Een monopolie: vloek of zegen?

Posted on August 5th, 2008 in Algemeen by Tamar

In Costa Rica heeft de overheid op vele vlakken een monopolie. Langzaam maar zeker worden deze echter afgebroken en gaat de markt open voor andere partijen. Of dit uiteindelijk goed is voor de consument valt nog te bezien. In dit artikel ga ik wat dieper in op een belangrijke monopolie die binnenkort niet meer bestaat: telecom.

De telecommarkt in Costa Rica is op dit moment eenvoudig te onderscheiden in vaste & mobiele telefonie en internetdiensten. De vaste & mobiele telefonie diensten worden geleverd door het Instituto Costarricense de Electricidad, kortweg ICE (spreek uit als ie-se, en niet als het Engels woord ice) genoemd. Dit staatsbedrijf heeft een enorm slechte reputatie als het gaat om service, klantvriendelijkheid en beschikbaarheid van de diensten. Maar is het allemaal zo slecht?

De slechte kanten van de ICE

In eerste instantie zou men denken van wel. Bijna iedere inwoner van Costa Rica heeft zó’n hekel aan de ICE dat men vaak de positieve kanten die dit monopolie biedt niet meer ziet. Omdat men vaak ook niet weet hoe het er in andere landen aan toe gaat is het eveneens makkelijk om kritiek te leveren. Veel van de kritiek is terecht, neem bijvoorbeeld het feit dat het aanvragen van een (nieuw) mobiel nummer is zo goed als onmogelijk is. Er worden slechts mondjesmaat nieuwe nummers verstrekt en die zijn op dat moment alleen te verkrijgen door naar een van de servicekantoren te gaan en daar uren in de rij door te brengen in de hoop dat je een nummer te pakken krijgt. Vergelijk dat maar eens met een van de vele winkels in Nederland waar je binnen loopt en 10 minuten later met een gloednieuwe telefoon én nummer weer naar buiten wandelt. Een wereld van verschil die een hoop frustratie met zich meebrengt.

Ook het verkrijgen van een vast nummer verloopt niet zo makkelijk. Deze zijn al jaren zo goed als op en dus simpelweg niet verkrijgbaar. Mocht je gaan verhuizen dan moet je hopen dat in je nieuwe woning al een telefoonaansluiting ligt. Omdat het verhuizen van telefoonlijnen niet mogelijk is hoef je niet bang te zijn dat de vorige eigenaar de lijn heeft meegenomen. Hét grote nadeel: verhuizen is niet mogelijk omdat het simpelweg niet mogelijk is om de gegevens die eenmaal zijn ingevoerd aan te laten passen. De telefoonaansluiting in de nieuwe woning zal dan ook rustig op naam van de vorige bewoner blijven staan. Zolang je de rekening maar betaald is er niets aan de hand.

Telefoons kopen kan in Costa Rica op bijna iedere straathoek. Net als in Nederland wil iedereen, van lokale pimp tot geslaagde zakenman, een hippe mobiel in zijn broekzak voelen. Ook hier zit echter een klein pijnpuntje: de ICE hanteert een lijst van goedgekeurde mobiele toestellen. Mocht je een toestel weten te bemachtigen dat niet door de ICE is goedgekeurd dan kun je zo goed als fluiten naar hulp mocht je die ooit nodig hebben. Netwerkproblemen en een iPhone? Forget about it, ze gaan niet eens naar je luisteren.

Tot slot is het niveau van de service in zijn algeheel bedroevend laag. De servicekantoren zijn vaak vol met mensen, men werkt er niet al te vlot door en na sluitingstijd wordt je zonder pardon op straat gezet. De service aan de telefoon is al niet anders en het beste dat je kunt doen is genieten van de wachtmuziek.

Voordelen van een monopolie

Maar wat zijn de voordelen dan van een monopolie door de overheid?

Allereerst en uitermate belangrijk: de kosten. De overheid reguleert de prijzen en wil dat mobiele telefonie voor vrijwel iedereen toegankelijk is. In vergelijking met de rest van de wereld, en zelfs met de buurlanden van Costa Rica, kost een mobiel abonnement vrij weinig.

