Wonen en Werken in Costa Rica – vakantieganger.com

Sinds de aardbeving van 8 januari die voor enorm veel ellende in het land gezorgd heeft ben ik niet meer in de omgeving van het epicentrum geweest. Gisteren echter ben ik met mijn familie, die hier nu op vakantie is, naar de vulkaan Poas geweest en dat is precies de regio geweest die het zwaarst getroffen is.

Het maakt wel indruk om te zien hoe de omgeving er op dit moment bij ligt. Het is moeilijk te omschrijven maar het geeft een gevoel van treurnis maar ook van hoop. De zwaar getroffen dorpen Fraijanes en Poasito zijn duidelijk nog lang niet hersteld van de aardbeving. Overal zie je (half) ingestorte huizen, winkels waarvan alleen de voorkant nog staat en overal ligt rommel. De natuur heeft ook een gevoelige tik gehad en waar je eens door een groen wonderland reed rij je nu over een weg waarbij de wallen bruin zijn, al het groen is er met mudslides mee vanaf gegleden en waar vele bomen en planten geknakt of beschadigd op de grond liggen.

Beschadigde natuur

Het meest duidelijk voorbeeld van hoe de natuur beschadigd is is te zien vlak voor Fraijanes. Hier lag ooit een prachtige kleine waterval, net in een bocht, waar kraakhelder water uit stroomde. Naast de waterval bloeiden prachtige bomen. Inmiddels zijn de bomen vervangen door een bruine grond en stroomt de waterval in een vreemde vorm en met bruin water. Ter illustratie heb ik een foto bijgevoegd van hoe het eens was en hoe het nu is.

Het water van de rivieren in de regio is trouwens overal bruin. Tevens liggen de rivieren vol met natuurlijk puin als half afgebroken boomstammen, modder en andere rotzooi.

Het leven gaat verder

Toch zie je ook dat men weer opkrabbelt en dat het leven verder gaat. Op verschillende plekken zijn ‘noodhuizen’ te zien. An sich deprimerende houten vierkanten zonder ramen, maar voldoende om men weer te laten wonen waar men altijd gewoond heeft. De wegen zijn overal weer gerepareerd en zijn prima te berijden. Dat de vulkaan weer toegankelijk is voor bezoekers is naar mijn idee belangrijk voor de regio. Men verkoop langs de weg weer aardbeien en souvenirs en heeft zo weer wat inkomsten.

Het zal vast nog een hele poos duren voor de regio er weer bovenop is. Op de terugweg van de vulkaan naar huis heb ik enkele discrete foto’s genomen. Helaas was het weer op dat moment niet super (wat de foto’s nóg deprimerender maakt) maar het geeft een goed beeld van hoe het er nu uitziet. Wellicht dat ik binnenkort, nadat ik mijn fotoarchief heb doorgespeurd, nog wat voor/na foto’s online plaats. Alle foto’s zijn gemaakt in Poasito en Fraijanes.

• Leave a comment... (0)

Blijkbaar heeft men bij de ICE (zie ook mijn vorige artikel) een nieuwe marketingmanager aangenomen die ijverig aan het werk is gegaan om het beschadigde imago van het bedrijf wat op te vijzelen. Helaas lijkt de nieuwe manager geen kaas gegeten te hebben van … marketing.

OK, de eerste actie van de marketingmanager is geslaagd: een nieuw logo. Sinds kort is het logo wat gemoderniseerd en, eerlijk is eerlijk, het ziet er beter uit dan het wat oubollige logo dat men hiervoor aanhield. Punt gescoord dus door de marketingmanager.

Ideeën op…

Helaas waren na het nieuwe logo de ideeën blijkbaar op. Ik kan me zo voorstellen dat het team van marketingspecialisten samen om de tafel is gaan zitten en is gaan brainstormen om toch iets te kunnen doen. Een snuggere vogel die ‘ook wel eens wat met internet doet’ had gehoord van web 2.0, social networking, tweets, et cetera en bracht dit ter sprake. Iedereen werd razend enthousiast! Hoe beter de jeugd, immers de toekomst, te bereiken dan helemaal op te gaan in het web 2.0 verhaal?

Helaas was er geen geld meer om een überhippe website op poten te zetten. Gelukkig bleek de marketingafdeling niet voor een gat te vangen. Er zijn immers toch genoeg gratis alternatieven? Driftig begon men het web af te speuren.

Profielen aanmaken

De eerste marketing activiteit was snel gevonden. Wat is, naast Facebook, een populaire social community? Juist! Hi5! Men wist niet hoe snel er een profiel aangemaakt moest worden. Sinds enkele dagen is de ICE ‘eigenaar’ van dit profiel op Hi5. Helaas lijkt het woord ‘onderhouden’ te zijn verdwenen uit de bolletjes van de marketingmensjes want het profiel staat inmiddels na een paar dagen alweer vol met spam voor pokersites en andere duiste spelonken van het internet (screenshot). Wel leuk om te zien dat men direct lid is geworden van verschillende groepen, zowel pro- als anti-ice.

Maar een profiel is natuurlijk niet genoeg. Een weblog bijhouden: DAT is pas hip. Wordpress is lastig te installeren, hulp vragen is natuurlijk niet nodig en er zijn gelukkig genoeg gratis alternatieven voorhanden. Een paar muisklikken verder was de marketingafdeling in het bezit van dit fantastische weblog. Klik, klak, verhaaltje, slecht gesized fotootje erop, en klaar is ICE.

Twitter is ook modern!

En dan? Hoe blijf je in contact met je achterban? Dat kan natuurlijk maar op 1 manier: Twitter! Klik-klik, 5 minuten later heeft men ook een Twitter account aangemaakt. Direct wat professionele teksten laten maken door een tekstschrijver en twitteren maar. Het account heeft nu pakkende teksten als “Looking for people from Costa Rica!!!!” en “Finding new friends!!“. Dat gaat groot worden vertel ik je!

