Wonen en Werken in Costa Rica

mijn ervaringen in het prachtige Costa Rica

Gisteren heeft het IMN, de lokale KNMI, de laagste temperatuur van de afgelopen 15 jaar in de hoofdstad San José gemeten. Het weerstation in in de wijk barrio Aranjuez registreerde gisteren een magere 12,8 graden. 15 Jaar geleden -in 1995- was de laagste temperatuur 13,4 graden. De temperaturen zijn gemeten in de nachtelijk uren. Overdag was het enkele graden warmer met een maximum temperatuur van 16,4 graden.

Toch is deze lage temperatuur geen record voor Costa Rica. In December 1976 werd het 10,4 graden aldus de meteorologische dienst. Gelukkig zijn deze temperaturen gauw weer geschiedenis en kunnen we gaan genieten van een echte Costa Ricaanse kerst: warm en zonnig!

Bevroren

Afbeelding van koude mensen

De krant heeft een aantal foto’s online gezet van “bevroren” personen -woorden van de krant-. Je kunt ze hier (bovenstaande foto) en hier bekijken. Niet alleen in San José was het koud, ook op een aantal andere plaatsen is het extreem koud geweest. Gelukkig hebben we het hier over plaatsen waar vrijwel niemand woont. Zo was het bovenop de vulkaan Irazu (3,432m) afgelopen nacht slechts 2,6 graden en bij de buurman Turrialba was het niet veel beter met 2,9 graden.

Naast de lage temperaturen is er ook een hoop wind in Costa Rica dankzij een hogedruk gebied in de Golf van Mexico. In San José werden windstoten gemeten van 38 KM/h en op de internationale luchthaven Juan Santamaria 50,5 KM/h.

Thuis

Bij ons thuis was het al niet veel beter. Overdag bleef de temperatuur steken op 22,2 graden. De nachtelijke temperatuur was volgens het geheugen van mijn thermometer 15,9 graden. Een absoluut unicum en voor mij de eerste keer dat ik dergelijke temperaturen hier thuis mee heb mogen maken. Op dit moment, 20:30 in de avond, is het buiten 19.9 graden. De stevige wind zorgt er echter voor dat het kouder aanvoelt dan dat het is. Gelukkig zitten wij lekker binnen en is er een deken bij de hand voor als we straks slapen gaan. Mocht ik toch nog naar buiten moeten dat heb ik een probleem: ik heb geen jas, laat staan een trui…

(foto copyright La Nacion)

Helaas hadden we vandaag problemen met onze auto -de remmen deden het niet meer en dat is toch redelijk essentieel als je wilt rijden- en dus werden we na het afleveren van de auto bij de garage netjes op een aangewezen locatie afgezet door de chauffeur van de garage. De auto zou een nachtje moeten blijven slapen. We moesten echter ook nog naar huis toe en dus waren we aangewezen op het openbaar vervoer of de taxi. We kozen voor het OV. Een rampzalige keuze bleek.

De taxi kost niet veel in Costa Rica in vergelijking met taxi’s in Europa en men neemt hier dan ook gauw een taxi. Wij waren echter van mening dat de bus nóg goedkoper was en dus wilden we de gok wagen en de afstand van hemelsbreed 6,81 kilometer (thanks Google Earth!) per bus afleggen. Dit heeft ons uiteindelijk ruim 1,5 uur gekost én een ritje met de taxi.

Waar stopt de bus

Alles begon bij het zoeken van de juiste opstapplaats. Bushaltes zijn er niet veel in Costa Rica en vaak moet men maar gewoon de hand opsteken als er een bus voorbij komt. Omdat we wisten dat “onze” bus echter langs een bepaalde weg zou komen besloten we hier naartoe te lopen. De wandeling van een kilometer verliep vlot. Het was nog redelijk licht buiten en het uitzicht was zoals vaker in Costa Rica subliem. Eenmaal bij de *kuch* bushalte kon het eerste wachten beginnen. Na ruim 20 minuten kwam de bus de hoek omgedraaid en mochten we instappen.