Verschillende abonnementen? Belbundels? SMS sparen? Minuten meenemen naar de volgende maand? Niets van dit alles is mogelijk. Is dat erg? Nee. Het maakt het leven, en de rekening, een stuk eenvoudiger. Een mobiel abonnement kost bij de ICE 2899 colones (zo’n 3,40 euro). Hier komt nog wel 80 colones bij als bijdrage voor het in stand houden van het noodnummer 911. Voor deze krappe 3,5 euro mag je 60 minuten gratis bellen waarbij er geen onderscheid wordt gemaakt tussen vaste en mobiele nummers. Ga je over deze 60 minuten heen dan betaal je op een werkdag tussen 7 uur in de ochtend en 7 uur in de avond 30 colones (bijna 4 cent) per minuut en daarbuiten 23 (2,5 cent). SMSen doen ze in Costa Rica bijna voor niets. Per bericht mag er 1,5 colon afgetikt worden (dat is serieus 1/5 van een eurocent. Oftewel: 5 SMS berichten kost je 1 eurocent).Alleszins schappelijke prijzen!

Technische ontwikkelingen

Qua technische ontwikkelingen loopt Costa Rica niet ver achter op de rest van de wereld. Men heeft dan weliswaar, naar het GSM netwerk, nog een oud op TDMA gebaseerd netwerk in dienst toch worden er voldoende diensten geboden. MMS bijvoorbeeld werkt prima in heel Costa Rica. Ook GPRS is beschikbaar (de kosten bedragen 3,5 euro per maand voor een abonnement zonder datalimiet).

Dan is er nog het voordeel van aanwezigheid. Niet iedereen in Costa Rica kan of wil zijn zaken via het internet regelen. Dankzij de overheid heeft de ICE tot in de verste uithoeken van het land kantoren waar men terecht kan voor diverse zaken. Als de overheid straks geen monopolie meer heeft dan zullen veel van deze kantoren verdwijnen wegens het niet rendabel genoeg zijn.

Internet in Costa Rica

Tot zover de vast & mobiele telefonie. De andere tak van de telecom branche is het internet. Om een voor mij onduidelijke reden heeft de overheid hier een soort rookgordijn om de dienstverlening getrokken. Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat er verschillende bedrijven actief zijn die allemaal hun eigen diensten lijken te verkopen. Als men echter verder kijkt dan ziet men dat alle bedrijven eigendom zijn van de overheid of, verplicht, gebruik maken van het netwerk van de overheid.

Om een overzicht te geven: xDSL wordt aangeboden via een tweetal providers, de ICE en RACSA. Beiden opereren volledig onafhankelijk van elkaar volgens de eigen berichtgeving. Toch is RACSA voor 100% eigendom van ICE en ICE weer van de overheid. Om deze bedrijven te omzeilen zou men denken in zee te kunnen gaan met een van de kabelinternetaanbieders zoals Amnet. Ook hier komt weer een helaas om de hoek kijken. Amnet levert dan weliswaar het laatste stukje coax naar de woonkamer, vanaf de wijkcentrale gaat al het verkeer het netwerk van RACSA op.

Over het internet, de prijzen en de dienstverlening kan ik nog uren doorgaan maar dat zal ik omwille dan de lengte van dit artikel niet doen.

Conclusie

Inmiddels weet men zeker dat de markt voor telecom opengebroken wordt. Er staan verschillende partijen te dringen om zowel mobiele telefonie als internetdiensten op de markt te brengen. Of het er allemaal beter van wordt zal de tijd moeten uitwijzen, al vermoed ik zelf van wel. In ieder geval gaat Costa Rica op dit vlak een spannende en interessante tijd tegemoet.

Moorden en crackverslaafden

Posted on August 4th, 2008 in Algemeen by Tamar

Treurig nieuws deze week in de dagbladen: het aantal moorden is het afgelopen halfjaar schrikbarend gestegen en het aantal gearresteerde crack verslaafden is inmiddels meer dan 100.000 personen in het afgelopen jaar.

Werden er in de eerste helft van 2007 slechts 152 moorden geregistreerd, dit jaar zit Costa Rica al op 202 moorden.

