Wonen en Werken in Costa Rica

Een paar weken geleden heb ik samen met mijn ouders het nationale park Manuel Antonio bezocht. Hoewel de meeste reisgidsen van de daken schreeuwen dat Manuel Antonie hét park is dat niet gemist mag worden viel het mij tegen, zeker omdat ik weet wat voor moois Costa Rica nog meer te bieden heeft.

Viel de hele trip naar Manuel Antonio dan tegen? Nee, absoluut niet. Laat ik beginnen met de positieve kanten van de trip naar Manuel Antonio.

Hotels

De keuze in hotels is in de omgeving van het nationale park en in het dichtstbijzijnde door Quepos overweldigend. Of je op zoek bent naar een super-de-luxe 4 sterren all inclusive resort of gewoon simpel wilt overnachten waarbij een bed en een gedeelde douche voldoende zijn, alles is te vinden. Zelf hebben we overnacht in Hotel California, een goed geprijsd hotel met adequate service, een uitstekend zwembad en kamers met uitzicht over de oceaan. Ook qua eten hoef je je geen zorgen te maken. Restaurants zijn er in overvloed en ook hiervoor gaat dezelfde vlag op: van hamburgers tot spaghetti en van een broodje gezond tot haute cuisine, alles is er te vinden.

Wit strand

Het park zelf heeft natuurlijk prachtige witte/witachtige stranden en doordat de grens van de vegetatie (net als overigens vrijwel overal in Costa Rica) doorloopt tot aan het strand geeft dit fabelachtige fotomomenten. Het water is heerlijk warm (meer dan 25c) en de stranden hebben een ‘blauwe vlag’, een markering van de overheid dat het er schoon is. Ook aan fauna is er natuurlijk geen gebrek in Manuel Antonio en men kan bijna de garantie op papier krijgen dat er een aap op de foto gezet kan worden.

Heel veel Toeristen

Helaas is het, zoals ik het artikel al begon, niet allemaal rozengeur en maneschijn in Manuel Antonio. De hoeveelheid toeristen bijvoorbeeld is enorm en dat zorgt ervoor dat het gevoel dat je in de vrije natuur bent vrij snel verdwijnt. Het komt allemaal meer en meer over als een grote openlucht dierentuin. Helemaal in vergelijking met de Osa Peninsula (waar het Nationale Park Corcovado is gevestigd en waar we letterlijk geen(!) andere toeristen zijn tegengekomen een week voor ons bezoek aan Manuel Antonio). De hotels en restaurants zijn natuurlijk uitstekend maar ook die ‘verpesten’ de sfeer voor diegenen die (semi) puur natuur willen reizen.

Hoewel er voldoende dieren te zien zijn in het park zijn deze dieren verre van wild. Een groep apen die bijna op je hoofd komt zitten of je tas met eten steelt, een rendier(achtige) die samen met een jong(!) letterlijk tussen de groepen toeristen doorloopt op zoek naar wat eten of een coati die naast je een hol staat te graven, alles is mogelijk in Manuel Antonio. Uitstekend voor je foto’s, maar het hoort niet natuurlijk.

Gids

Dan zijn er ook nog gidsen die de toeristen graag het park willen laten zien. Ze vragen tussen de $40 en $60 per persoon en hiervoor krijg je een een wandeling van zo’n 2 uur voor je kiezen. Het park is echter overspoeld door deze gidsen en hoewel ze natuurlijk een leuk en informatief verhaal ophangen zou ik het geld uitsparen en af en toe bij groepen toeristen gaan staan die een gids hebben gehuurd. Dat klinkt natuurlijk niet netjes, maar met letterlijk elke 100 meter(!) een gids die stilstaat en een verhaal doet is het goed te doen zonder al te veel op te vallen.

Het uiterlijk van het park is ook niet meer wat het geweest is. Doucheruimtes, kleedkamers, toiletten, publieke telefoons en een semi-verharde weg naar het strand zijn tegenwoordig aanwezig in het park. De mooie klim naar een uitkijkpunt is gesloten en voorzien van een bord dat verder lopen voor eigen risico is. Het enige dat nog overblijft is de wandeling over de punta catedral, iets dat gelukkig niet veel toeristen doen waardoor dit het enige stukje Manuel Antonio is waar je nog wél het idee hebt in de vrije natuur te verblijven.

