Diegenen die mij via Twitter volgen zagen gisteren al een kort bericht voorbijkomen over een meer dan 100 jaar oud boek waarin in het Nederlands verslag gedaan wordt van een reis naar Costa Rica. Het boek in kwestie is “Een Reisje door de Republiek Costa-Rica” wat weer een uittreksel is uit het boek “De Aarde en haar Volken” uit 1907. Dankzij het Gutenberg Project is dit boek tegenwoordig op het internet te vinden.
Wat vooral interessant is om te lezen is hoe men destijds tegen Costa Rica aankeek. Costa Rica werd nog geschreven met een streepje tussen Costa en Rica en verder zijn er een leuk aantal ouderwetse opvatting te vinden in het boek. Opvallender vind ik dat enkele zaken die meer dan 100 jaar geleden speelden tegenwoordig nog steeds actueel lijken te zijn. Voor een ieder die interesse heeft hier een aantal interessante passages uit het boek voorzien van mijn commentaar.
Bevolking
“[Costa Rica] wordt bewoond door een bevolking, die eenigszins verschilt van de overige Spaansch-Amerikanen, en meer tot een geheel versmolten is. In sommige opzichten is Costa-Rica de modelstaat der amerikaansche republieken”.
Dit is nog steeds het geval. Wanneer men in Costa Rica de bevolking bekijkt dan valt het op dat men hier een meer Europees uiterlijk heeft, zeker als men de bewoners van de buurlanden bekijkt. In Costa Rica zul je niet zo snel een echte ‘indiaan’ of iemand die hier duidelijk van afstamt vinden.
Warm water
“Het lauwe water is vol visch, terwijl men dikwijls groote schildpadden ziet, die zich in paren, of alleen, op de golven laten wiegelen”.
Zeewater is nog steeds in Costa Rica héérlijk om in te zwemmen. Een gemiddeld strand aan de Atlantische kant doet het met zeewatertemperaturen van meer dan 24 graden toch niet verkeerd.
Buitenlanders
“In de deuren der winkels stonden overal Chineezen”.
Chinezen zijn nog steeds een vertrouwd straatbeeld in Costa Rica. Er zijn bergen Chinese restaurants te vinden met dezelfde oninspirerende namen als in Nederland: New City, Rode Draak, etcetera. Uiteraard wel vertaald in het Spaans. Daarnaast heeft Costa Rica sinds een jaar of 2 een zeer innige band met China waardoor langzaam aan het straatbeeld hier meer Chinese trekken krijgt. Zo zijn de politieauto’s Chinees en is het nieuwe stadium betaald door China (onder voorwaarde dat alleen Chinezen het stadion bouwen).
De trein
“Daar al het materiaal van de maatschappij dan ook uit één locomotief en één waggon bestaat”.
Vroeger was het spoorwegstelsel niets en tegenwoordig is het nog steeds niets. Het afgelopen jaar is er weliswaar een spoorverbinding in gebruik genomen, echt zoden aan de dijk zet het niet. De huidige treinverbinding fungeert meer als een tram en komt niet verder dan de stadsgrens.
Regen
“Het is trouwens onmogelijk, in Z. Amerika een weg zóó te onderhouden, dat hij voor voertuigen begaanbaar is, want van Mei tot October regent het, alsof de sluizen des hemels zijn doorgebroken”
Deze passage behoeft geen uitleg. Het kan in Costa Rica soms zo godsgruwelijk hard regenen :).
Vriendelijkheid
“Eer ik van mijn onderwerp afscheid neem, wil ik nog eens wijzen op de bijzonder welwillende bejegening, die vreemdelingen ten deel valt, als zij zich vestigen in Costa-Rica”
Costa Ricanen staan -terecht- nog steeds bekend om hun hartelijkheid en openheid. Men is oprecht geïnteresseerd en zal bij wijze van spreken direct de deur openen mocht dat nodig zijn. Een nadeel is dat men altijd vriendelijk wil blijven. Een afwijzing of ontkenning ziet men als onvriendelijk en zal men dus niet gauw geven. Een voorbeeld? Vraag de weg aan iemand en ze zullen je altijd de weg vertellen, zelfs als ze het niet weten. Ze verzinnen liever iets dan te zeggen dat ze geen idee hebben. Twijfel je aan een ruotebeschrijving? Vraag het gewoon nog een keer maar dan aan iemand anders.
Meer informatie?
Dit alles was slechts een klein aantal passages uit het vermakelijke boek. Lees het hele werk hier bij Project Gutenberg.
