Het Museo Nacional de Costa Rica

Posted on April 14th, 2008 in Algemeen, Travel Tips by Tamar

Er zijn maar weinig toeristen die de moeite nemen om San José, de hoofstad van Costa Rica, goed te leren kennen. De meesten vertrekken na 1 nacht richting de grote attractie van dit land: de natuur. Toch kun je als toerist in San José een aantal mooie dingen bezichtigen.

Een van de plekken die een bezoek absoluut waard is is het nationale museum. Gevestigd in het voormalige hoofdkwartier van het leger geeft dit museum je een blik op de geschiedenis van Costa Rica. Je treft hier onder andere voorwerpen aan uit tijd van vóór Columbus maar ook een grote selectie aan voorwerpen van het ‘moderne’ Costa Rica, bijvoorbeeld de medaille die hoort bij de Nobel prijs voor vrede die in 1987 aan de toenmalige (en huidige) president is toegekend wegens zijn bemiddeling in het conflict in Nicaragua.

Eveneens onderdeel van het museum is een vlindertuin. Deze tuin stelt in verhouding tot de vlindertuinen die je op andere plekken in Costa Rica kunt vinden niet heel veel voor maar is uniek vanwege de ligging: midden in de stad. Als de vlindertuin je primaire reden is om naar het museum te komen dan kun je beter een andere tuin uitkiezen. Als het museum je interesse heeft dan is de vlindertuin een leuke aanvulling.

Het museum is niet al te groot maar biedt voldoende om hier een paar uur door te brengen. De toegangsprijs is voor toeristen slechts 4 dollar en voor niet toeristen 500 colones, zo’n 75 eurocent. Parkeren kan in een van de vele ‘parqueo publico’s of aan de straat (let wel even op dat hier een ‘bewaker’ staat, anders is de kans aanwezig dat je je auto niet meer terug ziet).

Het meest opvallende aan het bezoek van Laura en mij aan dit museum waren onze Noord-Amerikaanse vrienden. Een bont gezelschap kwam zo’n 2 uur na ons aan in dit museum en heeft het gepresteerd om meteen de rust te verstoren door luid pratend door het museum te banjeren waarbij ook de regels werden genegeerd door te eten en foto’s mét flits te maken. Gelukkig schijnen Noord-Amerikanen naast de doe-Europa-in-11-dagen tour ook een doe-een-museum-in-1-uur tour te hebben. Ze waren zo weer vertrokken…

Laura en ik hebben een leuke dag achter de rug. Voor de toerist die wat extra uren te besteden heeft is dit museum, samen met het goudmuseum, een absolute aanrader!

Meer informatie over het museum kun je vinden op de website. De website is echter voor het grootste gedeelte in het Spaans en niet op alle punten actueel.

De duistere kant van de vulkaan Irazu

Posted on March 22nd, 2008 in Algemeen, Travel Tips by Tamar

In Costa Rica heb je meerdere (actieve) vulkanen die je kunt bezoeken. Een van de vulkanen is de Irazu. Een prachtige vulkaan om als bezoeker eens langs te gaan. De vulkaan heeft echter ook een andere kant, een kant die ik hieronder zal beschrijven:

Na een uur lang de vulkaan / berg op gereden te zijn komen we uit bij de poort van het Parque Nacional Volcan Irazu. Na de toegangsprijs betaald te hebben mogen we doorrijden voor de laatste kilometer omhoog. Aan het einde van de weg kunnen we parkeren of naar rechts afslaan richting de hoofdparkeerplaats. De meesten zullen op de hoofdparkeerplaats parkeren en genieten van het uitzicht op de vulkaan, de soevenirwinkel, etcetera. Vanaf de hoofdparkeerplaats is dat allemaal prima te doen.