Conclusie

Mijn conclusie is dat ik voor de flora en fauna niet meer terug zal gaan naar Manuel Antonio. Het strand blijft echter prachtig en is zeker de moeite waard. Omdat er echter genoeg mooie stranden dichter bij mijn huis te vinden zijn zal ik ook hiervoor niet naar Manuel Antonio terugkeren. En voor de toeristen? Als Manuel Antonio bij de rondreis zit inbegrepen: geniet er lekker van. Ben je zelf in staat je reis te bepalen en wil je wat minder toeristen en meer natuur? Reis dan lekker door, er zijn genoeg andere mooie plekken in Costa Rica.

Laura en ik hebben de afgelopen 2 dagen doorgebracht op zo’n 2 kilometer ten westen van La Fortuna (het dorp dat bekend staat om de vulkaan Arenal, die letterlijk ‘om de hoek’ ligt). We hebben onszelf tijdens oud en nieuw getrakteerd op een hotel en een dagje Baldi. Zeker de laatste is een absolute aanrader mocht je in de buurt zijn.

Om bij de vulkaan Arenal te komen mochten we een mooi stuk rijden. De route van San José naar La Fortuna ging eerst een stuk over de interamericana, een van de weinige ’snelwegen’ in Costa Rica. Wij hadden geluk dat het verkeer prima door reed waardoor we geen oponthoud hebben gehad achter vrachtwagens en andere langzame verkeersdeelnemers. Soms is dat wel anders… Gelukkig is de interamericana op sommige plaatsen, voornamelijk bergopwaarts, voorzien van een inhaalstrook waardoor het eenvoudiger wordt om langzame personen in te halen.

Rijden door het nevelwoud

Pas echt mooi werd de route pas na San Carlos. San Carlos ligt vrij hoog en de wolken bevinden zich vaak op slechts een paar meter boven je hoofd. Soms ligt San Carlos zelfs al in de wolken. In San Carlos stond de route naar de Arenal al goed en duidelijk aangegeven. De route liep via het tropische nevelwoud (‘cloud forest’) van San Lorenzo via wat andere prachtige kleine plaatsjes direct naar La Fortuna, en het was een plezier om hier te rijden. De wegen zijn uitermate goed onderhouden en het landschap is prachtig groen, waar je ook kijkt. Al gauw zaten we echter in de wolken, wat een hele andere ervaring is. De wolken waren zo dicht dat het zicht minder dan 20 meter betrof en wij konden dus slechts 10 á 20 km per uur rijden. Waar wij ook keken: alles was prachtig melkwit. Al met al is deze route voor iedereen een aanrader! Wij hebben er vanuit San José slechts 2,5 uur over gedaan om bij de vulkaan Arenal te komen.

Nationaal Park vulkaan Arenal

Omdat we lekker vroeg waren vertrokken en de reistijd enorm meeviel hadden we nog een hele dag over. De rest van de dag hebben we doorgebracht in het Parque Nacional Volcan Arenal. De nationale parken in Costa Rica zijn van de overheid en men vind ze vaak van mindere kwaliteit dan de private parken. Ik ben het niet met deze mening eens. Alle parken die ik tot nu toe heb bezocht waren prachtig en deden zeker niet onder voor de commerciële varianten. Zo ook het park bij de vulkaan. Daar komt nog bij dat de prijs ook zeer gunstig is, voor ons als inwoners van Costa Rica slechts $2 (1000 colones) per persoon (als toerist betaal je $10 per persoon).

Het park heeft een prachtig uitzichtpunt op de vulkaan vanaf waar we de lava naar beneden konden zien stromen. Helaas was er wel wat bewolking zodat we de vulkaan nooit in zijn geheel hebben kunnen zien (geeft niet, hebben we vorig jaar al :p). Omdat er naast ons slechts 1(!) ander koppel aanwezig was was het doodstil in het park. Hierdoor waren de geluiden die de vulkaan produceerde nog indrukwekkender. Ook bezit het park enkele wandelpaden die je door de tropische vegetatie laten lopen. Een van deze paden eindigde bij gestold lava uit 1992 waar we een stuk op geklommen hebben. Gestold lava is eigenlijk niets anders dan zwart steen en ik had me er wat anders bij voorgesteld. Blijkbaar is het ook een goede voedingsbodem voor orchideeën, want die groeiden er in overvloed (uiteraard natuurlijk, en niet gepland).

Klik hieronder op “continue reading” om verder te lezen.

continue reading…

Costa Rica. Bij het horen van die naam, waar denk je dan aan? Witte zandstranden, wuivende palmen, oude dorpjes en een overweldigende hoeveelheid aan groen? Je treft dit inderdaad allemaal (veelvuldig!) aan in Costa Rica. Maar denk je ook aan bergen afval, rokende vrachtwagens die puffend een berg op proberen te rijden of zelfs vervuild zeewater? Vast niet. Toch zijn die laatste drie zaken ook onderdeel van Costa Rica. Het Costa Rica waar je als toerist of bezoekers niet of nauwelijks mee te maken hebt.