Moorden in Costa Rica

202 Moorden in slechts 6 maanden tijd en in een land met 4,3 miljoen inwoners is natuurlijk enorm en niet iets dat men vrolijk stemt. De meeste toeristen hebben geen last van deze vorm van criminaliteit maar voor de lokale bevolking begint het een probleem te worden. Helaas beginnen steeds meer mensen zich, legaal of illegaal, te bewapenen tegen het stijgende aantal misdrijven die gepaard gaan met geweld. Dankzij de relatieve eenvoud waarmee men wapens kan bemachtigen is dit ook geen probleem. Vervaarlijk uitziende messen, machetes en boksbeugels zijn vrij te koop (zelfs bij de 24 uurs winkels, handig als je nog even wraak wilt nemen maar geen wapen bij de hand hebt) en voor de wat gevaarlijkere vuurwapens moet je iets meer moeite doen maar het feit dat het je ze kan bezitten is natuurlijk al een niet zo fijne gedachte.

Van de 202 moorden is bijna 70% met een vuurwapen gepleegd. In 184 gevallen was het slachtoffer man. Om maar even door te gaan met de statistieken: 78 moorden zijn het resultaat van meningsverschillen, wraak of uitstaande schulden; 40 moorden zijn gepleegd terwijl de dader zich bezig hield met een ander strafbaar feit (inbraak, overal, etc) en 12 moorden zijn gepleegd door de slachtoffers van een strafbaar feit en vallen onder de categorie zelfverdediging.

Opvallend is om te zien dat van de 12 moorden die uit zelfverdediging zijn gepleegd geen enkele dader veroordeeld is (er is zelfs niemand voor gearresteerd!). Men is hier bij justitie blijkbaar van mening dat zelfverdediging je goed recht is.

Nederland, moordland?

Een poos geleden schijnt de Panorama in Nederland ook een schokkend artikel te hebben geplaatst onder de noemer ‘Nederland Moordland’. Als je de cijfers van dat artikel erbij pakt zie je dat er in Nederland in de eerste 6 maanden van 2008 slechts 90 moorden zijn gepleegd. Overduidelijk een stuk minder dan hier. Wel opvallend is dat de slachtoffers in Nederland vaker vrouw dan man zijn.

Crackgebruik loopt de spuigaten uit

Treurig nieuws is ook dat het gebruik van crack inmiddels de spuigaten uit begint te lopen. De afgelopen 8 maanden zijn er 100.000 gebruikers gearresteerd wegens het gebruik van deze drug en men schat dat er 200.000 personen verslaafd zijn, ondanks dat hier nooit gedegen onderzoek naar gedaan is. Dankzij al deze verslaafden neemt de onveiligheid in de binnenstad van San José flink toe. Het afgelopen jaar zijn er in de binnenstad meer dan 5000 berovingen geweest die gepleegd zijn door gebruikers van drugs.

Het openbaar ministerie (OIJ) heeft vandaag laten weten dat de hoeveelheid in beslag genomen crack nog nooit zo hoog is geweest als in het afgelopen jaar. Het probleem is alleen dat de hoeveelheid verslaafden nog veel sneller toeneemt. Deze verslaafden doen alles om maar aan hun stukje drugs te komen en gaan daarbij geweld niet uit de weg. ‘Ze respecteren niets of niemand’ aldus een woordvoerder van het OIJ. Uit een onderzoek van het OIJ is ook gebleken dat de verslaafden uit alle sociale lagen komen. Zo zijn er onder de crackverslaafden (voormalige) leraren, architecten, advocaten en zelfs dokters aangetroffen.

Geruststellende woorden

Ondanks al deze problemen woon ik nog prima naar mijn zin in Costa Rica. Mijn persoonlijke veiligheid is nog nooit in het geding geweest en dankzij Laura en haar familie weet ik waar ik wel en niet moet zijn én wanneer het aan te raden is om alles thuis te laten. Want eerlijk is eerlijk, het grootste gedeelte van Costa Rica is prachtig en vrij van allerlei ellende. De ‘rotzooi’ concentreert zich op een aantal plekken in het land zoals de ‘red zone’ in San José waar onderstaande foto is genomen. Voor de rest is het hier echt prima wonen en werken!