We kunnen echter ook compleet rechtdoor rijden. Deze weg staat niet aangegeven en het is ook bijna onmogelijk om hier te rijden. Omdat wij deze route al eens gelopen hebben besloten we ditmaal de auto te nemen. Met de vierwielaandrijving en een slakkengangetje komen we uiteindelijk aan bij het einde van de weg. Gedurende de rit hebben we niet één keer een ander persoon gezien. Het lijkt compleet uitgestorven op de vulkaan.

Aan het einde van de weg staan we bij het voormalige bezoekerscentrum, althans: daar lijkt het voor mij het meeste op. Een ijzige wind blaast om ons heen en de wolken lijken allemaal haast te hebben, op weg naar nergens heen. We voelen ons nietig en alleen en een luguber gevoel knaagt langzaam aan de maag. We zijn hier alleen… Op de top van een vulkaan…

Het bezoekerscentrum is compleet verlaten. Er is geen enkel teken van menselijk leven. Het gebouw ruikt muf van binnen en is in geen jaren meer onderhouden. Buiten liggen de resten van het prikkeldraad dat waarschijnlijk ooit aanwezig is geweest. Er groeien naast enkele paardenbloemen en spookachtige bomen helemaal geen planten op de rotsachtige ondergrond.

Vanuit het verlaten bezoekerscentrum is het slechts enkele meters naar de rand van de krater. De krater zelf is vanwege de wolken niet te zien. Eens stond hier een goed sluitend hek dat de bezoekers behoedde voor een val in de krater. Van dit hek is echter weinig meer over en een val in de krater is dan ook een risico, zeker als je te dicht bij de rand loopt. Naast het hek treffen we een soort logo aan van een Amerikaanse overheidsdienst. Wat hebben die hier te zoeken?

Na enkele minuten hebben we er genoeg van. Dit gebied is weinig uitnodigend en het lugubere gevoel blijft. We besluiten dan ook weer naar beneden af te reizen. Naar de hoofdparkeerplaats. Naar de toeristen. Naar de veiligheid.

Bij bovenstaand verhaal hoort deze mooie fotoserie over de vulkaan Irazu(klik op de link!).

Voor de ‘normale’ toerist: de Irazu is een prachtige vulkaan om te bezoeken. De wegen er naar toe zijn prima en ook het ‘park’ is prima onderhouden. Er is natuurlijk altijd de kans dat er wolken aanwezig zijn. Voor ons was dat geen probleem, wij hebben de Irazu al eens bij een strakblauwe lucht gezien, en voor u waarschijnlijk ook niet. Er komt altijd wel een gaatje in de wolken waardoor u een prachtig uitzicht heeft op de krater en zijn gifgroene meer. Geduld is een schone zaak. Reist u niet georganiseerd? U kunt ook altijd bellen met het park voordat u vertrekt. Zij kunnen u informeren over het weer op de vulkaan.

Samara en omgeving

Posted on March 18th, 2008 in Algemeen, Travel Tips by Tamar

Costa Rica bezit mooie witte stranden en zo af en toe moet je er een paar dagen tussenuit om van al dit moois te genieten. Gelukkig is het voor mij maar ongeveer 3 uur rijden naar al dit moois. De afgelopen week ben ik dan ook samen met Laura en mijn familie naar Samara en omgeving geweest.

De route naar Samara en terug.

Vanuit San José naar Samara is het,ondanks het ontbreken van verkeersborden die de juiste richting aangeven, niet heel lastig om de goede route te vinden. Helaas duurtde circa 200 a 250 kilometer (de exacte afstand heb ik niet bijgehouden) rit wel een aardige poos en op sommige momenten waan je jezelf als een echte Indiana Jones.

Allereerst moet je vanuit de centrale vallei naar de kust zien te komen. De rit richting Puntarenas gaat dan ook door de bergen, via San Ramon. Met een beetje pech heb je net een zwaar beladen vrachtwagen voor je die tergend langzaam de berg beklimt. Inhalen kun je hier wel vergeten want er is slechts 1 rijbaan beschikbaar en de weg is bijna altijd zo druk dat het gewoon niet mogelijk is. Een enkele keer tref je een vriendelijke chauffeur die je een seintje geeft als je hem kan passeren maar over het algemeen is de rit door de bergen er eentje van de lange adem: gewoon achter de vrachtwagen je tijd uitzitten en je vooral niet teveel opwinden, daar krijg je het toch alleen maar warm van.