Toch is het de moeite waard om hier te vermelden dat de overheid de laatste jaren druk bezig is met het in de gaten houden van de kwaliteit van het oceaanwater. Dit is een uitstekende zaak want de oceaan blijkt op een aantal plekken ernstig vervuild te zijn met rioolwater! Op sommige plekken is zelfs een dermate hoge concentratie van onder andere de E. Coli bacterie in het water aanwezig dat dit een gevaar oplevert voor de gezondheid wanneer men hier zwemt. E. Coli in het water is een indicatie dat het water zelf vervuild is met POEP.

Bandera Azul

Een van de initiatieven van de overheid is het zogenaamde ‘bandera azul’ programma. Wanneer een strand aan strenge voorwaarden voldoet dan ontvangt men deze ‘blauwe vlag’. Dankzij deze blauwe vlag weet men dat dit strand ‘veilig’ is.

Toch is een blauwe vlag alleen niet voldoende blijkt. De overheid heeft op 13 augustus van dit jaar nieuwe monsters van het oceaanwater genomen en daaruit blijkt dat het nog (steeds) slecht gesteld is met een aantal stranden. Er is nu dan ook een waarschuwing uitgegaan dat als de lokale autoriteiten niet gauw maatregelen nemen de overheid zelf borden gaat plaatsen met de tekst dat het onveilig zwemmen is op de desbetreffende locatie. Een goed initiatief! Ook zijn er stranden, zoals Tamarindo, waar het inmiddels beter gaat en waar de hoeveelheid bacteriën in de oceaan meetbaar is afgenomen.

Vervuild water: waarom?

Waarom is het water zo vervuild? Een goede vraag die eenvoudig is te beantwoorden. Vele kustplaatsen hebben geen riolering en al het smerige water moet worden opgevangen in een septic tank die, uiteraard, regelmatig geleegd moet worden. Helaas zijn er privé personen, maar ook hotels, die het niet zo nauw nemen met de regels en al dan niet zelf een pijp leggen naar de oceaan of een dichtbij gelegen rivier. Hierdoor komt al het smerige water, tot en met uitwerpselen aan toe, in de natuur terecht. De overheid heeft vorig jaar nog een groot hotel gesloten nadat bleek dat dit hotel rechtstreeks al hun afvalwater in de oceaan loosde (waar de gasten ongetwijfeld heerlijk in hebben gezwommen).

Waar moet je niet zwemmen?

Het wordt sterk afgeraden te zwemmen op de stranden van Cieneguitas, Miami Jacó (maar daar wil je niet eens dood gevonden worden), Playas del Coco (noord), Playa Tambor, Portete en Quepos (op dit moment heeft Quepos zelfs de twijfelachtige eer het meest smerige strand van Costa Rica te zijn).

Schoner, maar nog steeds niet optimaal zijn de stranden van Cahuita, Playas del Coco (zuid), Playa Hermosa, Puerto Viejo en Puntarenas.

Gelukkig heeft Manuel Antonio nog geen last van de POEP die je dus in Quepos wel aantreft (men heeft zelfs de blauwe vlag). Hier kan men dus veilig zwemmen. Let alleen wel op de verraderlijke stroming hier!

Een positieve noot

Dit artikel eindig ik graag met een positieve noot, want ik schrijf nu eenmaal niet graag negatief over Costa Rica. Naast de genoemde stranden zijn er vele stranden meer in Costa Rica welke allemaal erg schoon zijn. Daarnaast doet de overheid daadwerkelijk zijn best om het oceaanwater (weer) schoon te krijgen door de lokale autoriteiten aan te sporen actie te ondernemen en door vervuilers te beboeten.

Kom dus gerust eens langs :)

Hoe zit het met mobiele telefonie in Costa Rica? Werkt mijn Nederlandse abonnement zonder problemen? Wat voor telefoon heb ik nodig? Deze vragen vind ik regelmatig terug in mijn mailbox en dus is het hoog tijd om eens een duidelijk en helder artikel te schrijven over het gebruik van uw mobiele telefoon in Costa Rica.

Allereerst wil ik kwijt dat de markt voor mobiele telefonie zeer in beweging is. De markt voor telefonie is op dit moment nog volledig in handen van de ICE maar zal binnenkort worden opgesteld voor andere partijen. Informatie die ik dus nu, 5 september 2008, schrijf kan binnen enkele maanden al niet meer correct zijn. Gelukkig is de markt positief in beweging en zullen alle negatieve punten uit dit artikel uiteindelijk naar positieve punten omslaan.