Crack user in San Jose

Malaria en Dengue in Costa Rica?

Posted on July 30th, 2008 in Algemeen, Travel Tips by Tamar

Het leuke van een contactformulier op een website is dat er daadwerkelijk personen zijn die de moeite nemen om het formulier te gebruiken. Zo krijg ik regelmatig e-mail berichten van, voor mij, compleet onbekende personen die van alles en nog wat vragen over het leven in Costa Rica. De meesten krijgen netjes een bericht terug en met sommigen correspondeer ik zelfs nog. Toch zijn er ook mensen die de meest vreemde dingen vragen. Vandaag vond ik in mijn mailbox een bericht van een niet nader te noemen persoon dat mij vroeg of het niet eng is om in Costa Rica te wonen. Eng in de zin van: er zijn daar heel veel ziektes en voor je het weet heb je malaria.

Om iedereen in Nederland dan maar meteen gerust te stellen: malaria (een infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten, zie voor meer uitleg de pagina op Wikipedia) komt in Costa Rica vrijwel niet voor. Er zijn in de afgelopen maanden enkele gevallen geconstateerd in gebieden waar vrijwel niemand woont, denk hierbij bijvoorbeeld aan boeren die land bewerken ergens diep in het regenwoud. Deze gevallen hebben iedere keer het nieuws gehaald en dat is alleen maar een bevestiging dat het met de malaria in Costa Rica heel erg meevalt.

Het Malaria Atlas Project

Zelfs als men kijkt op deze kaart van het Malaria Atlas Project dan zul je zien dat Costa Rica vrijwel helemaal malaria vrij is (ze hebben overigens ook een mooie KMZ file voor gebruik in Google Earth). Wat ik zelf opvallend vind is dat buurland Nicaragua (in het noorden) vrijwel helemaal bedolven is onder de malaria. Nu heb ik verhalen gehoord dat het daar in de bewoonde wereld ook wel meevalt, het feit blijft dat het gebied als risicovol wordt aangeduid op meerdere websites. Het lijkt alsof de mug die malaria kan overbrengen bij de grens stopt. Of zou het komen doordat Costa Rica een stuk rijker is dan Nicaragua en dus beter in staat is om een dergelijke parasiet te voorkomen, bijvoorbeeld door voorlichting maar ook door een snellere behandeling in het ziekenhuis en een actief beleid om muggen te verdelgen?

Dengue in Costa Rica

Meer aanwezig en misschien zelfs wel gevaarlijker dan malaria is dengue, oftewel knokkelkoorts (zie deze pagina op Wikipedia). Deze ziekte wordt verspreidt door muggen die graag overdag actief zijn en zich ook thuisvoelen in verstedelijkte gebieden. Mede door deze eigenschappen heeft dengue een grotere kans om zich te verspreiden. In Costa Rica is dengue voornamelijk aanwezig in het noorden en in het zuiden van het land en men ziet af en toe een dengue infectie in of rond de havenstad Limón. In het grootste gedeelte van het land heeft men (nog?) geen last van dengue.

De overheid promoot actief het bestrijden van dengue (en dus het bestrijden van muggen) om te voorkomen dat de ziekte zich teveel uitbreidt. Zo zul je bij een bezoek aan een ziekenhuis vrijwel altijd worden geconfronteerd met een affiche waarop de symptomen van dengue staan beschreven en het belang van het vernietigen van muggen. Ook op de telefoonrekening staat iedere maand een mooie tekst die je erop wijst dat het niet verstandig is om bijvoorbeeld water in oude rubberbanden te laten staan (want stilstaand water is tenslotte een perfecte bron voor muggen).

Gevaren voor de gezondheid

Om terug te komen op de gevaren voor je gezondheid in Costa Rica: ik vind het allemaal heel erg acceptabel. Waar je ook ter wereld kijkt er is altijd een reden te vinden om een plek gevaarlijk te noemen. Ik woon inmiddels bij elkaar meer dan een jaar zonder problemen in Costa Rica, ben nog geen enkele keer ziek geweest (ondanks mijn record van 26 nieuwe muggenbulten op 1 dag) en voel me ronduit kiplekker. Als je als reiziger wat algemeen bekende zaken onthoud, zoals jezelf altijd (ook overdag!) insmeren met anti muggen middel voorzien van DEET dan zul je zonder problemen weer thuis aankomen.