Na Puntarenas heb je de bergen gehad en kom je in een relatief vlak landschap terecht, een beetje te vergelijken met Limburg, en dat is te merken: de rit gaat ook ineens een stuk sneller. Bij het restaurant ‘Tres Hermanas’, overigens absoluut een aanrader: ze zijn niet goedkoop maar de hamburger is om te smullen, ga je linksaf richting Puente de la Amistad (niet aangegeven, dus ga gewoon bij dat restaurant linksaf) en je volgt deze uitstekende weg tot je na een kilometer of 60 bij een T splitsing uitkomt. Hier is het rechtsaf richting Nicoya en vervolgens de eerste weg naar links richting Mansion en dan Samara aanhouden (en af en toe de weg vragen natuurlijk, het blijft Costa Rica). Althans, dit was onze route op de heenreis en tenzij je uitermate avontuurlijk bent ingesteld kan ik de route niet aanraden. De minder avontuurlijke reizigers kunnen beter via Nicoya rijden en de borden Samara aanhouden. Waarom de weg niet voor iedereen geschikt is? Het is een 60 kilometer lange onverharde weg naar Samara. Deze weg gaat dwars langs afgronden en andere gevaarlijke punten. Zelfs de 4×4 wagen waar ik in reed had in het droge seizoen moeite met deze weg en in het regenseizoen lijkt de weg mij compleet onbegaanbaar. Het goede nieuws is wel dat er druk gewerkt wordt om de weg van asfalt te voorzien. Wellicht dat er volgend jaar dus sneller naar Samara kan worden gereden.

Tot slot hebben we aan het einde van de route een aantal rivieren over moeten steken om bij ons hotel te komen. Nu steek je in Europa een rivier over door een brug over te rijden, in Costa Rica moet je nog wel eens dóór de rivier rijden (ondanks dat een huurcontract dit vaak expliciet verbiedt). Door de rivier is ook echt dóór de rivier en niet over een brug die onder water staat. De eerste keer door een onbekende rivier is altijd spannend maar met een 4×4 auto in de eerste versnelling is het eigenlijk een koekje. Gewoon eerst de rivier verkennen door de diepte in te schatten (eventueel wachten tot iemand anders er eerst doorheen gaat) en dan rustig aan doorrijden. Voor de duidelijkheid staat hieronder een foto van de rivier.

De stranden van Playa Buena Vista, Samara en Playa Carrillo

Het strand dat het dichtste bij ons hotel lag was Playa Buena Vista. Ik ga hier niet eens zo heel veel woorden voor gebruiken, gewoon overslaan dit strand. Ondanks de lovende woorden op de website van het hotel is dit strand maar rommelig, vol met stenen en keien, zwerfafval en donker zand. Daarnaast ligt er direct achter het strand een mangrove met daarin krokodillen. Dat is leuk als je ze op wilt zoeken maar minder als je gewoon lekker van het strand wilt genieten.

Samara is al een stukje beter. Het strand is an sich niets mis mee en je zou hier prima van je rust en de zon kunnen genieten. Helaas wordt de rust vaak verstuurd door de altijd dominant aanwezige Noord-Amerikaanse medemens. Nu ga ik in een later artikel wel in op Noord-Amerikanen in Costa Rica, voor nu wil ik het er bij laten dat het je strandplezier niet ten goede komt.