De telefoon

Allereerst is het type toestel dat u meeneemt naar Costa Rica van belang. In Costa Rica zijn 2 netwerken actief: GSM en TDMA. Het laatste is verouderd en wordt langzaam uitgefaseerd maar geeft wel de beste dekking. Het GSM netwerk is voor u als toerist of bezoeker het enige interessante netwerk omdat hier uw Nederlandse toestel op zou kunnen werken. De dekking van het GSM netwerk wordt verderop in dit artikel besproken.

Men gebruikt hier de GSM1800 frequentie. Deze frequentie wordt door sommige providers in Nederland ook gebruikt en de kans is groot dat uw toestel hier werkt. Voor de zekerheid kunt u echter in uw handleiding of op de website van de fabrikant controleren of uw toestel een zogenaamd dual- of tripleband toestel is. Deze zullen zeker in Costa Rica werken. Met een tripleband bent u ook nog eens verzekerd van een werkend toestel tijdens uw tussenlanding in de VS,

Het abonnement

Met een toestel alleen bent u er nog niet. U heeft ook een abonnement nodig bij een partij die met de ICE een zogenaamde roaming overeenkomst heeft afgesloten. U kunt dit uiteraard opvragen bij uw provider of verder lezen naar mijn eigen ervaring.

Mijn ervaring is dat abonnementen van KPN en Orange het in heel Costa Rica zonder problemen doen. Mijn eigen Vodafone abonnement heeft nooit gewerkt in Costa Rica. Of Orange, dat is overgenomen door T-Mobile, nog steeds werkt is mij niet bekend. Als u in Nederland een GPRS of UMTS verbinding heeft dan werkt deze niet in Costa Rica. Het netwerk ondersteund weliswaar beide protocollen maar voor gebruik dient uw toestel bij de ICE geactiveerd te zijn.

Op het internet zijn er verschillende websites en fora gewijd aan dit onderwerp. Helaas is de informatie hier niet echt duidelijk en men spreekt elkaar soms zelfs tegen. U kunt natuurlijk altijd gewoon uw toestel meenemen en zien of het werkt in Costa Rica.

Pre-paid kaarten

In veel landen is het mogelijk om pre-paid (SIM) kaarten te kopen die men vervolgens in het eigen toestel gebruikt. In Costa Rica is het systeem van pre-paid echter niet in gebruik en men kan dergelijke kaarten dan ook hier niet kopen

Dekking van het GSM netwerk

Costa Rica bestaat voor het grootste gedeelte uit nationale parken. Uiteraard zal in het midden van deze parken uw mobiele telefoon niet werken. De dekking van het GSM netwerk is vaak alleen beperkt tot de ‘bewoonde wereld’. In grote(re) steden als San José, Liberia, Cartago of Limon is het bereik vaak prima net als in de belangrijkste toeristische trekpleisters (al zijn er plekken waarbij het signaal, zeker binnen, niet goed werkt). Buiten de steden en dorpen is het bereik vaak minder en in sommige gevallen is het zelfs geheel afwezig.

Telefoon huren

Mocht er toch persé een telefoon noodzakelijk zijn, en het eigen toestel werkt niet, dan kan men een telefoon huren. De kosten hiervoor variëren per aanbieder maar liggen gemiddeld op zo’n 10 Amerikaanse Dollar per dag. Hiervoor kan men ongelimiteerd binnen Costa Rica bellen. Een telefoon huren in combinatie met een auto is vaak wat voordeliger en dit kan direct bij het verhuurbedrijf worden geregeld.

Publieke telefoons

Omdat een groot gedeelte van de inwoners van Costa Rica het nog zonder mobiele telefoon moet stellen (geen bereik, geen financiële middelen, et cetera) is het land voorzien van vele publieke telefoons. Deze telefoons kunt u aantreffen tot in de verste uithoeken van het land. Er zijn zowel munttelefoons als telefoons die met telefoonkaarten werken (die vaak weer in de buurt van de telefoons worden verkocht). Voor internationale gesprekken zijn er telefoonkaarten te koop die een verbinding via een derde partij opzetten. Ook deze kaarten kunt u op de meeste uiteenlopende plekken kopen. Vaak heeft een winkel waar ze dergelijke kaarten verkopen een geel vierkant bord buiten hangen met de tekst ‘llamadas internacionales’.

Op- of aanmerkingen

Mocht u na het lezen van dit artikel vragen of opmerkingen hebben dan hoor ik die graag! U kunt ze als ‘comment’ achterlaten of gebruik maken van het contactformulier.