Oh, een kleine disclaimer voor een ieder die dit leest: bovenstaand verhaal is gebaseerd op mijn eigen ervaring. Zorg ervoor dat je voordat je op vakantie gaat naar Costa Rica op de hoogte bent van de huidige stand van zaken qua gezondheid en zorg er tevens voor dat je alle verplichte of aangeraden inentingen hebt. Kijk voor meer informatie op de website van het LCR of neem contact op met de GGD. Ik ben niet verantwoordelijk als je toch ziek wordt in Costa Rica.

Vliegen naar Nederland

Posted on July 25th, 2008 in Algemeen by Tamar

Na heel wat andere maatschappijen die mij van en naar Costa Rica hebben gebracht (zie onder andere dit artikel) is het deze keer de beurt aan Copa en KLM om zowel Laura als mij naar Nederland te brengen. Deze week hebben we definitief de tickets geboekt en eind november zullen we op Schiphol landen.

Natuurlijk hebben we hard ons best gedaan om de goedkoopste maar ook de meest prettige vlucht te vinden. Helaas gaat dat niet zo makkelijk als in Nederland maar na wat tips van een aantal vrienden weten we inmiddels wel wat er te koop is op vlieggebied. Een aantal genoemde opties vielen eigenlijk meteen al af: Condor Air en Air Comet. Deze maatschappijen vliegen dan wel vanaf San José, het zijn ook beiden budgetmaatschappijen (en dus met de budgetnadelen van slecht of geen eten en weinig beenruimte). Ook gaan ze geen van beiden gaan direct naar Amsterdam en dus zijn we verplicht om zelf naar een extra ticket te kijken.

Alle vluchten met een tussenlanding in Gringoland de VS vielen ook direct af doordat Laura geen visum voor de VS heeft. Helaas is het zo dat ze zonder een visum het land echt niet in komt, ook niet voor een doorreis. Een transitvisum is wel te verkrijgen maar een van de vereisten is dat je al in het bezit bent van je ticket. Een beetje een rare regel want ze kunnen je visum altijd weigeren en dan zit je dus met je reeds geboekte ticket in je maag, want de naam veranderen of het ticket retourneren kan helaas niet. Een permanent visum aanvragen is een optie maar dat kost op dit moment zoveel geld en moeite dat we hier ook van afgezien hebben.

Vliegen met Iberia is mij de vorige keer uitstekend bevallen, mede dankzij de service op de luchthaven van Madrid. Helaas is vliegen met Iberia ook een van de duurste opties en dus besloten we deze als laatste, als er echt niets anders te vinden zou zijn, achter de hand te houden.

De combinatie KLM / Air France heeft ook een kantoor in San José en vorige week hebben we dat maar eens bezocht. Het kantoor ligt letterlijk in een pand naast de Nederlandse ambassade en was dus makkelijk te vinden. Het uitermate vriendelijke personeel heeft ons goed geholpen met het uitzoeken van bestaande vluchten en uiteindelijk hebben we gekozen voor een vlucht met Copa naar Panamá en vervolgens een vlucht met KLM naar Amsterdam. De eerste vlucht duurt ongeveer een uur en de tweede vlucht meer dan 10. De prijs was met $2990 aan de hoge kant, maar nog steeds goedkoper dan vliegen met Iberia. Het enige nadeel is dat we slechts 1 koffer van 20 kilo per persoon mogen meenemen.

Eind november komen we dus aan in Nederland. Inmiddels zijn we al druk bezig met een lijst van dingen die we zeker gaan doen: Londen, de kerstmarkt in Duitsland, Sinterklaas op de ouderwetse manier, Sinterklaas op de nieuwerwetse manier, Amsterdam en kerst. Verder gaan we natuurlijk veel bij vrienden en familie op bezoek.

Zodra de vlucht heeft plaatsgevonden zal ik hier een artikel plaatsen. Zeker ook omdat we het eerste stuk vliegen met een Ambrear 190. Voor mij een geheel nieuwe ervaring :).

Next Page »