De bus zat propvol met forenzen. Om toch zoveel mogelijk passagiers in te laten stappen probeerde de chauffeur op zijn tafeltje te gaan zitten zodat men hem vanaf buiten kon betalen en vervolgens achterin kon stappen, waar nog wat ruimte bleek te zijn. Wij hadden het geluk voorin te passen. De bus was echter zo vol dat de deuren niet meer dichtkonden. Voor de chaffeur was dit geen enkel probleem en de reis werd met open deuren voortgezet. Om de haverklap stopte de bus, ook omdat er geen bushaltes zijn en je maar hoeft te roepen als je er uit wilt, en de reis wilde niet echt vlotten. Daarnaast was er weinig houvast in de bus en viel ik letterlijk van voren naar achteren.

Na een hobbelige rit riep de chauffeur dat we op het overstappunt waren aangekomen. Welk overstappunt? We stonden op een kruising stil, toevallig omdat de bus geen voorrang had, en mochten hier uitstappen. Vervolgens bleek de volgende bus te vertrekken vanaf een punt ruim een kilometer verderop. Het was weer wandelen geblazen.
continue reading…

“Het leven moet wel heel goedkoop zijn daar in Costa Rica”. Ik hoor het vaak van mensen die lezen dat ik hier woon. Gedeeltelijk is het waar: in vergelijking met Nederland zijn een hoop dingen goedkoper. Schoenen, kleding en voedsel bijvoorbeeld. Er is echter ook een enorme hoeveelheid artikelen die stukken duurder zijn.

Wat natuurlijk ook van belang is, is het salaris dat men hier verdient. Dat ligt stukken lager dan de salarissen die men in Nederland ontvangt aan het einde van de maand. Als men de prijs van iets afzet tegen hoeveel procent van het salaris dit is, dan is Costa Rica helemaal niet zo goedkoop meer.

Voor eigenlijk alles wat een luxe artikel is betaald men hier de hoofdprijs. Dit komt door hoge importheffingen vanuit de overheid -importbelastingen tot wel 60%- en doordat vrijwel alles van overzee moet komen. Voor een gemiddelde Costa Ricaan is een luxe artikel dus ook echt luxe.

Afgelopen week waren Laura en ik inkopen aan het doen voor kerst. Ik weet dat het eigenlijk nog niet hoort (Heil Sinterklaas!) maar het is nu eenmaal niet anders. Zoals altijd keek ik even op de speelgoedafdeling van een groot warenhuis naar welke Lego dozen ze nieuw binnen hadden. Lego blijft toch, in mijn ogen, het speelgoed en met een petekind dat snel ouder wordt komt het weggeven van Lego dozen ineens in onze gedachten op. Eenmaal thuis besloot ik voor de grap eens te kijken wat een vergelijkbare (nee dezelfde!) doos in Nederland en de Verenigde Staten moet opbrengen. En daar schrok ik van!

Lego is in Costa Rica eigenlijk onbetaalbaar duur. Ik had de prijzen van 3 dozen opgeschreven en kon dus een aardige vergelijking maken. In onderstaande tabel heb ik deze prijzen verwerkt.

Artikel Amazon Bart Smit Costa Rica
7641 – Straathoek $59,99 $65,99 $104,19
3182 – Vliegveld $106,96 $118,79 $177,66
7207 – Brandweerboot $49,99 $55,43 $104,59

1 Euro = 1,32 US Dollar en 1 US Dollar is 501 Costa Ricaanse Colon

Zoals je ziet zijn de prijzen van Lego in de Verenigde Staten het beste. Op zich niet zo verwonderlijk want wat is er nu niet goedkoper daar? Het verschil met Nederland is slechts enkele Dollars en niemand zal dat dus gaan importeren. Het verschil met Costa Rica is echter enorm. In het geval van de brandweerboot is de prijs zelfs meer dan dubbel!

Het is dus logisch dat vele Costa Ricanen hun toevlucht zoeken tot goedkope Chinese namaak Lego (en och, wat is dat nep) of importeren vanuit de VS. Dat laatste is prima te doen heb ik zelf ondervonden, maar daarover laten meer.

Wij gaan ons eens even achter onze oren krabben over waar we ons Lego in de toekomst vandaan gaan halen…