Costa Rica zoals het vroeger was

Posted on March 17th, 2010 in Algemeen by Tamar

Diegenen die mij via Twitter volgen zagen gisteren al een kort bericht voorbijkomen over een meer dan 100 jaar oud boek waarin in het Nederlands verslag gedaan wordt van een reis naar Costa Rica. Het boek in kwestie is “Een Reisje door de Republiek Costa-Rica” wat weer een uittreksel is uit het boek “De Aarde en haar Volken” uit 1907. Dankzij het Gutenberg Project is dit boek tegenwoordig op het internet te vinden.

Wat vooral interessant is om te lezen is hoe men destijds tegen Costa Rica aankeek. Costa Rica werd nog geschreven met een streepje tussen Costa en Rica en verder zijn er een leuk aantal ouderwetse opvatting te vinden in het boek. Opvallender vind ik dat enkele zaken die meer dan 100 jaar geleden speelden tegenwoordig nog steeds actueel lijken te zijn. Voor een ieder die interesse heeft hier een aantal interessante passages uit het boek voorzien van mijn commentaar.

Bevolking

“[Costa Rica] wordt bewoond door een bevolking, die eenigszins verschilt van de overige Spaansch-Amerikanen, en meer tot een geheel versmolten is. In sommige opzichten is Costa-Rica de modelstaat der amerikaansche republieken”.

Dit is nog steeds het geval. Wanneer men in Costa Rica de bevolking bekijkt dan valt het op dat men hier een meer Europees uiterlijk heeft, zeker als men de bewoners van de buurlanden bekijkt. In Costa Rica zul je niet zo snel een echte ‘indiaan’ of iemand die hier duidelijk van afstamt vinden.

Warm water

“Het lauwe water is vol visch, terwijl men dikwijls groote schildpadden ziet, die zich in paren, of alleen, op de golven laten wiegelen”.

Zeewater is nog steeds in Costa Rica héérlijk om in te zwemmen. Een gemiddeld strand aan de Atlantische kant doet het met zeewatertemperaturen van meer dan 24 graden toch niet verkeerd.

Buitenlanders

“In de deuren der winkels stonden overal Chineezen”.

Chinezen zijn nog steeds een vertrouwd straatbeeld in Costa Rica. Er zijn bergen Chinese restaurants te vinden met dezelfde oninspirerende namen als in Nederland: New City, Rode Draak, etcetera. Uiteraard wel vertaald in het Spaans. Daarnaast heeft Costa Rica sinds een jaar of 2 een zeer innige band met China waardoor langzaam aan het straatbeeld hier meer Chinese trekken krijgt. Zo zijn de politieauto’s Chinees en is het nieuwe stadium betaald door China (onder voorwaarde dat alleen Chinezen het stadion bouwen).

De trein

“Daar al het materiaal van de maatschappij dan ook uit één locomotief en één waggon bestaat”.

Vroeger was het spoorwegstelsel niets en tegenwoordig is het nog steeds niets. Het afgelopen jaar is er weliswaar een spoorverbinding in gebruik genomen, echt zoden aan de dijk zet het niet. De huidige treinverbinding fungeert meer als een tram en komt niet verder dan de stadsgrens.

Regen

“Het is trouwens onmogelijk, in Z. Amerika een weg zóó te onderhouden, dat hij voor voertuigen begaanbaar is, want van Mei tot October regent het, alsof de sluizen des hemels zijn doorgebroken”

Deze passage behoeft geen uitleg. Het kan in Costa Rica soms zo godsgruwelijk hard regenen :).

Vriendelijkheid

“Eer ik van mijn onderwerp afscheid neem, wil ik nog eens wijzen op de bijzonder welwillende bejegening, die vreemdelingen ten deel valt, als zij zich vestigen in Costa-Rica”

Costa Ricanen staan -terecht- nog steeds bekend om hun hartelijkheid en openheid. Men is oprecht geïnteresseerd en zal bij wijze van spreken direct de deur openen mocht dat nodig zijn. Een nadeel is dat men altijd vriendelijk wil blijven. Een afwijzing of ontkenning ziet men als onvriendelijk en zal men dus niet gauw geven. Een voorbeeld? Vraag de weg aan iemand en ze zullen je altijd de weg vertellen, zelfs als ze het niet weten. Ze verzinnen liever iets dan te zeggen dat ze geen idee hebben. Twijfel je aan een ruotebeschrijving? Vraag het gewoon nog een keer maar dan aan iemand anders.

Meer informatie?

Dit alles was slechts een klein aantal passages uit het vermakelijke boek. Lees het hele werk hier bij Project Gutenberg.

Warmste Februari in 32 jaar in Costa Rica

Posted on March 15th, 2010 in Algemeen, Weer by Tamar

Net als in de hele wereld in ook in Costa Rica het klimaat een veelbesproken onderwerp. Ik reken mijzelf tot de klimaatsceptici en hecht weinig waarde aan alle paniek die men zaait over de opwarming van de aarde en of dit door ons mensen is veroorzaakt of niet. Toch kan ik er niet omheen dat het klimaat anders is dan jaren geleden. Zo ook in Costa Rica.

