Queridos lectores de nuestro sitio web, les deseamos una muy Feliz Navidad.
Que el amor de Dios los colme de bendiciones, dicha y paz en esta fecha tan especial a ustedes y sus familias. Esperamos su fiel compañía en nuestro sitio en el próximo año, porque vendrán temas qua atraerán su interés.
- Laura
In Costa Rica kennen ze geen straatnamen (ok, in het centrum van San José hebben ze calles en avenidas maar dat is het dan ook wel) en dus kun je je voorstellen dat post rondbrengen geen gemakkelijke opgave is. De meeste inwoners van Costa Rica hebben dus ook een ‘postbus’ in het postkantoor(tje) van de wijk waarin ze wonen. Deze postbussen zijn kleine vakjes voorzien van een nummer, en het zijn er enorm veel. Het leven van een postbode is dus vrij makkelijk: post sorteren en in de juiste vakjes stoppen. That’s it!
Helaas lijkt het de laatste tijd finaal mis te gaan met de post. Kaarten en ander soort post verstuurd vanuit Nederland komt niet, of enorm vertraagd aan. Ook keert er regelmatig post terug naar Nederland (mits er natuurlijk een afzender op staat) voorzien van een stempel ‘apartido perdido’, wat betekend dat de postbus niet meer bestaat. Het idiote is dat het niet altijd gebeurt en de administratie in het postkantoor lijkt in orde te zijn. Na het indienen van een klacht, voorzien van bewijsmateriaal, krijg je slechts de reactie ‘het is druk’. En dat laatste slaat niet echt ergens op en is gewoon een dooddoener.
Laura en ik proberen nu te achterhalen waar de post blijft, welke route de post volgt en of we misschien bij een ander postkantoor terecht kunnen (we vertrouwen ze hier niet). Tot die tijd is het raadzaam om even niets naar ons op te sturen, hoe jammer dat ook is…
Eindelijk weer eens een weblog update voor iedereen in Nederland die mijn avonturen volgt :). Zoals wel bekend ben ik inmiddels weer in Costa Rica aangekomen en deze keer niet voor 3 maanden maar voor onbepaalde tijd :D.
De vlucht naar Costa Rica is zonder problemen verlopen. Op Schiphol werd nog wel even met fronsende wenkbrauwen naar mijn grote hoeveelheid insuline gekeken (en echt allemaal in de handbagage) maar uiteindelijk kon ik zonder problemen doorlopen. De eerste vlucht met Delta van Amsterdam naar Atlanta ging prima. De zitplaatsen bij Delta vond ik aan de krappe kant maar ach, ze hebben me toch maar mooi binnen 10 uur naar Atlanta gebracht.
De luchthaven van Atlanta vond ik een onding. Onduidelijke informatie, zeker over vertrekkende vluchten en gewoon een ronduit saai winkelaanbod. Uiteindelijk heb ik dan ook niets anders gedaan dan een aantal afleveringen van Futurama kijken. Ook heb ik geprobeerd te bellen met Costa Rica, wat me een zoektocht naar een betaaltelefoon (want: mobiel werkte niet) en een hoop hoofdpijn heeft opgeleverd.
Vanuit Atlanta was het slechts 3 en een half uur naar Juan Santamaria Airport, de luchthaven van Costa Rica. Hier ben ik inmiddels dusdanig vaak geweest dat ik deze wel kan dromen. Zoals voorheen ook deze keer geen problemen en met een uurtje stond ik buiten en kon ik Laura in mijn armen sluiten :D.
De afgelopen dagen hebben we weinig spannends gedaan. Het weer is heerlijk en dat nodigt uit tot een verblijf in het park. En dat hebben we dan ook gedaan. Lekker met een drankje, wat ijsjes en leesvoer in het park vertoeven blijft uniek in december! Daarnaast zijn de koffers inmiddels uitgepakt en is alles netjes opgeborgen. De eerste boodschappen zijn gedaan en alle netsnoeren zijn vervangen door Amerikaanse modellen (en dus geen gehannes meer met brakke verloopstekkers).
Morgen liften we mee naar een plaatsje genaamd Nosara om 3 dagen te genieten van de stranden daar. Het ligt in een gebied vol met prachtige stranden (voor de kenners: in de provincie Guanacasta, peninsula Nicoya) en dat gaat dus genieten worden! Zodra ik weer terug ben zal ik proberen een update neer te zetten voorzien van (enkele kleine) foto’s.
- Tamar