Toch is het niet helemaal waar dat ‘de Póas’ weer geopend is. De krater van de vulkaan (toch hetgeen waar iedereen eigenlijk voor komt) is weliswaar weer toegankelijk, de rest van het park blijft gesloten. De wandelpaden, die bijvoorbeeld van de krater naar het Botos meer lopen, zijn en blijven gesloten. Effectief betekend dit dat bezoekers echt alleen de krater kunnen bekijken. Een bezoek aan de Póas wordt hiermee wel een kort en voor sommigen zeer teleurstellend bezoek.

De vaak verkochte combinatie van de Póas en de La Paz watervallen is niet langer beschikbaar omdat de watervallen gesloten zijn voor alle bezoekers.

Tips voor de bezoeker

Tot slot nog een tip voor iedereen die de Póas wil bezoeken: wees er vroeg bij! De vulkaan is het grootste gedeelte van de dag in wolken gehuld en menig toerist gaat naar huis zonder de krater ook maar gezien te hebben. Voor 10 uur ’s ochtends is het zicht vaak nog in orde, maar daarna verdwijnt alles al gauw in een melkwitte mist die de rest van de dag blijft hangen.

Het is inmiddels meer dan een week geleden dat Costa Rica door een hevige aardbeving getroffen werd. Langzaam begint het normale leven weer de overhand te krijgen op de radio, de TV en in de kranten. Het leed voor de slachtoffers is natuurlijk nog lang niet over.

Ook de bezoekersaantallen van mijn website, die een recordhoogte bereikten op de dag na de aardbeving, beginnen inmiddels wat terug te zakken naar de getallen die ik gewend was te zien. De aardbeving heeft niet alleen veel bezoekers gebracht, maar deze bezoekers hebben ook commentaar achtergelaten. Mijn oproep om geld te doneren aan het rode kruis (dat zijn vrijwel allemaal vrijwilligers in Costa Rica) heeft in ieder geval voor gezorgd dat een aantal personen geld op mijn bankrekening heeft overgemaakt en daar wil ik iedereen natuurlijk super voor bedanken!

Michael Schumacher

De afgelopen 2 dagen is er weinig nieuws te melden over de aardbeving. Het nieuws dat nu nog doorkomt is vrijwel hetzelfde als de dagen daarvoor. Nog steeds zijn niet alle vermisten terecht en waarschijnlijk zullen een aantal nooit meer gevonden worden. De schade is groot: huizen, bedrijven, natuur, boerderijen, alles wat in de getroffen regio ligt / lag is kapot of voor langere tijd niet toegankelijk. Michael Schumacher, die in het land is om veilig autorijden te promoten, heeft met een helikopter het gebied bezocht en was erg onder de indruk. Hij heeft toegezegd geld te zullen doneren voor hulp en wederopbouw.

Kleine uitbarsting vulkaan Poas

De vulkaan Poás heeft nog wel van zich laten horen door middel van een kleine uitbarsting. Volgens geologen hoeft men echter niet bang te zijn voor een échte uitbarsting. Toch is het park nog gesloten tot nader bericht. Overigens heeft een studie van de Oxford universiteit aangetoond dat er een verband is tussen sterke aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. Men ziet een stijging in het aantal uitbarstingen bij vulkanen die binnen 500 kilometer van een epicentrum liggen. De Poas ligt op nog geen 10 kilometer. Alleen de tijd zal ons leren of men hier of bij de universiteit gelijk heeft.

Meer updates

Doordat mijn weblog de afgelopen week in het teken stond van de aardbeving zijn er ook wat andere verhalen blijven liggen. Deze zal ik proberen langzaam bij te werken en ook te plaatsen. Er is immers genoeg gebeurt, ook in de weken voor de aardbeving!