Dan tot slot mijn tip voor iedereen die wil genieten van ongestoord strandplezier aan een prachtig strand: Playa Carrillo! Een vrijwel onbekend strand op ongeveer 8 kilometer ten zuid-oosten van Samara. Het zand is wit, er zijn volop palmbomen aanwezig voor de broodnodige schaduw, het water is blauw en schoon en het uitzicht is fantastisch. Daar komt dan nog bij dat op dit strand (vrijwel) geen toeristen komen. Je ziet alleen enkele locals genieten van het zonnetje. Dit strand maakt het absoluut de moeite waard om deze richting op te komen. Zit je toevallig in een hotel in Samara? Huur een scooter of fiets en vertrek richting Carrillo. Je zult er voor beloond worden. Vergeet niet je hangmat mee te nemen, want die kun je makkelijk kwijt tussen de aanwezig palmen. Een kleine impressie kun je onderaan bij de foto’s vinden.

Het hotel: Flying Crocodile

Het is moeilijk om een goed oordeel te vellen over dit hotel. Het hotel heeft hele sterke punten maar ook absoluut hele zwakke. Laat ik vooropstellen dat ik een geweldige tijd heb gehad hier maar dat neemt natuurlijk niet weg dat de tijd nog beter geweest had kunnen zijn. Ik betwijfel zelf of ik naar dit hotel ooit nog naar terug zal keren.

Om niet meteen al te negatief te doen zal ik eerste de positieve punten van Hotel Flying Crocodile (zie ook hun eigen website) doornemen. Het hotel is kleinschalig (met slechts 10 kamers) maar op een groot terrein aangelegd. Dit komt de rust absoluut ten goede. Er zijn volop faciliteiten aanwezig als poolbiljart, pingpong tafel, zwembad, ligbedden, etcetera. De kamer was ruim en modern ingericht en duidelijk ook gemaakt voor de Europese toerist (er waren Europese stopcontacten aanwezig). Het eten, met name het diner, in het hotel was heerlijk.

Dan de negatieve punten. Allereerst het grootste negatieve punt: SERVICE! Het personeel, allemaal familie, lijkt dit woord te hebben geschrapt uit het vocabulaire. Zo kan je rustig minuten wachten in de receptie zonder dat er een woord tegen je wordt gezegd. Ze hebben je wel gezien maar ze geven er simpelweg niets om. Tijdens het serveren van het diner is het hetzelfde, weinig vriendelijke woorden of goedbedoelde aandacht. Op de telefonische vraag of ze ons de route naar het hotel konden vertellen vanuit Samara (slechts 10 kilometer afstand) werd ontkennend geantwoord. In ieder geval namen ze wel de telefoon op, 2 eerdere pogingen eindigden in de voicemail box die blijkbaar nimmer wordt afgeluisterd: we zijn nooit teruggebeld ondanks herhaalde verzoeken.

De prijs is ook een aandachtspuntje. Op de website wordt een mooie aantrekkelijke prijs geroepen voor een appartement (eigenlijk een grote hotelkamer). Prima natuurlijk, maar je moet niet als de gast voor je staat ineens ontkennend roepen dat deze prijs slechts voor 2 personen is. Wie gaat met 2 personen een heel appartement huren? De prijs was uiteindelijk 2 keer zo duur als wij dachten. Na wat gediscussieer kregen we 15 dollar per nacht van de prijs af maar het blijft idioot.

Het diner in het restaurant van het hotel is prima, maar de keuze is beperkt: slechts 2 gerechten per avond en die dien je van te voren te reserveren.

Tot slot de route. Natuurlijk is het niet de schuld van het hotel dat de wegen in Costa Rica soms bar slecht zijn. Wat ik ze wel wil aanrekenen is het gebrek aan (zelf gemaakte) richting aanwijzers. Hierdoor blijf je twijfelen of je op de goede weg zit. Ook wordt nergens aangegeven dat je op 2 plaatsen een rivier over kan steken: een hele diepe plaats en een wat ondiepere plaats. De diepe plaats is erg avontuurlijk maar niet aan te bevelen (ook al zijn wij er veilig door gekomen).

