Theater Melico Salazar
Het is bijna 2 weken geleden geweest dat hier voor het laatst een update is verschenen. Sinds het begin van deze website heb ik gemiddeld 1 bericht per 4 dagen gepost. Helaas heb ik dat dus niet vol kunnen houden.
Een van de redenen hiervoor is mijn aankomende bruiloft. Over minder dan een week ben ik getrouwd en dat is natuurlijk geweldig. Bij een trouwerij komt (ook in Costa Rica) heel wat kijken en dus ben ik de afgelopen weken razend druk geweest. Gelukkig heb ik vandaag wat tijd gevonden om een artikel te schrijven over mijn theater bezoek van gisteren. Wellicht verschijnen er deze week nog 2 artikelen en daarna blijft het weer een poosje stil. De reden is bekend nu ;).
Naar het theater
Geheel onverwacht kregen Laura en ik gisteren 2 kaartjes in onze handen geduwd voor een theatervoorstelling. Via-via had de zus van Laura deze kaartjes eerder gekregen maar zij had helaas geen tijd om te gaan. Gelukkig hadden Laura en ik nog niets gepland en dus hebben wij de kaartjes gretig geaccepteerd!
Nadat wij onszelf vlug hadden omgekleed en wat te eten naar binnen hadden gewerkt zijn we richting de binnenstad van San José vertrokken. Helaas was het theater niet het beroemde Teatro Nacional maar het minder bekende (maar niet minder mooie) Teatro Popular Melico Salazar. Dit theater is voor het eerst in gebruik genomen in 1928 en dat voel je. De sfeer zowel buiten als binnen is geheel anders dan in bijvoorbeeld een van de moderne theaters in Almere. Voor een foto van het buitenaanzicht kun je hier klikken en een foto van de binnenzijde staat hier. Helaas kon ik zelf geen foto’s maken omdat ik geen camera had meegenomen én omdat fotograferen niet was toegestaan.
De voorstelling van de avond was “Del patio al tablao” (check de affiche hier), een dansshow met alleen maar flamenco dansen. Gedurende deze show werden er 3 soorten “periode’s” van de flamenco belicht: de beginperiode, 1920 – 1960 en het huidige flamenco dansen. De muzikale begeleiding werd gedaan door 4 muzikanten die absoluut weten waar ze mee bezig zijn. Zelfs met slechts 2 gitaren wisten ze de ene swingende klank na de andere de zaal in te slingeren. Gedanst werd er door meer dan 75 verschillende danser(s)(essen) en dat deden ze vol overgave. Het is absoluut mooi om te zijn hoe een goede flamenco eruit hoort te zien.
Na iets meer dan 2 uur was de voorstelling ten einde en konden we huiswaarts keren. Gelukkig stroomde het aanwezige publiek vloeiend weg en waren er nergens opstoppingen. De auto hadden we voor de deur kunnen parkeren (á 2.000 colones, te betalen aan de dakloze “bewaker”) en ondanks de drukte(!) in de binnenstad waren we met een uurtje thuis. Een geslaagde avond en absoluut voor herhaling vatbaar!
Post a comment