Vandaag presenteerde het IMN, zeg maar het KNMI van Costa Rica, enkele opvallende cijfers met betrekking tot het weer in Costa Rica. Het is steeds warmer aan het worden en men verwacht ook steeds meer regen. Hieronder enkele interessante feiten uit het onderzoek:

- Februari 2010 was de warmste Februari in 32 jaar;

- Afgelopen zaterdag was de warmste dag in San José van de afgelopen 12 jaar;

- De verwachte maximum temperatuur in San José voor de maanden Maart en April is 33.5 graden.
Normaal gesproken is de maximum temperatuur 28.2 graden. Laura en ik wonen in San Rafael de Alajuela waar de temperatuur over het algemeen een graad of 4 hoger ligt dan in San José. Dat zijn dus pittige maximum temperaturen;

- De verwachte maximum temperatuur in Liberia voor de maanden Maart en April is 38.5 graden. Normaal gesproken is de maximum temperatuur 35.6 graden;

- In 2010 verwacht men tot wel 20% meer regen dan in 2009. Helaas worden er geen hoeveelheden neerslag in het artikel genoemd maar ik weet uit ervaring dat er op sommige momenten in 2009 toch verdomd veel water uit de lucht kwam vallen. Een toename van 20% lijkt me een flinke hoeveelheid water.

Infrastructuur

Ik ben benieuwd wat dit allemaal met de infrastructuur van Costa Rica zal doen. Zo heeft de nieuwe (en prachtige) snelweg enkele passages waar men langs 2 muren van ‘grond’ heen gaat. Het ziet er allemaal niet al te stevig uit en ik ben dan ook bang dat een groot gedeelte in zal gaan storten de komende maanden. Ook heeft het asfalt in Costa Rica flink te lijden van het klimaat. De zon maakt het warm en week (waarna vrachtwagen en bussen hun destructieve werk kunnen uitvoeren) en de regen spoelt vaak hele stukken weg.

Regenseizoen

Tot nu toe is het bij ons thuis vrij droog gebleven op een enkele druppel na. Het regenseizoen moet duidelijk nog beginnen. Volgens het IMN gaat dat nog wel even duren. Men verwacht de eerste forse regenbuien pas in Mei. Ik ben benieuwd hoe het zich allemaal gaat ontvouwen dit jaar. Tot nu toe geniet ik nog iedere minuut van het droge seizoen en de hoge temperaturen. Gisteren bijvoorbeeld heb ik met Laura een wandeling gemaakt door een park in de buurt van onze woning. De buitentemperatuur was om 9 uur ’s avonds nog een aangename 24 graden.

Nieuwe immigratiewet in Costa Rica

Posted on February 19th, 2010 in Algemeen by Tamar

In Costa Rica wonen veel ‘eeuwige toeristen’, personen die iedere 3 maanden een paar dagen de grens oversteken om zo aan een nieuw toeristenvisum te komen. Deze truc was altijd redelijk eenvoudig en succesvol en zorgde ervoor dat men jarenlang in Costa Rica kon blijven wonen. De overheid heeft echter besloten dat deze eeuwige toeristen aangepakt moeten worden en heeft dan ook een wet ondertekend die op 1 Maart 2010 actief zal worden.

In deze nieuwe wet worden er verschillende pogingen gedaan om de eeuwige toeristen aan te moedigen een andere vorm van verblijfsvergunning te zoeken (zoals een residente permanente, zoals ik zelf heb). Een van de manieren waarop men dit wel doen is door te verbieden dat men 2 keer achter elkaar naar hetzelfde buurland kan reizen voor een visum. Men moet dus nu verplicht 1 maal naar Panama en 1 maal naar Nicaragua. Voor diegenen die in de Centrale Vallei wonen is dat niet zo’n probleem, diegenen die vlak bij de grens wonen krijgen het hier moeilijker mee. Voor $100 kan men ook op een kantoor het visum verlengen, maar men moet dan wel kunnen aantonen dat men voldoende financiële middelen heeft om hier 3 maanden te verblijven. Omdat je als toerist hier niet mag werken kun je dus geen werkgeversverklaring overhandigen om dit aan te tonen.

Toeristenvisum verlengen

Verder kan een toeristenvisum slechts 3 keer verlengt worden. Daarna moet men minimaal 15 dagen het land uit. Dit is een vrij zware eis, wetende dat een groot deel van de eeuwige toeristen hier in Costa Rica -al dan niet legaal- werkt. Een werkgever zal er niet om staan te springen een werknemer ieder jaar 15 vakantiedagen te geven (11 dagen is het gemiddelde aantal vakantiedagen dat een Costa Ricaan heeft).

Tot slot zijn er ook een aantal eisen opgenomen in de nieuwe wet voor mensen als ik die al wel een verblijfsvergunning hebben. Zo zullen ‘wij’ moeten meebetalen aan het Costa Ricaanse ziekenfonds. Nu doe ik dit al omdat ik dat a) eerlijk vind en b) een prettig gevoel vind geven dat als er wat gebeurt ik niet direct naar een stervensduur privé ziekenhuis gereden zal worden, maar de meesten hebben hier totaal geen behoefte aan.