En dan echt tot slot…

De dagen op het strand waren heerlijk! Zowel mijn mede-gasten als ik hebben genoten van 4 dagen zon en strand. Daarnaast blijft de omgeving, naast het strand, natuurlijk indrukwekkend (zelfs als je in Costa Rica woont). De aanwezigheid van allerlei soorten exotische dieren is tenslotte het toefje slagroom op het heerlijke ijsje dat 4 dagen strand heet :).

Tamar

(ps de Google Earth KMZ is ook voorzien van een update waarin bovenstaande is verwerkt)

Het strand van Playa Carrillo

Rijden door een rivier in Samara

Rijden door een rivier in Samara

Playa Carrillo met vakantieganger reclame

De Orosi vallei

Posted on November 15th, 2007 in Travel Tips by Tamar

Ondanks dat San Jose een hoop verborgen schoonheden heeft vertrekken de meeste toeristen na minder dan een dag naar een van de vele toeristische trekpleisters die Costa Rica rijk is. Een langer verblijf in, of rond, San Jose kan er echter wel voor zorgen dat je een verborgen schoonheid ontdekt: de Orosi vallei.

Op slechts een uur rijden van San Jose ligt deze Orosi vallei, het oude koloniale centrum van Costa Rica. Onderweg passeer je eerst een van de grootste steden na San Jose: Cartago. Deze stad is de moeite waard om eens doorheen te dwalen, waarbij een bezoek aan de wonderschone basiliek absoluut niet mag ontbreken. Vanuit Cartago rij je via (voor Costa Ricaanse begrippen) prima wegen zo richting Orosi, het dorp waar de vallei naar vernoemd is.

Al rijdende richting de vallei kom je schitterende uitkijkpunten tegen waar je welkom wordt geheten door de altijd aanwezige kolibri’s. Zorg er wel voor dat het mooi weer is om te voorkomen dat je helemaal niets van de vallei kunt zien. De foto hieronder, van een uitermate gelukkige Laura en Tamar, is gemaakt op een van deze uitkijkpunten.

Langzaam daal je af naar het eerste dorpje in de vallei: Orosi. Onderweg passeer je de vele koffieplantages die volop aanwezig zijn. Orosi is een klein dorp en heeft nog echt een koloniaal karakter. De oudste kerk van Costa Rica tref je in dit dorp aan. Herrieschoppende papagaaien vliegen rond de toren van deze mooie koloniale kerk. Voor een paar colones mag je een kijkje nemen in het museum wat absoluut de moeite waard is. Het is weliswaar klein maar heeft een bepaalde uitstraling.

Vanuit Orosi kun je een prachtige tocht maken om het Lago de Cachi. Via Cachi rij je vervolgens langzaam naar Ujarras. Onderweg passeer je een dam die gebruikt wordt om energie op te wekken. Een indrukwekkend schouwspel waar zeker enige minuten met bewondering naar gekeken kan worden.

Ujarras is de plaats waar de ruines liggen van een 17e eeuwse kerk. Dit is DE eerste kerk van Costa Rica en gesticht door de allereerste Spanjaarden die Costa Rica bevolkten. Ondanks het feit dat het terrein, en dan vooral de bewegwijzering, erg te lijden heeft van achterstallig onderhoud is ook deze plaats een bezoek meer dan waard.

Vanuit Ujarras kun je weer richting Cartago en vervolgens San Jose vertrekken. Langzaam klim je uit het dal waarbij je de wegen waar je uren of soms minuten geleden reed onder je kleiner ziet worden. De hellingen op dit stuk zijn pittig maar absoluut te doen. Probeer wel de vrachtwagens te ontwijken. Mocht je er een voor je krijgen zoek dan een mooie plaats op en wacht hier een aantal minuten. Niets is vervelender dan in een wonderschoon gebied vast te zitten achter een ronkende vrachtwagen.

De hele tour zoals hierboven beschreven is te doen in een uur of 4 a 5. Er blijft dus genoeg tijd over om op het gemak naar San Rafael de Desamparados te rijden om te genieten van een diner bij kaarslicht, met San Jose aan je voeten…

(de foto zal later ingevoegd worden)

« Previous PageNext Page »