Het leuke van een contactformulier op een website is dat er daadwerkelijk personen zijn die de moeite nemen om het formulier te gebruiken. Zo krijg ik regelmatig e-mail berichten van, voor mij, compleet onbekende personen die van alles en nog wat vragen over het leven in Costa Rica. De meesten krijgen netjes een bericht terug en met sommigen correspondeer ik zelfs nog. Toch zijn er ook mensen die de meest vreemde dingen vragen. Vandaag vond ik in mijn mailbox een bericht van een niet nader te noemen persoon dat mij vroeg of het niet eng is om in Costa Rica te wonen. Eng in de zin van: er zijn daar heel veel ziektes en voor je het weet heb je malaria.

Om iedereen in Nederland dan maar meteen gerust te stellen: malaria (een infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten, zie voor meer uitleg de pagina op Wikipedia) komt in Costa Rica vrijwel niet voor. Er zijn in de afgelopen maanden enkele gevallen geconstateerd in gebieden waar vrijwel niemand woont, denk hierbij bijvoorbeeld aan boeren die land bewerken ergens diep in het regenwoud. Deze gevallen hebben iedere keer het nieuws gehaald en dat is alleen maar een bevestiging dat het met de malaria in Costa Rica heel erg meevalt.

Het Malaria Atlas Project

Zelfs als men kijkt op deze kaart van het Malaria Atlas Project dan zul je zien dat Costa Rica vrijwel helemaal malaria vrij is (ze hebben overigens ook een mooie KMZ file voor gebruik in Google Earth). Wat ik zelf opvallend vind is dat buurland Nicaragua (in het noorden) vrijwel helemaal bedolven is onder de malaria. Nu heb ik verhalen gehoord dat het daar in de bewoonde wereld ook wel meevalt, het feit blijft dat het gebied als risicovol wordt aangeduid op meerdere websites. Het lijkt alsof de mug die malaria kan overbrengen bij de grens stopt. Of zou het komen doordat Costa Rica een stuk rijker is dan Nicaragua en dus beter in staat is om een dergelijke parasiet te voorkomen, bijvoorbeeld door voorlichting maar ook door een snellere behandeling in het ziekenhuis en een actief beleid om muggen te verdelgen?

Dengue in Costa Rica

Meer aanwezig en misschien zelfs wel gevaarlijker dan malaria is dengue, oftewel knokkelkoorts (zie deze pagina op Wikipedia). Deze ziekte wordt verspreidt door muggen die graag overdag actief zijn en zich ook thuisvoelen in verstedelijkte gebieden. Mede door deze eigenschappen heeft dengue een grotere kans om zich te verspreiden. In Costa Rica is dengue voornamelijk aanwezig in het noorden en in het zuiden van het land en men ziet af en toe een dengue infectie in of rond de havenstad Limón. In het grootste gedeelte van het land heeft men (nog?) geen last van dengue.

De overheid promoot actief het bestrijden van dengue (en dus het bestrijden van muggen) om te voorkomen dat de ziekte zich teveel uitbreidt. Zo zul je bij een bezoek aan een ziekenhuis vrijwel altijd worden geconfronteerd met een affiche waarop de symptomen van dengue staan beschreven en het belang van het vernietigen van muggen. Ook op de telefoonrekening staat iedere maand een mooie tekst die je erop wijst dat het niet verstandig is om bijvoorbeeld water in oude rubberbanden te laten staan (want stilstaand water is tenslotte een perfecte bron voor muggen).

Gevaren voor de gezondheid

Om terug te komen op de gevaren voor je gezondheid in Costa Rica: ik vind het allemaal heel erg acceptabel. Waar je ook ter wereld kijkt er is altijd een reden te vinden om een plek gevaarlijk te noemen. Ik woon inmiddels bij elkaar meer dan een jaar zonder problemen in Costa Rica, ben nog geen enkele keer ziek geweest (ondanks mijn record van 26 nieuwe muggenbulten op 1 dag) en voel me ronduit kiplekker. Als je als reiziger wat algemeen bekende zaken onthoud, zoals jezelf altijd (ook overdag!) insmeren met anti muggen middel voorzien van DEET dan zul je zonder problemen weer thuis aankomen.

Oh, een kleine disclaimer voor een ieder die dit leest: bovenstaand verhaal is gebaseerd op mijn eigen ervaring. Zorg ervoor dat je voordat je op vakantie gaat naar Costa Rica op de hoogte bent van de huidige stand van zaken qua gezondheid en zorg er tevens voor dat je alle verplichte of aangeraden inentingen hebt. Kijk voor meer informatie op de website van het LCR of neem contact op met de GGD. Ik ben niet verantwoordelijk als je toch ziek wordt in Costa Rica.