Illegaal verblijf

Personen die denken dat het allemaal wel mee zal gaan vallen zullen het misschien pijnlijk gaan voelen als ze gesnapt worden met een verlopen visa. Er wordt binnenkort een nieuw politie onderdeel gecreëerd dat zich speciaal gaat toeleggen op het opsporen van mensenhandel en illegaal verblijf in Costa Rica. Mocht men gesnapt worden dan volgt een fikse boete en men mag Costa Rica 3 keer het aantal dagen dat men te lang hier was het land niet meer betreden. 2 Weken te lang in Costa Rica kan dus een inreisverbod voor 1,5 maand betekenen.

Hoe de nieuwe wet zich gaan ontwikkelen en of het daadwerkelijk een verschil maakt zullen we moeten afwachten. Persoonlijk vind ik het een goede ontwikkeling, al ken ik zelf ook een aantal ‘eeuwige toeristen’ die door de nieuwe wet mogelijk in de problemen komen. Voor mij maakt het allemaal weinig uit. Mijn cedula is geldig tot 2012 :).

Een boete van een corrupte agent?

Posted on February 17th, 2010 in Algemeen by Tamar

Tijd: 09.28
Lokatie: tussen de brug over de Rio Tarcoles en Jaco, Costa Rica

Met een vaartje dat rond de 90 KM/h ligt ben ik samen met mijn ouders op weg naar Manuel Antonio. Vlak na het passeren van de brug over de Río Tarcoles duikt er ineens een trafico, een agent van de verkeerspolitie, op die mij richting de kant van de weg stuurt. Het is duidelijk: ik ben staande gehouden. Waarvoor is me dan nog een raadsel, al heb ik het vermoeden dat het door de snelheid komt, die lag immers 10 KM/h hoger dan de maximale snelheid van 80 KM/h. De agent nadert mijn raampje, dat vanwege de warmte toch al helemaal naar beneden is, en stelt zich voor. “U reed te hard meneer”. En wie ben ik om dat te ontkennen?

“Inderdaad meneer agent, ik reed ongeveer 10 kilometer boven te toegestane snelheid”.
“U reed 87 kilometer”.
“Dat kan kloppen”, ontkennen heeft geen zin en de boetes zijn zo laag dat het de moeite niet eens waard is.
“Weet u dat de maximale snelheid hier 60 kilometer per uur is? Dat is een boete van bijna 20.000 colones”.
“Nee meneer agent, naar mijn idee is de maximale snelheid hier 80 kilometer per uur”.
“Rijbewijs graag”.

Ik overhandig de agent mijn Costa Ricaanse rijbewijs en wacht vol spanning af. Hij fronst wat, blijkbaar verwachtte hij niet een Costa Ricaans rijbewijs aan te treffen in een auto met 3 Nederlanders. Om zeker van zijn zaak te zijn vraagt hij ook mijn cedula, mijn identiteitsbewijs in Costa Rica.

“De maximale snelheid is hier 60 kilometer per uur, en een stuk hiervoor zelfs 40. U moet deze boete betalen”.
“OK, ik blijf bij mijn mening dat het hier 80 is, maar schrijf dan die boete maar uit zodat ik die bij de bank kan betalen”.
“Hmmm, als de maximale snelheid hier 80 KM/h was geweest dan reed u nog steeds te snel. De boete zou dan 10.000 colones zijn”.
“Ook prima, geef me die boete dan maar dan betaal ik die later bij de bank”.

Inmiddels begin ik te beseffen dat de agent geen boete uit wil schrijven. Een officiële boete kan hij immers niet in zijn zak steken. Ineens begint de agent over hele andere zaken te praten. Misschien beseft hij dat ik weet hoe het in Costa Rica werkt en dat híj in de problemen komt als ik hem rapporteer.

“Wie zijn dat bij u in de auto?”
“Mijn ouders, toeristen uit Nederland”
“Waar gaan jullie naartoe?”
“Manuel Antonio meneer”
“Waar en waarom woon je precies in Costa Rica?”
“San Rafael de Alajuela. En ik woon hier omdat ik met een tica getrouwd ben. Zij werkt in San José bij een advocatenkantoor”.

De agent besluit dat hij geen verder risico wil nemen, misschien was de opmerking over het advocatenkantoor voldoende, en laat ons gaan.

“Volgende keer beter oppassen. U reed overduidelijk te hard”.
“OK, ik zal mijn snelheid aanpassen”.
“Prettige dag verder”.

Helaas zullen de meeste toeristen door een dergelijke agent dusdanig geïmponeerd raken dat ze met plezier de boete betalen. Het is triest maar waar dat er in Costa Rica, ondanks pogingen van de overheid om het de kop in te drukken, nog steeds corrupte agenten op straat te vinden zijn. Gelukkig is het de agent deze keer niet gelukt om wat geld in zijn zak te steken.

Next Page »