Een Twitter account is natuurlijk ook super handig om bij te blijven. Zo volgt ICE hun favoriete personen als 50 Cent en Demi Moore tegenwoordig met gemak.

Nu denkt men over een Facebook account na. Helaas vereist Facebook wat meer muisklikken, en erger nog: je moet daar volgens de voorwaarden je échte naam opgeven. En dat kan natuurlijk niet als bedrijf…

Te treurig voor woorden

Bovenstaande is natuurlijk wat overtrokken, maar het feit blijft hetzelfde: het gaat hier om een serieus bedrijf, met serieuze diensten en meer dan 10.000 personeelsleden. Hoe kan men zover zinken dat men met dit soort ‘kinderachtige’ praktijken aan de gang gaat? Ik ben erg benieuwd naar de motivatie. Wellicht lezen ze dit artikel zelfs nog een keer (Google Translate, kom er maar in!).

• Leave a comment... (1)

Hoeveel macht kan en mag een telecommonopolist hebben? Gisteren heeft de directeur van de ICE, de telecom monopolist, besloten om geen geld te betalen aan SUTEL (de lokale versie van de OPTA). Door deze beslissing zit Sutel nu zonder geld en dat betekend dat de opening van de markt weer een stukje verder weg is.

Een stukje achtergrondinformatie is hier wel op zijn plaats denk ik. In Costa Rica heeft men op dit moment slechts 1 telecom leverancier genaamd ICE (spreek uit als ‘ie-se’, niet als ‘ijs’). Zij zijn de enigen die zowel vaste als mobiele telefonie leveren en je kunnen voorzien van een aansluiting op het internet. Voor internet zijn er ‘alternatieven’ als RACSA beschikbaar, maar die zijn 100% eigendom van ICE en dus niet echt onafhankelijk (hoewel men hard schreeuwt dat ze het wel zijn).

Sutel: de costa ricaanse versie van de opta

Sinds de goedkeuring van de TLC, een vrijhandelsverdrag met o.a. de Verenigde Staten, is het de bedoeling dat de monopolie verdwijnt en dat de markt open gaat voor andere partijen. Om dit proces in goede banen te leiden heeft de overheid SUTEL in het leven geroepen. SUTEL is een organisatie die vergelijkbaar is met de OPTA in Nederland en toezicht moet gaan houden op de telecommarkt. Een van de taken van SUTEL is het verlenen van vergunningen aan (nieuwe) bedrijven die zich op de markt willen gaan begeven. Zonder vergunning mag je hier de markt niet betreden.

Vreemd genoeg is er ooit ergens besloten (en als iemand me de details kan geven: graag) dat SUTEL gefinancierd moest gaan worden door ICE. Het is begrijpelijk dat de personen die werken voor SUTEL dit niet gratis doen en dat er ook een kantoor e.d. beschikbaar moet zijn. Gisteren heeft ICE echter besloten om niets (meer) te betalen. Dit betekend dat SUTEL (tijdelijk) stopt met functioneren en dat de personeelsleden naar huis kunnen omdat ze geen salaris ontvangen. Dit betekend ook dat alle bedrijven die op dit moment een aanvraag voor een vergunning hebben lopen, bijvoorbeeld CRISP, een halt toegeroepen is. Voorlopig zit een vrije telecommarkt er in Costa Rica niet in.

Hoe nu verder?

De overheid heeft bij monde van minister Rodrigo Arias laten weten dat het geld ergens anders vandaan gehaald moet worden, al wist hij nog niet waarvandaan. Het liefst ziet hij een oplossing voor het conflict en dus dat de ICE alsnog betaald. Klein detail: de overheid is 100% eigenaar van de ICE dus persoonlijk zie ik het probleem niet om ze te dwingen het bedrag over te maken. Helaas lijkt het zo niet te werken.

ICE knijpt nu natuurlijk de handen dicht. Zij blijven monopolist en hoeven de komende maanden (weer) niet te vrezen voor concurrentie. Wat ik niet snap is hoe zij aan zoveel macht komen dat zij in hun eentje een hele wet kunnen frustreren, inmiddels meer dan 2 jaar lang…

• Leave a comment... (0)

Nog iets meer dan 2 weken en dan begint officieel het nieuwe orkaanseizoen dat loopt tot 30 november 2009. Dit komt overeen met het regenseizoen in Costa Rica. De orkanen zelf bereiken gelukkig zelden Costa Rica.

Wel heeft men hier vaak last van de orkanen en soms brengen ze zelf ronduit veel overlast met zich mee. Vorig jaar bijvoorbeeld begon op 29 mei de tropische storm Alma (zie dit weblog artikel van vorig jaar) en die zorgde voor een hele hoop regen. Die storm heeft uiteindelijk ook 2 personen het leven gekost en voor circa $25 miljoen aan schade aangericht.

Een bijna normaal orkaanseizoen

Voor 2009 is een “bijna normaal” orkaanseizoen voorspeld. Concreet betekend dit dat er 12 tropische stormen en 6 orkanen (waarvan 2 van de categorie 3 of hoger) verwacht worden in het hele gebied (en dat is groot!). Voor Costa Rica zelf zijn er geen voorspellingen gedaan of zelfs te doen. Het is afwachten wat het regenseizoen ons dit jaar gaat brengen.

Uiteraard zal ik op mijn weblog zo snel mogelijk verslag doen wanneer er iets te melden is. Mensen die geïnteresseerd zijn in snelle en korte updates kunnen mij ook volgen via Twitter.

• Leave a comment... (1)